Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie Kobiet 2013

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ice hockey pictogram.svg Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie kobiet
2012 2014
Miejsce finału Ottawa, Kanada
Podium
Pierwsze miejsce  Stany Zjednoczone
Drugie miejsce  Kanada
Trzecie miejsce  Rosja
Statystyki indywidualne
MVP Kanada Marie-Philip Poulin

15. Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie Kobiet 2013 organizowane przez IIHF odbyły się w Kanadzie. Miastem goszczącym najlepsze drużyny świata była Ottawa. Turniej elity odbył się w dniach 2 - 9 kwietnia 2013 roku. Oto miejsca rozgrywania pozostałych turniejów:

Tytułu mistrzyń bronią reprezentantki Kanady.

Elita[edytuj]

Lp. Drużyna
Gold medal icon.svg  Stany Zjednoczone
Silver medal icon.svg  Kanada
Bronze medal icon.svg  Rosja
4  Finlandia
5  Niemcy
6  Szwajcaria
7  Szwecja
8  Czechy
Scotiabank Place

W tej części mistrzostw uczestniczy najlepsze 8 drużyn na świecie. System rozgrywania meczów jest inny niż w niższych dywizjach.

Pierwsza runda grupowa odbywa się w dwóch grupach po cztery drużyny. W Grupie A grają cztery wyżej rozstawione zespoły. Dwie najlepszy drużyny tej grupy awansują do półfinałów, zaś zespoły z miejsc trzeciego i czwartego zagrają w ćwierćfinale. W którym zagrają z dwoma najlepszymi zespołami grupy B. Drużyny, które zajmą miejsca trzecie i czwarte w grupie B rozegrają między sobą mecze o utrzymanie. Drużyna, która dwukrotnie zwycięży pozostaje w elicie, natomiast przegrany spadnie do I dywizji, grupy A. O zwycięstwie w turnieju zadecyduje finał w którym wystąpią zwycięzcy półfinałów.

Pierwsza dywizja[edytuj]

Grupa A

Lp. Drużyna
1  Japonia
2  Dania
3  Słowacja
4  Austria
5  Norwegia
6  Łotwa

Grupa B

Lp. Drużyna
1  Francja
2  Holandia
3  Korea Północna
4  Chiny
5  Kazachstan
6  Wielka Brytania

W mistrzostwach drugiej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzca turnieju grupy A awansują do mistrzostw świata elity w 2015 roku, ostatni zespół grupy A w 2013 roku zagra w grupie B, zastępując zwycięzcę turnieju grupy B. Najsłabsza drużyna grupy B spadnie do drugiej dywizji.

Druga dywizja[edytuj]

Grupa A

Lp. Drużyna
1  Węgry
2  Włochy
3  Australia
4  Nowa Zelandia
5  Polska
6  Słowenia

Grupa B

Lp. Drużyna
1  Korea Południowa
2  Hiszpania
3  Chorwacja
4  Islandia
5  Belgia
6 Południowa Afryka RPA
Lp. Drużyna
1  Turcja
2  Irlandia
3  Bułgaria

W mistrzostwach drugiej dywizji uczestniczyło 12 zespołów, które zostały podzielone na dwie grupy po 6 zespołów. Rozegrały one mecze systemem każdy z każdym. Zwycięzcy turnieju grupy A awansuje do mistrzostw świata pierwszej dywizji w 2015 roku, ostatni zespół grupy A w 2015 roku zagra w grupie B, zastępując zwycięzcę turnieju grupy B. Najsłabsza drużyna grupy B spadnie do kwalifikacji drugiej dywizji.


Linki zewnętrzne[edytuj]