KHL (2012/2013)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
KHL 2012/2013
2011/2012 2013/2014
Termin 4 września 2012 - 17 kwietnia 2013
Liczba drużyn 26
Sezon regularny
Liczba kolejek 52
Liczba meczów 676
Strzelone gole 3599 (5.32 na mecz)
Najskuteczniejszy zawodnik Siergiej Moziakin
(Mietałłurg Magnitogorsk)
Najskuteczniejszy strzelec Siergiej Moziakin
(Mietałłurg Magnitogorsk)
Puchar Otwarcia Dinamo Moskwa
Puchar Kontynentu SKA Sankt Petersburg
Faza play-off
Liczba meczów 84
Strzelone gole 385 (4.58 na mecz)
Najskuteczniejszy zawodnik play-off Wiktor Tichonow
(SKA Sankt Petersburg)
Najskuteczniejszy strzelec play-off Wiktor Tichonow
(SKA Sankt Petersburg)
Mistrz Konferencji Zachód Dinamo Moskwa
Mistrz Konferencji Wschód Traktor Czelabińsk
Puchar Gagarina Dinamo Moskwa
Puchar Nadziei Dinamo Ryga

Sezon KHL 2012/2013 – piąty sezon ligi KHL rozgrywany na przełomie 2012 i 2013.

Kluby uczestniczące[edytuj]

Kluby starające się o angaż[edytuj]

Jeszcze przed zakończeniem sezonu 2011/2012 rozpoczęto rozmowy i przymiarki względem składu ligi w nowej edycji. W marcu 2012 prezes ligi, Aleksandr Miedwiediew poparł ideę, aby od nowego sezonu klub HC Lev Poprad zmienił swoją siedzibę z Popradu do Pragi (przemawia za tym m.in. większa hala oraz wsparcie czeskiego związku hokeja na lodzie). Jednocześnie zapewnił, że Słowacja miała mieć nadal swojego przedstawiciela w KHL, którym byłby Slovan Bratysława. Swoją akcesję postrzymuje nadal włoski klub Milano Rossoblu[1]. Finalnie liga KHL ma skupiać w przyszłości 32 kluby[2]. 29 marca 2012 Slovan Bratysława oficjalnie złożył aplikację uczestnictwa w lidze KHL w sezonie 2012/2013[3]. Zgodę na występy w KHL udzieliła klubowi wcześniej Słowacka Federacja Hokeja na Lodzie. 24 kwietnia 2012 klub pod nazwą HC Lev Praga złożył oficjalnie aplikację uczestnictwa w KHL, w tym niezbędne gwarancje finansowe[4]. W zamierzeniu mecze czeskiej drużyny miały być rozgrywane w hali O2 Arena[5] (później okazało się to niemożliwe[6]). W kwietniu 2012 roku prezydent ligi Aleksandr Miedwiediew przyznał, że oba kluby (Lev i Slovan) „definitywnie będą grać” w KHL. Poza nimi do rozgrywek ma zostać przyjęty ukraiński Donbas Donieck (w tym przypadku problem miała stanowić zbyt mała pojemność hali - jedynie 4 500 - jednakże prezydent KHL stwierdził, iż władze ligi póki co przymkną oko na tę okoliczność)[7]. 21 maja 2012 poinformowano, że wykluczony jest występ w lidze klubu z Popradu, zaś pod znakiem zapytania stał dalszy udział w lidze Witiazia Czechow (w czerwcu 2012 zaakceptowano jego uczestnictwo) i Awtomobilista Jekaterynburg[8]. Na początku czerwca 2012 roku Donbas Donieck jako pierwszy z debiutantów otrzymał dokument oficjalnego potwierdzenia przyjęcia do KHL[9]. Z kolei inny ukraiński klub Berkut Kijów ma plan wstąpienia w ciągu dwóch lat do KHL (obecnie gra w rodzimych rozgrywkach Profesionalna Chokejna Liha)[10].

W czerwcu 2012 Aleksandr Miedwiediew podczas odbywającego się spotkania trenerów i ekspertów hokejowych w Barcelonie zaanonsował projekt, w myśl którego KHL ma liczyć 64 zespoły. Według jego propozycji 32 drużyny miałyby pochodzić z państw byłego bloku ZSRR (obecnie Rosja, Łotwa, Ukraina, Białoruś, Kazachstan), zaś druga połowa stanowiłaby „europejską konferencję” rozgrywek, która skupiałaby zespoły z najlepszych lig Europy[11]. Konferencja zostałaby podzielona na dwie dywizje po 16 klubów – „skandynawską” i „centralną”. Zespoły ze Skandynawii wystawiłyby Finlandia, Szwecja, Norwegia i Dania. Dywizja centralna miałaby swoich przedstawicieli z Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Czech, Słowacji, Słowenii, Chorwacji, Francji, Włoch, Wielkiej Brytanii, Holandii czy z Belgii. Śmiały pomysł Miedwiediewa mógłby być jego zdaniem realny w ostatecznym kształcie już od sezonu 2014/2015, przy założeniu chętnych do wstąpienia i uczestnictwa (warunkiem byłby przede wszystkim limit budżetu klubowego wynoszący minimum 15 mln, a maksymalnie 50 mln Euro). Dodatkowo Miedwiediew ma w zamiarze inicjatywę pojedynku o prymat w światowym hokeju klubowym, który miałby polegać na rywalizacji pomiędzy zwycięzcami lig NHL i KHL[12].

Uczestnicy[edytuj]

W poprzedniej edycji KHL 2011/2012 brało udział 23 kluby. Do rozgrywek 2012/2013, po rocznej przerwie, powróciła drużyna Łokomotiwu Jarosław, która została wycofana w poprzedniej edycji wskutek katastrofy lotniczej 7 września 2011 (od września 2011 do marca 2012 Łokomotiw brał udział w rozgrywkach Wysszaja Chokkiejnaja Liga).

Ponadto przyjęto trzy nowe kluby: HC Lev Praga, Slovan Bratysława i Donbas Donieck. Łącznie w sezonie wystąpi 26 zespołów z siedmiu państw (14 w Konferencji Zachód i 12 w Konferencji Wschód). 26 czerwca 2012 poinformowano o nowym podziale klubów w dywizjach[13] (według niej rozdzielono kluby moskiewskie).

Dywizja Klub Miasto Rok zał. Rok doł. Trener Kapitan drużyny Lodowisko Pojemność
Konferencja Zachód
Bobrowa Dinamo Moskwa Rosja Moskwa 2010 Niemcy Oļegs Znaroks Rosja Jurij Babienko Megasport Arena 12 126
Dinamo Ryga Łotwa Ryga 2008 Łotwa Artis Ābols Łotwa Guntis Galviņš Arēna Rīga 10 300
Donbas Donieck Ukraina Donieck 2001 2012 Słowacja Július Šupler Ukraina Serhij Warłamow PS Drużba 4 130
HC Lev Praga Czechy Praga 2012 2012 Czechy Václav Sýkora Czechy Jiří Novotný Tipsport/O2 Arena 6 995
SKA Sankt Petersburg Rosja Petersburg 1946 1992 Finlandia Jukka Jalonen Pałac Lodowy 12 300
Slovan Bratysława Słowacja Bratysława 1921 2012 Czechy Rostislav Čada Słowacja Miroslav Šatan Samsung-Arena 8 025
Witiaź Czechow Rosja Czechow 2004 2005 Rosja Jurij Leonow Rosja Daniił Markow PZ Witiaź 3 300
Tarasowa Atłant Mytiszczi Rosja Mytiszczi 2005 2005 Rosja Siergiej Swietłow Białoruś Kanstancin Kalcou Mytiszczi Arena 7 000
CSKA Moskwa Rosja Moskwa 1946 Rosja Wiaczesław Bucajew Rosja Siergiej Szyrokow PSZ CSKA 5 600
Dynama Mińsk Białoruś Mińsk 2004 2008 Białoruś Alaksandr Andryjeuski Finlandia Jere Karalahti Mińsk Arena 15 000
Łokomotiw Jarosław Rosja Jarosław 1949 1987 Stany Zjednoczone Tom Rowe Białoruś Alaksiej Kalużny Arena 2000 9 000
Siewierstal Czerepowiec Rosja Czerepowiec 1956 1989 Rosja Andriej Nazarow Rosja Jewgienij Kietow PL Czerepowiec 6 000
Spartak Moskwa Rosja Moskwa 1946 2007 Rosja Fiodor Kanariejkin Słowacja Branko Radivojevič LDS Sokolniki 5 000
Torpedo Niżny Nowogród Rosja Niżny Nowogród 1947 2007 Rosja Wiaczesław Rjanow Rosja Jewgienij Warłamow PS Związków Zaw. 5 500
Konferencja Wschód
Charłamowa Ak Bars Kazań Rosja Kazań 1956 1992 Rosja Walerij Biełow Rosja Aleksiej Morozow Tatneft Arena 10 000
Awtomobilist Jekaterynburg Rosja Jekaterynburg 2006 2009 Rosja Igor Ułanow Rosja Aleksiej Simakow KKR Uralec 5 500
Jugra Chanty-Mansyjsk Rosja Chanty-Mansyjsk 2006 2010 Rosja Siergiej Szepeliew Rosja Igor Magogin Arena Jugra 5 500
Mietałłurg Magnitogorsk Rosja Magnitogorsk 1950 1990 Kanada Paul Maurice Rosja Dienis Płatonow Arena-Metallurg 7 700
Nieftiechimik Niżniekamsk Rosja Niżniekamsk 1968 1995 Rosja Władimir Gołubowicz Słowacja Martin Cibák SCC Arena 5 500
Traktor Czelabińsk Rosja Czelabińsk 1947 2006 Rosja Walerij Biełousow Rosja Władimir Antipow Traktor Arena 7 500
Czernyszowa Amur Chabarowsk Rosja Chabarowsk 1966 2006 Rosja Jewgienij Popichin Rosja Dmitrij Tarasow Platinum Arena 7 100
Awangard Omsk Rosja Omsk 1950 1991 Finlandia Petri Matikainen Rosja Aleksandr Frołow Arena Omsk 10 318
Barys Astana Kazachstan Astana 1999 2008 Rosja Władimir Krikunow Kazachstan Dmitrij Upper PS Alatau 5 532
Mietałłurg Nowokuźnieck Rosja Nowokuźnieck 1949 1992 Rosja Anatolij Jemielin Rosja PS Kuźnieck 8 040
Saławat Jułajew Ufa Rosja Ufa 1957 1992 Rosja Władimir Jurzinow Jr. Rosja Witalij Proszkin Ufa Arena 8 400
Sibir Nowosybirsk Rosja Nowosybirsk 1962 2002 Rosja Dmitrij Kwartalnow Rosja Maksim Kriwonożkin PSZ Sibir 7 400

Legenda: Rok zał. - rok założenia klubu, Rok doł. - rok dołączenia do KHL, PS - Pałac Sportowy, PSZ - Pałac Sportów Zimowych, PZ - Pałac Zimowy, PL - Pałac Lodowy

KHL Draft 2012[edytuj]

 Osobny artykuł: KHL Junior Draft.

26 maja 2012 w hali Traktor Arena w Czelabińsku odbył się czwarty w historii KHL draft młodych zawodników[14]. Biorący udział w wyborze zostali uprzednio podzieleni na dwie grupy:

  • absolwentów szkół hokejowych w wieku 17 lat (przy czym wiek określał rok urodzenia, a nie precyzyjnie dzień i miesiąc narodzin),
  • zawodników w wieku 17-21 lat, występujących w rozgrywkach pod egidą Rosyjskiej Federacji, jednak obecnie nie związanych kontraktem z żadnym z klubów rozgrywek KHL, WHL (niższa klasa ligowa) oraz MHL (rozgrywki juniorskie) i co do których praw nie posiadają żadne z klubów ligi.

Pierwsze cztery miejsca w drafcie zostały przekazane, a następnie rozlosowane pomiędzy trzema najsłabszymi klubami poprzedniego sezonu (Witiaź, Awtomobilist i Sibir) oraz czwartym, powracającym do ligi Łokomotiwem Jarosław (wysoką pozycję do wyborów przekazano z zamiarem odrodzenia jego świetności). Pierwsze miejsce przypadło Sibirowi, drugie Łokomotiwowi, trzecie wylosował Witiaź, a czwarte Awtomobilist. W toku ustaleń tych klubów z innymi zespołami KHL, dotyczącymi wcześniejszych przekazań zawodników, ich miejsca zostały oddane umówionym zespołom. W drafcie uczestniczyły kluby Lev Praga, Slovan Bratysława i Donbas Donieck, jeszcze przed oficjalnym ich przyjęciem do KHL.

Łącznie sklasyfikowano 5 rund draftu, w których znalazło się 167 graczy. W pierwszej rundzie wybrano 32 graczy, w drugiej 38, w trzeciej 36, w czwartej 27, w piątej 34. Z nr 1 został wybrany Dienis Aleksandrow (wybrany przez Sibir, przekazany do SKA, występował w Krylja Sowietow Moskwa), nr 2 Aleksandr Barkov (wybrany przez Łokomotiw, występował w Tappara Tampere), nr 3 Rinat Walijew (wybrany z miejsca dla Witiazia, przekazanego Ak Barsowi Kazań, występował w AK Barsie), z nr 4 Nikita Zadorow (wybrany z miejsca dla Awtomobilistu, przekazanego do CSKA, występował w CSKA), z nr 5 Wiktor Bałdajew (wybrany z miejsca dla Spartaka, przekazanego do Atłanta, występował w Kristałłu Elektrostal). Najwyżej w drafcie sklasyfikowanym nierosyjskim graczem był z nr 7 Czech Radek Faksa (wybrany przez Nieftichimik, występował w Kitchener). Z nr 31 został wybrany przez HC Lev Praga Tomas Rachůnek (młodszy brat zmarłego w katastrofie lotniczej w Jarosławiu w 2011 Karela Rachůnka).

Regulamin i umowa z NHL[edytuj]

Nowości w regulaminie[edytuj]

W lipcu 2012 roku przyjęto nowe zmiany w regulaminie KHL.

  • W życie wejdzie przepis ograniczający występy bramkarzy zagranicznych. W myśl obecnego przepisu obcokrajowiec (zawodnik nierosyjski) na pozycji bramkarza może rozegrać maksymalnie 2/3 czasu w sezonie regualarnym (t.j. 2427 minut).
  • Pierwszy skład każdego klubu ligi spoza Rosji musi zawierać nie mniej niż pięciu zawodników mających możliwość reprezentowania państwa, w którym klub ma siedzibę.
  • Ustalono także wysokość pułapu wynagrodzeń czyli limitu wydatków na pensje zawodników zatrudnionych przez jeden klub w danym sezonie (tzw. salary cap). Wynoszą one 250 mln rubli i 1,1 mld rubli. Jednakże kluby mają prawo wnieść apelację do władz KHL celem zniesienia pułapu względem jednego gracza, który może występować w reprezentacji Rosji lub któremu upłynął kontrakt w KHL lub takowy został anulowany.

Porozumienie z NHL[edytuj]

W lipcu 2012 roku zostało podpisane tzw. Memorandum Zrozumienia (ang. Memorandum of Understanding) pomiędzy władzami KHL i NHL[15]. Treść umowy potwierdza potrzebę respektowania zawodowych kontraktów hokeistów w obu ligach i zobowiązuje obie strony do śledzenia zestawu procedur mających na celu uniknięcie sytuacji konfliktowych powstałych podczas transferowania zawodników z jednej ligi do drugiej. Pierwsza umowa tego typu została podpisana przed poprzednim sezonem w dniu 30 czerwca 2011 roku. Nowy protokół parafowali prezydent KHL, Aleksandr Miedwiediew i zastępca komisarza NHL, Bill Daly. Zapisy umowy są ważne do 30 czerwca 2013 roku. Porozumienie zawiera osiem punktów, które określają, że ligi będą wymieniać dane na temat wszelkich graczy, którzy mają obowiązujące kontrakty z klubami KHL i NHL (1), obie ligi mają obowiązek aktualizować bazę danych kontraktów zawodników co tydzień po najnowszych zmianach (2), obie ligi powinny wymieniać swoje listy wolnych agentów (3), KHL i NHL będą szanować nawzajem swoje kontrakty oraz uznawać i wspierać główną zasadę, iż zawodnic w ramach umowy z klubem z jednej ligi nie może wypełniać żadnych zobowiązań wobec klubu z innej ligi w okresie obowiązującej go umow (4), w razie jakiegokolwiek konfliktu lub nieporozumienia obie strony wyznaczają oficjalnych przedstawicieli do prowadzenia negocjacji (5), celem negocjacji strony zobowiązują się dostarczyć wszystkie dokumenty dotyczące danego gracza (6), miejscem prowadzenia negocjacji są Toronto lub Nowy Jork (7), NHL i KHL są zobowiązane zrobić wszystko co w ich mocy, aby osiągnąć porozumienie dotyczące każdego gracza kwestionującego status umowy, w tym przypadku konfliktów pracowniczych, sporów umownych itp. W razie gdyby nie udało się osiągnąć konsensusu, każda ze stron zastrzega prawo do działania w taki sposób, który uzna za stosowny w takich okolicznościach (8).

Sezon regularny[edytuj]

Każdy z 26 zespołów rozegra 52 mecze w sezonie regularnym (po dwa spotkania każdy z każdym, co daje 50 meczów). Dodatkowo stworzono pary specjalne, w ramach których każda drużyna rozegra dwa dodatkowe mecze (Ak Bars – Saławat, Amur – Atłant, Barys – Awangard, CSKA – Spartak, Dinamo Riga – Dynama Mińsk, Dinamo Moskwa – SKA, Lev – Slovan, Łokomotiw – Siewierstal, Magnitogorsk – Traktor, Nowokuźnieck – Sibir, Torpedo – Nieftichimik, Witiaź – Donbas, Jugra – Awtomobilist)[16]. Sezon zasadniczy potrwa od 4 września 2012 do 7 lutego 2013 roku. W dniu 7 września 2012 nie odbędą się mecze w związku z rocznicą katastrofy lotniczej klubu Łokomotiw Jarosław sprzed roku.

Łącznie w 52 kolejkach rozegrano 676 meczów. Spotkania obejrzało 4 126 720 widzów, co daje średnią 6105 osób na mecz[17]. Najwyższą frekwencję spośród klubów miał Dynama Mińsk w hali Mińsk Arena - 14 299 widzów[18].

Puchar Łokomotiwu[edytuj]

4 września 2012 odbyło się piąte w historii spotkanie o Puchar Łokomotiwu (wcześniej i od 2014 ponownie Puchar Otwarcia), w którym rywalizowały drużyny Dinama Moskwa (mistrz KHL) oraz Awangardu Omsk (finalista poprzedniej edycji)[19]. W meczu rozegranym w moskiewskiej Megasport Arena zwyciężyła drużyna gospodarzy Dinamo Moskwa 3:2 po serii rzutów karnych[20]. Pierwszego gola w sezonie zdobył zawodnik Awangardu, Anton Kurjanow w 7 minucie 24 sekundzie gry, zaś zwycięski najazd wykonał Aleksiej Cwietkow[21].

Mecze w Ameryce Północnej[edytuj]

W czerwcu 2012 roku Aleksandr Miedwiediew potwierdził zaawansowane plany rozegrania kilku meczów ligi na lodowiskach Ameryki Północnej, które miałaby się odbyć w styczniu 2013 roku[22]. Następnie potwierdzono, że dwa spotkania pomiędzy drużynami Dinamo Moskwa i SKA Sankt-Petersburg miały odbyć się 19 i 20 stycznia 2013 w dzielnicy Nowego Jorku, Brooklynie w nowo otwartej hali Barclays Center. W październiku 2012 roku poinformowano, że te mecze zostały odwołane[23] i odbędą się w Rosji.

Występy zawodników z NHL[edytuj]

W związku z ogłoszonym lokautem w sezonie NHL (2012/2013) tymczasowo w klubach KHL występowali zawodnicy z ligi NHL[24]. Byli to w różnym wymiarze czasowym: Nicklas Bäckström, Leo Komarov, Aleksandr Owieczkin (Dinamo Moskwa), Kaspars Daugaviņš (Dinamo Ryga), Anton Babczuk, Rusłan Fedotenko, Ołeksij Ponikarowski (Donbas), Zdeno Chára, Roman Červenka, Jiří Hudler, Jakub Voráček (Lev), Siergiej Bobrowski, Kris Letang, Ilja Kowalczuk, Władimir Tarasienko (SKA), Andrej Sekera, Ľubomír Višňovský (Slovan), Andriej Markow (Witiaź), Anton Chudobin, Viktor Stålberg, Fiodor Tiutin (Atłant), Ilja Bryzgałow, Pawieł Daciuk, Michaił Hrabouski (CSKA), Evander Kane, Joe Pavelski, Pekka Rinne (Mińsk), Artiom Anisimow, Dmitrij Kulikow, Siemion Warłamow (Łokomotiw), Tom Wandell (Siewierstal), Aleksandr Siomin, Anton Wołczenkow (Torpedo), Aleksiej Jemielin (Ak Bars), Joffrey Lupul (Awtomobilist), Siergiej Gonczar, Nikołaj Kulomin, Jewgienij Małkin (Magnitogorsk), Nail Jakupow (Nieftiechimik), Andrej Kascicyn (Traktor), Nikita Nikitin, Siarhiej Kascicyn (Awangard), Nikołaj Antropow, Victor Hedman, Ryan McDonagh (Barys)[25]. W momencie powrotu do klubów NHL na początku stycznia 2013 roku kilku zawodników zajmowało czołowe pozycje w klasyfikacjach indywidualnych ligi KHL, m.in. Siemion Warłamow zajmował pierwsze miejsce w klasyfikacji średniej goli straconych na mecz (1,74) i w klasyfikacji skuteczności interwencji (94,6%). W klasyfikacji kanadyjskiej drugi był Małkin (65), czwarty Owieczkin (40), piąty Kowalczuk (40), w klasyfikacji strzelców drugi Małkin (23), czwarty Owieczkin (19), w klasyfikacji asystentów pierwszy Małkin (42), piąty Gonczar (26), w klasyfikacji +/- pierwszy Kulomin (25), trzeci Małkin (23). W okresie lokautu Małkin był także najskuteczniejszym graczem ze wszystkich hokeistów występujących tymczasowo w innych ligach na świecie[26].

Mecz Gwiazd[edytuj]

Piąty w historii Mecz Gwiazd KHL odbył się w dniach 12-13 stycznia 2013 roku Czelabińsku w hali Traktor Arena. W wybranych składach drużyn Zachodu i Wschodu[27] znalazło się łącznie 34 graczy (po dwóch bramkarzy i trzy piątki), w tym 15 tymczasowo występujących w lidze w związku z lokautem (10 w zespole Zachodu i 5 w ekipie Wschodu). Po zakończeniu lokautu w NHL i powrocie zawodników do tej ligi, konieczna była zmiana składów ekip na Mecz Gwiazd. Zostały ogłoszone nowe zestawienia[28], w których jako jedyni z graczy NHL pozostali Ilja Kowalczuk i Pawieł Daciuk. Kapitanem Zachodu został wybrany wspomniany Kowalczuk, a Wschodu Aleksiej Morozow[29].

W pierwszy dzień weekendu przeprowadzono konkurs umiejętności, który wygrała drużyna Zachodu 6:4[30]. Na drugi dzień w Mecz Gwiazd zakończył się zwycięstwem Wschodu 18:11[31][32]. Równolegle 12 stycznia rozegrano mecz z udziałem legend hokeja. Zespołami przewodzili dwukrotni medaliści olimpijscy: Siergiej Makarow i Wiaczesław Fietisow[33]. Mecz zakończył się wynikiem 4:4[34][35].

Zmiany trenerów[edytuj]

Od początku sezonu pracę w klubach stracili trenerzy: Fin Kari Heikkilä[36] (Dynama Mińsk), Szwed Janne Karlsson i Aleksandr Smirnow (Atłant), Czech Josef Jandač (Lev Praga), Andriej Szajanow (Awtomobilist), Białorusin Andriej Sidorienko (Spartak), Fin Pekka Rautakallio (Dinamo Ryga)[37], Czech Miloš Říha (SKA - w chwili gdy drużyna była liderem ligi)[38], Walerij Bragin[39], Fin Hannu Jortikka (Amur)[40], Wenier Safin (Saławat)[41], Fin Kari Jalonen (Torpedo)[42].

Tabela[edytuj]

Tabela zaktualizowana na dzień 18 lutego 2013 po zakończeniu rundy zasadniczej[43].

Konferencja Zachód
Dywizja Bobrowa
Lp. Drużyna M Z ZD ZK PD PK P Bramki +/- Pkt
1 Rosja SKA Sankt Petersburg 52 36 1 1 1 2 11 182-116 +65 115
2 Rosja Dinamo Moskwa 52 27 3 6 1 1 14 150-115 +35 101
3 Słowacja Slovan Bratysława 52 17 3 8 0 5 19 124-127 -3 78
4 Czechy HC Lev Praga 52 23 0 1 3 2 23 132-133 -1 76
5 Ukraina Donbas Donieck 52 17 2 5 1 6 21 134-142 -8 72
6 Rosja Witiaź Czechow 52 11 1 6 2 6 26 119-151 -32 55
7 Łotwa Dinamo Ryga 52 13 2 2 2 2 31 109-151 -42 51
Dywizja Tarasowa
Lp. Drużyna M Z ZD ZK PD PK P Bramki +/- Pkt
1 Rosja CSKA Moskwa 52 23 5 8 0 1 14 151-109 +42 96
2 Rosja Łokomotiw Jarosław 52 24 2 8 0 0 18 131-121 +10 92
3 Rosja Siewierstal Czerepowiec 52 21 1 6 5 3 16 137-117 +20 85
4 Rosja Atłant Mytiszczi 52 19 1 3 4 4 21 137-141 -4 73
5 Białoruś Dynama Mińsk 52 18 5 1 3 2 23 125-148 -23 71
6 Rosja Torpedo Niżny Nowogród 52 19 0 2 4 4 23 142-146 -4 69
7 Rosja Spartak Moskwa 52 11 4 2 2 5 28 106-151 -45 52
Konferencja Wschód
Dywizja Charłamowa
Lp. Drużyna M Z ZD ZK PD PK P Bramki +/- Pkt
1 Rosja Ak Bars Kazań 52 28 1 5 3 5 10 157-112 +45 104
2 Rosja Traktor Czelabińsk 52 28 0 3 2 6 13 152-120 +32 98
3 Rosja Mietałłurg Magnitogorsk 52 27 0 0 5 7 13 167-121 +46 93
4 Rosja Nieftiechimik Niżniekamsk 52 17 5 5 2 4 19 144-150 -6 77
5 Rosja Jugra Chanty-Mansyjsk 52 19 4 3 0 3 23 153-163 -10 74
6 Rosja Awtomobilist Jekaterynburg 52 7 0 1 5 7 32 104-180 -76 35
Dywizja Czernyszowa
Lp. Drużyna M Z ZD ZK PD PK P Bramki +/- Pkt
1 Rosja Awangard Omsk 52 26 6 3 2 4 11 149-121 +28 102
2 Rosja Saławat Jułajew Ufa 52 24 2 3 0 6 17 148-140 +8 88
3 Kazachstan Barys Astana 52 23 3 2 4 2 18 175-161 +14 85
4 Rosja Sibir Nowosybirsk 52 21 1 6 3 4 17 124-119 +5 84
5 Rosja Mietałłurg Nowokuźnieck 52 15 3 1 2 3 28 132-177 -45 58
6 Rosja Amur Chabarowsk 52 11 1 4 0 1 35 115-167 -52 44

Legenda: Lp. – miejsce, M – mecze, Z – zwycięstwa, ZD — zwycięstwa po dogrywce, ZK — zwycięstwa po rzutach karnych, PD – porażki po dogrywce, PK – porażki po rzutach karnych, P – porażki, Bramki – gole strzelone i stracone, +/- – bilans bramkowy, Pkt – punkty     = zwycięzca dywizji,     = awans do play-off

Statystyki indywidualne[edytuj]

Siergiej Moziakin – najskuteczniejszy zawodnik rundy zasadniczej

Statystyki zaktualizowane na dzień 18 lutego 2013 po zakończeniu rundy zasadniczej[44].

Zawodnicy z pola łącznie

Gole Asysty Punkty
Rosja Siergiej Moziakin (Magnitogorsk) 35 Rosja Aleksandr Radułow (CSKA) 46 Rosja Siergiej Moziakin (Magnitogorsk) 76
Rosja Igor Skorochodow (Jugra) 27 Rosja Jewgienij Małkin (Magnitogorsk) 42 Rosja Aleksandr Radułow (CSKA) 68
Szwecja Martin Thörnberg (Torpedo) 26 Rosja Siergiej Moziakin (Magnitogorsk) 41 Rosja Jewgienij Małkin (Magnitogorsk) 65
Stany Zjednoczone Tim Stapleton (Mińsk) 24 Rosja Rienat Mamaszew (Nieftiechimik) 32 Norwegia Patrick Thoresen (SKA) 51
Rosja Jewgienij Małkin (Magnitogorsk) 23 Finlandia Jori Lehterä (Sibir) 31 Finlandia Jori Lehterä (Sibir) 48

Obrońcy

Gole Asysty Punkty
Kanada Kevin Dallman (SKA) 15 Rosja Rienat Mamaszew (Nieftiechimik) 32 Rosja Rienat Mamaszew (Nieftiechimik) 42
Rosja Aleksandr Osipow (Amur / Atłant / SKA) 13 Kanada Cory Murphy (Mińsk) 27 Kanada Kevin Dallman (SKA) 38
Rosja Ilja Nikulin (Ak Bars) 12 Rosja Siergiej Gonczar (Magnitogorsk) 26 Rosja Jakow Ryłow (CSKA) 35
Rosja Wiktor Antipin (Magnitogorsk) 10 Rosja Jakow Ryłow (CSKA) 25 Rosja Ilja Nikulin (Ak Bars) 34
Kazachstan Roman Sawczenko (Barys) 10 Rosja Dmitrij Kalinin (SKA) 24 Kanada Cory Murphy (Mińsk) 32

Bramkarze

Skuteczność interwencji (w %) Średnia goli straconych (na mecz) Mecze bez straty gola
Rosja Stanisław Galimow (Atłant) 94,3 Słowacja Rastislav Staňa (CSKA) 1,76 Rosja Wasilij Koszeczkin (Siewierstal) 8
Rosja Konstantin Barulin (Ak Bars) 94,0 Norwegia Lars Haugen (Mińsk) 1,81 Czechy Tomáš Pöpperle (Lev) 6
Słowacja Rastislav Staňa (CSKA) 93,4 Rosja Aleksandr Jeriomienko (Dinamo Moskwa) 1,85 Rosja Aleksandr Jeriomienko (Dinamo Moskwa) 5
Norwegia Lars Haugen (Mińsk) 93,3 Rosja Stanisław Galimow (Atłant) 1,94 Słowacja Jaroslav Janus (Slovan) 5
Kanada Jeff Glass (Sibir) 93,3 Rosja Siergiej Bobrowski (SKA) 1,94 Rosja Siergiej Bobrowski (SKA) 4
Pozostałe
Klasyfikacja +/- Zwycięskie gole Minuty kar
Finlandia Jonas Enlund (Sibir) +27 Rosja Maksim Jakucenia (Traktor) 8 Rosja Jewgienij Artiuchin (SKA) 127
Kanada Kevin Dallman (SKA) +27 Rosja Siergiej Moziakin (Magnitogorsk) 7 Rosja Daniił Markow (Witiaź / CSKA) 102
Rosja Nikołaj Kulomin (Magnitogorsk) +25 Szwecja Martin Thörnberg (Torpedo) 6 Finlandia Jere Karalahti (Mińsk) 96
Rosja Jurij Aleksandrow (SKA) +25 Rosja Igor Mirnow (Saławat) 6 Kanada Trevor Gillies (Witiaź) 95
Rosja Jewgienij Małkin (Magnitogorsk) +23 Rosja Igor Radułow (CSKA) 6 Rosja Igor Radułow (CSKA) 91

Puchar Nadziei[edytuj]

W sezonie 2012/2013 po raz pierwszy zorganizowano rozgrywkę o Puchar Nadziei. W jej ramach rywalizowały zespoły, które nie zakwalifikowały się do fazy play-off - dla takich drużyn po fazie zasadniczej kończył się sezon[45]. Tym samym kluby uzyskały cel sportowej walki, a ich zawodnicy dostają możliwość utrzymania formy z myślą o turniejach reprezentacyjnych. W rywalizacji uczestniczyło sześć zespołów z Konferencji Zachód (z miejsc 9-14) i cztery z Konferencji Wschód (z miejsc 9-12). Organizację turnieju zapewnił KHL, która funduje nagrody finansowe, pokrywa koszty podróży, utrzymuje sędziów[46][47]. Wpierw rozegrane zostały kwalifikacje wśród drużyn liczniejszej konferencji Zachód, a następnie półfinały i finały w konferencjach (w formule maksymalnie czterech meczów). Rywalizacja trwała do 20 marca 2013 roku[48] i decydował w niej lepszy bilans w czterech meczach (jednocześnie rywalizacja ulegała zakończeniu, gdy drużyna wygrywała trzy pierwsze mecze). Zwycięzcą turnieju i pierwszym zdobywcą Pucharu Nadziei została drużyna Dinama Ryga[49]. Triumfatorzy otrzymali nagrodę finansową w wysokości 486 tys. dolarów oraz prawo wyboru w KHL Junior Draft 2013, zaś finaliści 292 tys. dolarów[50].

Pierwszy mecz półfinałów Awtomobilist-Amur został rozstrzygnięty w trzeciej dogrywce w czasie 116:42 (tym samym trwał niewiele krócej niż inny, rekordowo długi mecz w fazie play-off tego sezonu). Zwycięskiego gola zdobył zawodnik gospodarzy, Branislav Mezei[51].

Kwalifikacje

Spartak Moskwa – Witiaź Czechow 2:2, 1:0
Dinamo Ryga – Torpedo Niżny Nowogród 4:1, 3:4 d.

Ćwierćfinały

Spartak Moskwa – Dynama Mińsk 3:4, 2:3, 3:4 d.
Dinamo Ryga – Donbas Donieck 2:3, 4:3, 3:2 d., 1:2
Awtomobilist Jekaterynburg – Jugra Chanty-Mansyjsk 2:1 d., 6:2, 1:3, 3:4 k.
Amur Chabarowsk – Mietałłurg Nowokuźnieck 4:2, 3:0, 2:3 d., 4:3

Półfinały

Dinamo Ryga – Dynama Mińsk 4:3 d., 7:4, 1:0
Awtomobilist Jekaterynburg – Amur Chabarowsk 7:2, 1:2 d., 0:3, 3:2 d.

Finał

Dinamo Ryga – Amur Chabarowsk 2:0, 4:3, 1:2, 5:3

Faza play-off[edytuj]

Etap play-off rozpoczął się 20 lutego 2013, a zakończył 17 kwietnia 2013 roku.

Rozstawienie[edytuj]

Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie play-off. Drużyna SKA Sankt Petersburg uzyskała najlepszy wynik punktowy z wszystkich zespołów w lidze i została nagrodzona Pucharem Kontynentu. Tym samym SKA został najwyżej rozstawioną drużyną w Konferencji Zachód. Kolejne miejsce rozstawione uzupełnili mistrzowie dywizji: CSKA Moskwa (Zachód), oraz Ak Bars Kazań (pierwsze miejsce w Konferencji Wschód) i Awangard Omsk (Wschód)[52]. Pary ćwierćfinałowe konferencji ustalone zostały według pozycji na liście punktowej w konferencjach - w myśl zasady 1-8, 2-7, 3-6 i 4-5.

Konferencja Zachód
  1. SKA Sankt Petersburg – mistrz Dywizji Bobrowa i Konferencji Zachód (115 pkt)
  2. CSKA Moskwa – mistrz Dywizji Tarasowa (96 pkt)
  3. Dinamo Moskwa (101 pkt)
  4. Łokomotiw Jarosław (92 pkt)
  5. Siewierstal Czerepowiec (85 pkt)
  6. Slovan Bratysława (78 pkt)
  7. HC Lev Praga (76 pkt)
  8. Atłant Mytiszczi (73 pkt)
Konferencja Wschód
  1. Ak Bars Kazań – mistrz Dywizji Charłamowa i Konferencji Wschód (104 pkt)
  2. Awangard Omsk – mistrz Dywizji Czernyszowa (102 pkt)
  3. Traktor Czelabińsk (98 pkt)
  4. Mietałłurg Magnitogorsk (93 pkt)
  5. Saławat Jułajew Ufa (88 pkt)
  6. Barys Astana (85 pkt)
  7. Sibir Nowosybirsk (84 pkt)
  8. Nieftiechimik Niżniekamsk (77 pkt)

Drzewko play-off[edytuj]

Po zakończeniu sezonu zasadniczego nastąpiła faza play-off przebiegająca w systemie "pucharowym" o mistrzostwo obu konferencji, a finalnie o zwycięstwo w całych rozgrywkach KHL. Rywalizacja w konferencjach była toczona w czterech rundach (ćwierćfinały, półfinały i finały konferencji). Drużyny, który zajęły w konferencjach wyższe miejsce w sezonie zasadniczym (1-4), miały przywilej roli gospodarza ewentualnego siódmego meczu w rywalizacji. Przy tym zdobywca Pucharu Kontynentu (w tym wypadku SKA Sankt Petersburg) mógł być ewentualnie zawsze gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane były w formule do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1 (co oznacza, że klub wyżej rozstawiony rozgrywał w roli gospodarza mecze nr 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7). Niżej rozstawiona drużyna rozgrywała w swojej hali mecz trzeci, czwarty i ewentualnie szósty.

W razie braku rozstrzygnięcia po regulaminowych 60 minutach meczu, zarządzana była dogrywka aż do uzyskania w niej zwycięskiego gola. W przeciwieństwie do sezonu zasadniczego, dogrywka trwała 20 minut (w sezonie regularnym 5 minut). Brak rozstrzygnięcia w dogrywce skutkował zarządzeniem kolejnych 20 minut (druga dogrywka) itd., aż do wyłonienia zwycięzcy meczu. Tym samym w fazie play-off nie obowiązywało rozstrzygnięcie meczu w drodze rzutów karnych (w sezonie zasadniczym rzuty karne zarządza się w razie braku rozstrzygnięcia po 5-minutowej dogrywce).

Czwarty mecz 1/8 finału pomiędzy Siwierstalą a Łokomotiwem (3:2) okazał się rekordowo najdłuższym meczem w historii ligi[53]. Został zakończony w trzeciej dogrywce, w czasie 118 minucie i 48 sekundzie, a zwycięskiego gola dla gospodarzy strzelił Dienis Kazionow[54]. Drugi mecz 1/2 finału pomiędzy Traktorem a Ak Barsem (1:0) trwał przez 98 minut i 59 sekund bez goli. Zakończyła go bramka, którą zdobył w drugiej dogrywce Anton Glinkin[55].

  Ćwierćfinały Konferencji
(best of 7)
Półfinały Konferencji
(best of 7)
Finały Konferencji
(best of 7)
Finał Pucharu Gagarina
(best of 7)
                                     
1  Ak Bars Kazań 4     1  Ak Bars Kazań 4  
8  Nieftiechimik N-kamsk 0     4  Saławat Jułajew Ufa 2  


2  Awangard Omsk 4 Konferencja Wschodnia
7  Sibir Nowosybirsk 3  
    1  Ak Bars Kazań 3  
  3  Traktor Czelabińsk 4  
3  Traktor Czelabińsk 4  
6  Barys Astana 3  
4  Mietałłurg Magnitogorsk 3   2  Awangard Omsk 1
5  Saławat Jułajew Ufa 4     3  Traktor Czelabińsk 4  


  W  Traktor Czelabińsk 2
  Z  Dinamo Moskwa 4
1  SKA Sankt Petersburg 4     1  SKA Sankt Petersburg 4
8  Atłant Mytiszczi 1     5  Siewierstal Czerepowiec 0  
2  CSKA Moskwa 4
7  HC Lev Praga 0  
  1  SKA Sankt Petersburg 2
  3  Dinamo Moskwa 4  
3  Dinamo Moskwa 4  
6  Slovan Bratysława 0   Konferencja Zachodnia
4  Łokomotiw Jarosław 2   2  CSKA Moskwa 1
5  Siewierstal Czerepowiec 4     3  Dinamo Moskwa 4  

Ćwierćfinały konferencji[edytuj]

Zachód

SKA Sankt Petersburg – Atłant Mytiszczi 4:1 (1:0 d., 7:0, 1:3, 6:1, 7:0)
CSKA Moskwa – HC Lev Poprad 4:0 (3:2 d., 3:2 d., 3:1, 2:1)
Dinamo Moskwa – Slovan Bratysława 4:0 (5:1, 3:2 d., 4:2, 3:2)
Łokomotiw Jarosław – Siewierstal Czerepowiec 2:4 (1:2, 2:1, 2:3, 2:3 d., 3:2, 1:3)

Wschód

Ak Bars Kazań – Nieftiechimik Niżniekamsk 4:0 (5:1, 3:0, 2:1, 3:2 d.)
Awangard Omsk – Sibir Nowosybirsk 4:3 (5:0, 0:1, 1:4, 5:2, 1:0, 0:3, 2:0)
Traktor Czelabińsk – Barys Astana 4:3 (3:4 d., 3:5, 3:1, 3:2, 6:3, 2:4, 5:3)
Mietałłurg Magnitogorsk – Saławat Jułajew Ufa 3:4 (3:4 d., 2:0, 1:4, 3:2, 2:1, 4:5, 0:2)

Półfinały konferencji[edytuj]

Zachód

SKA Sankt Petersburg – Siewierstal Czerepowiec 4:0 (7:4, 4:1, 4:0, 4:2)
CSKA Moskwa – Dinamo Moskwa 1:4 (0:3, 2:1, 2:3 d., 1:2 d., 0:2)

Wschód

Ak Bars Kazań – Saławat Jułajew Ufa 4:3 (2:3, 0:2, 3:0, 5:3, 4:3 d., 3:4 d., 4:3)
Awangard Omsk – Traktor Czelabińsk 1:4 (0:5, 0:3, 0:3, 3:1, 0:4)

Finały konferencji[edytuj]

Zachód

SKA Sankt Petersburg – Dinamo Moskwa 2:4 (2:3, 2:4, 2:4, 6:2, 2:1 d., 1:5)

Wschód

Ak Bars Kazań – Traktor Czelabińsk 3:4 (2:1 d., 3:1 d., 0:1 d., 6:5, d., 2:1 d., 2:3, 1:2)

Finał o Puchar Gagarina[edytuj]

Dinamo Moskwa – Traktor Czelabińsk 4:2 (2:1, 3:2, 1:3, 1:0, 3:4, 3:2 d.)

Decydującego gola w dogrywce szóstego meczu finału zdobył zawodnik Dinama, Aleksiej Cwietkow[56].

Statystyki indywidualne[edytuj]

Statystyki zaktualizowane po zakończeniu fazy play-off[57].

Zawodnicy z pola łącznie
Gole Asysty Punkty
Rosja Wiktor Tichonow (SKA) 10 Rosja Dienis Kokariew (Dinamo Moskwa) 15 Rosja Wiktor Tichonow (SKA) 19
Finlandia Petri Kontiola (Traktor) 10 Rosja Stanisław Czistow (Traktor) 13 Finlandia Petri Kontiola (Traktor) 19
Czechy Jakub Petružálek (Dinamo Moskwa) 9 Norwegia Patrick Thoresen (SKA) 11 Czechy Jakub Petružálek (Dinamo Moskwa) 16
Czechy Jan Bulis (Traktor) 9 Stany Zjednoczone Deron Quint (Traktor) 11 Szwecja Tony Mårtensson (SKA) 16
Czechy Marek Kvapil (Dinamo Moskwa) 8 Szwecja Tony Mårtensson (SKA) 10 Rosja Dienis Kokariew (Dinamo Moskwa) 16
Obrońcy
Gole Asysty Punkty
Kanada Brent Sopel (Saławat) 4 Stany Zjednoczone Deron Quint (Traktor) 11 Kanada Kevin Dallman (SKA) 14
Kanada Kevin Dallman (SKA) 4 Kanada Kevin Dallman (SKA) 10 Stany Zjednoczone Deron Quint (Traktor) 14
Rosja Ilja Nikulin (Ak Bars) 4 Rosja Dmitrij Riabykin (Traktor) 10 Rosja Ilja Nikulin (Ak Bars) 10
Finlandia Janne Jalasvaara (Dinamo Moskwa) 4 Rosja Kiriłł Kolcow (Saławat) 8 Rosja Dmitrij Riabykin (Traktor) 10
Szwecja Staffan Kronwall (Łokomotiw) 3 Czechy Miroslav Blaťák (Saławat) 7 Słowacja Dominik Graňák (Dinamo Moskwa) 9
Bramkarze
Skuteczność interwencji (w %) Średnia goli straconych (na mecz) Mecze bez straty gola
Kanada Curtis Sanford (Łokomotiw) 94,4 Rosja Aleksandr Jeriomienko (Dinamo Moskwa) 1,74 Kanada Michael Garnett (Traktor) 5
Kanada Jeff Glass (Sibir) 94,1 Słowacja Rastislav Staňa (CSKA Moskwa) 1,74 Finlandia Karri Rämö (Awangard) 3
Rosja Konstantin Barulin (Ak Bars) 94,1 Rosja Konstantin Barulin (Ak Bars) 1,75 Rosja Aleksandr Jeriomienko (Dinamo Moskwa) 3
Słowacja Rastislav Staňa (CSKA Moskwa) 93,9 Rosja Ilja Jeżow (SKA) 1,77 Rosja Iwan Kasutin (SKA) 2
Rosja Aleksandr Jeriomienko (Dinamo Moskwa) 93,4 Kanada Jeff Glass (Sibir) 1,77 Kanada Jeff Glass (Sibir) 2
Pozostałe
Klasyfikacja +/- Zwycięskie gole Minuty kar
Słowacja Dominik Graňák (Dinamo Moskwa) +16 Finlandia Petri Kontiola (Traktor) 3 Rosja Dienis Kazionow (Siewierstal) 56
Rosja Wiktor Tichonow (SKA) +11 Rosja Aleksiej Sopin (Dinamo Moskwa) 3 Stany Zjednoczone Patrick Davis (CSKA Moskwa) 39
Rosja Dienis Kokariew (Dinamo Moskwa) +11 Rosja Aleksandr Kuczeriawienko (SKA) 2 Rosja Fiodor Fiodorow (SKA) 39
Rosja Ilja Gorochow (Dinamo Moskwa) +11 Białoruś Andrej Kascicyn (Traktor) 2 Rosja Ilja Nikulin (Ak Bars) 28
Rosja Aleksandr Osipow (SKA) +10 Rosja Artiemij Panarin (SKA) 2 Finlandia Janne Pesonen (Ak Bars) 28

Skład triumfatorów[edytuj]

Skład zdobywcy Pucharu Gagarina – drużyny Dinamo Moskwa – w sezonie 2012/2013:

Szkoleniowiec:

Bramkarze:

Obrońcy:

Napastnicy:

Wyróżnienia i nagrody[edytuj]

Trofea indywidualne[edytuj]

Od początku historii rozgrywek przyznawano nagrody indywidualne w czterech kategoriach odnośnie pozycji zawodników (bramkarz, obrońca, napastnik oraz pierwszoroczniak) za każdy miesiąc, wzgl. okres w fazie play-off. Dodatkowo w grudniu 2012 roku wprowadzono nagrodę generalną dla najlepszego gracza miesiąca. Pierwszym laureatem za miesiąc listopad 2012 był Siergiej Moziakin[58].

Miesiąc Zawodnik Bramkarz Obrońca Napastnik Pierwszoroczniak
Wrzesień[59]
Rosja Konstantin Barulin
(Ak Bars Kazań)
Rosja Jewgienij Miedwiediew
(Ak Bars Kazań)
Finlandia Jori Lehterä
(Sibir Nowosybirsk)
Rosja Daniił Apalkow
(Łokomotiw Jarosław)
Październik[60]
Rosja Aleksandr Jeriomienko
(Dinamo Moskwa)
Rosja Anton Biełow
(Awangard Omsk)
Rosja Ilja Kowalczuk
(SKA Sankt Petersburg)
Rosja Nail Jakupow
(Nieftiechimik Niżniekamsk)
Listopad[61] Rosja Siergiej Moziakin
(Mierałłurg Magnitogorsk)[62]
Słowacja Rastislav Staňa
(CSKA Moskwa)
Szwecja Victor Hedman
(Barys Astana)
Rosja Artiom Anisimow
(Łokomotiw Jarosław)
Rosja Wiktor Antipin
(Mierałłurg Magnitogorsk)
Grudzień[63] Rosja Jewgienij Małkin
(Mierałłurg Magnitogorsk)[64]
Finlandia Karri Rämö
(Awangard Omsk)
Rosja Siergiej Gonczar
(Mierałłurg Magnitogorsk)
Rosja Jewgienij Małkin
(Mierałłurg Magnitogorsk)
Rosja Aleksandr Szaryczenkow
(Dinamo Moskwa)
Styczeń[65] Rosja Wasilij Koszeczkin
(Siewierstal Czerepowiec)[66]
Rosja Wasilij Koszeczkin
(Siewierstal Czerepowiec)
Rosja Dmitrij Kalinin
(SKA Sankt Petersburg)
Rosja Igor Skorochodow
(Jugra Chanty-Mansyjsk)
Rosja Walerij Niczuszkin
(Traktor Czelabińsk)
Luty[67] Rosja Wasilij Koszeczkin
(Siewierstal Czerepowiec)
Rosja Jakow Ryłow
(CSKA Moskwa)
Rosja Michaił Warnakow
(SKA Sankt Petersburg)
Rosja Walerij Niczuszkin
(Traktor Czelabińsk)
Ćwierćfinały
konferencji[68]
Finlandia Karri Rämö
(Awangard Omsk)
Słowacja Kristián Kudroč
(Sibir Nowosybirsk)
Kanada Nigel Dawes
(Barys Astana)
Rosja Maksim Karpow
(Traktor Czelabińsk)
Półfinały
konferencji[69]
Kanada Michael Garnett
(Traktor Czelabińsk)
Kanada Brent Sopel
(Saławat Jułajew Ufa)
Rosja Wiktor Tichonow
(SKA Sankt Petersburg)
Rosja Walerij Niczuszkin
(Traktor Czelabińsk)
Marzec[70] Kanada Michael Garnett
(Traktor Czelabińsk)
Słowacja Dominik Graňák
(Dinamo Moskwa)
Rosja Wiktor Tichonow
(SKA Sankt Petersburg)
Rosja Walerij Niczuszkin
(Traktor Czelabińsk)
Finały
konferencji[71]
Kanada Michael Garnett
(Traktor Czelabińsk)
Stany Zjednoczone Deron Quint
(Traktor Czelabińsk)
Rosja Wiktor Tichonow
(SKA Sankt Petersburg)
Rosja Walerij Niczuszkin
(Traktor Czelabińsk)
Kwiecień
Puchar
Gagarina[72]
Rosja Aleksandr Jeriomienko
(Dinamo Moskwa)
Słowacja Dominik Graňák
(Dinamo Moskwa)
Rosja Aleksiej Cwietkow
(Dinamo Moskwa)
Rosja Maksim Karpow
(Traktor Czelabińsk)

Trofea drużynowe[edytuj]

Nagrody indywidualne[edytuj]

Podczas uroczystości w dniu 22 maja 2013 wręczono 21 nagród (Nagroda Wsiewołoda Bobrowa oraz indywidualne wyróżnienia)[73]. Ponadto nagrodzeni otrzymali wartościowe upominki od sponsorów[74].

  • Złoty KijNajbardziej Wartościowy Gracz (MVP) sezonu regularnego: Siergiej Moziakin (Mietałłurg Magnitogorsk)
  • Mistrz Play-off – Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) fazy play-off: Aleksandr Jeriomienko (Dinamo Moskwa)
  • Nagroda dla najskuteczniejszego strzelca sezonu: Siergiej Moziakin (Mietałłurg Magnitogorsk) – 35 goli w sezonie zasadniczym.
  • Nagroda dla najlepiej punktującego zawodnika (punktacja kanadyjska): Siergiej Moziakin (Mietałłurg Magnitogorsk) – w sezonie regularnym uzyskał 76 punktów (35 goli i 41 asyst).
  • Nagroda dla najlepiej punktującego obrońcy: Rienat Mamaszew (Nieftiechimik Niżniekamsk) – w sezonie zasadniczym uzyskał 42 punkty (10 goli i 32 asysty).
  • Nagroda "Sekundy" (dla strzelca najszybszego i najpóźniejszego gola w meczu):
    • Miks Indrašis (Dinamo Ryga) – strzelił bramkę w 8. sekundzie meczu Dinamo Ryga-SKA 31.10.2012.
    • Dienis Kazionow (Siewierstal Czerepowiec) – w fazie play-off podczas trzeciej dogrywki meczu uzyskał gola w 118. minucie 48. sekundzie spotkania Siewierstal-Łokomotiw 25.02.2013.
  • Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) Sezonu (dla zawodnika legitymującego się najlepszym współczynnikiem w klasyfikacji "+,-" po sezonie regularnym): Fin Jonas Enlund (Sibir Nowosybirsk) – uzyskał wynik +27 w 51 meczach.
  • Żelazny Człowiek (dla zawodnika, który rozegrał najwięcej spotkań mistrzowskich w ostatnich trzech sezonach): Stanisław Czistow (Traktor Czelabińsk) – 220 rozegranych meczów.
  • Najlepsza Trójka (dla najskuteczniejszego tercetu napastników w sezonie regularnym): Nikołaj Kulomin, Jewgienij Małkin i Siergiej Moziakin (Mietałłurg Magnitogorsk) – razem zgromadzili 40 goli.
  • Nagroda dla najlepszego pierwszoroczniaka sezonu KHL im. Aleksieja Czeriepanowa: Walerij Niczuszkin (Traktor Czelabińsk).
  • Dżentelmen na Lodzie (dla jednego obrońcy i jednego napastnika – honorująca graczy, którzy łączą sportową doskonałość z nieskazitelnym zachowaniem): kanadyjski obrońca Kevin Dallman (SKA Sankt Petersburg, 52 meczów, 15 goli, 21 asyst, +27 punktów i 22 minuty kar) oraz Siergiej Moziakin (Mietałłurg Magnitogorsk, 48 meczów, 35 goli, 41 asyst, +21 punkty i 6 minut kar).
  • Najlepszy Bramkarz Sezonu (w wyniku głosowania trenerów): Aleksandr Jeriomienko (Dinamo Moskwa).
  • Nagroda za Wierność Hokejowi (dla największego weterana hokejowego za jego cenny wkład w sukces drużyny): Maksim Sokołow (Nieftiechimik Niżniekamsk)
  • Złoty Kask (przyznawany sześciu zawodnikom wybranym do składu gwiazd sezonu):
  • Najlepszy Trener Sezonu: Oļegs Znaroks (Dinamo Moskwa).
  • Nagroda Walentina Sycza (przyznawana prezesowi, który w sezonie kierował najlepiej klubem): Arkadij Rotenberg (Dinamo Moskwa).
  • Nagroda Władimira Piskunowa (przyznawana najlepszemu klubowemu administratorowi): Anatolij Worobjow (Traktor Czelabińsk).
  • Nagroda Andrieja Starowojtowa (Złoty Gwizdek) (dla najlepszego sędziego sezonu): Łotysz Eduard Odins z Rygi.
  • Nagroda Andrieja Zimina (przyznawana najlepszemu lekarzowi): Walerij Konow (Dinamo Moskwa)
  • Nagroda dla najlepszego dziennikarza: Aleksandr Lutikow i Aleksiej Szewczenko
  • Nagroda Dmitrija Ryżkowa (dla najlepszego komentatora hokejowego): Siergiej Fiedotow (KHL-TV).
  • Tytuł najlepszego kanału telewizyjnego: Chello Central Europe zrt.

Ostateczna kolejność[edytuj]

Kolejność została oparta na zdobyczy punktowej z rundy zasadniczej w przypadku klubów, której nie zakwalifikowały się do play-off (nie uwzględnia ich wyników w ramach Pucharu Nadziei) oraz osiągnięcia z fazy play-off o Puchar Gagarina w przypadku 16 zespołów uczestniczących w tej fazie pucharowej.

Lp. Drużyna
1 Rosja Dinamo Moskwa
2 Rosja Traktor Czelabińsk
3 Rosja SKA Sankt Petersburg
4 Rosja Ak Bars Kazań
5 Rosja Awangard Omsk
6 Rosja CSKA Moskwa
7 Rosja Saławat Jułajew Ufa
8 Rosja Siewierstal Czerepowiec
9 Rosja Mietałłurg Magnitogorsk
10 Rosja Łokomotiw Jarosław
11 Kazachstan Barys Astana
12 Rosja Sibir Nowosybirsk
13 Słowacja Slovan Bratysława
14 Rosja Nieftiechimik Niżniekamsk
15 Czechy HC Lev Praga
16 Rosja Atłant Mytiszczi
17 Rosja Jugra Chanty-Mansyjsk
18 Ukraina Donbas Donieck
19 Białoruś Dynama Mińsk
20 Rosja Torpedo Niżny Nowogród
21 Rosja Mietałłurg Nowokuźnieck
22 Rosja Witiaź Czechow
23 Rosja Spartak Moskwa
24 Łotwa Dinamo Ryga
25 Rosja Amur Chabarowsk
26 Rosja Awtomobilist Jekaterynburg

Przypisy

  1. Hokej.net - KHL przenosi się spod Tatr do Pragi
  2. Podľa Medvedeva HC Lev do Prahy a Slovan do KHL - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
  3. Kontinental Hockey League - Official Website - The Slovakian candidate
  4. Kontinental Hockey League - Official Website - Lev, drugs and healthy nutrition
  5. HC Lev Praha oficiálne požiadal o vstup do KHL - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
  6. HC Lev nebude hrať KHL v O2 aréne - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
  7. Hokej.net - Slovan Bratysława i HC Lev Praga aplikują o udział w KHL
  8. KHL bude so Slovanom, ale bez Popradu - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
  9. Donbass dostal dokument od vedenia KHL potvrdzujúci prijatie - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
  10. Hokej.cz - Ukrajinský Berkut Kyjev chce do dvou let KHL, koučem ambicózního týmu bude Miloš Holaň
  11. Hokej.cz - Blíží se evropská klubová revoluce? Šéf KHL plánuje globální soutěž se 64 týmy
  12. Medvedev predstavil plány na expanziu KHL do Európy - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
  13. Hokej.cz - Lev Praha bude hrát v Bobrovově divizi, duely Dynama Moskva a Petrohradu uvidí New York
  14. Kontinental Hockey League - Official Website - Entry Draft 2012
  15. Kontinental Hockey League - Official Website - Memorandum of Understanding 2012
  16. Kontinental Hockey League - Official Website - D-Day, 4th of September!
  17. Základnú časť sledovalo viac ako štyri milióny divákov | HOKEJ.sk, www.hokej.sk [dostęp 2017-11-15] (słow.).
  18. Swiss on top of Europe, archive.is [dostęp 2017-11-15].
  19. Nový ročník otvorí súboj Dinamo Moskva - Omsk - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
  20. Kontinental Hockey League - Official Website - And they’re off …
  21. Hockey. Live reports. Game 1 [04-09-2012]; Dynamo Msk - Avangard : online
  22. Zápasy KHL budú aj v Severnej Amerike - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
  23. Duely v Brooklyne sa neuskutočnia, odohrajú ich v Rusku - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
  24. News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  25. Р-Спорт. Все главные новости спорта, en.rsport.ru [dostęp 2017-11-15].
  26. http://www.eliteprospects.com/lockout_scoring.php
  27. Hokej.net - Pełne składy na Mecz Gwiazd KHL 2013, www.hokej.net [dostęp 2017-11-15] (ang.).
  28. Документы : News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  29. News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  30. News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  31. News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  32. Хоккей. Матч Звезд КХЛ. Игра номер 2 [13-01-2013]; Восток - Запад; Арена "Трактор" : онлайн трансляция, text.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  33. Телевизионные и интернет-трансляции матчей КХЛ на декабрь : News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  34. Хоккей. Матч Звезд КХЛ. Игра номер 1 [12-01-2013]; Команда Макарова - Команда Фетисова; Арена "Трактор" : онлайн трансляция, text.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  35. News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  36. KHL: Heikkila Fired as Dynamo Minsk Coach - Sputnik International, en.ria.ru [dostęp 2017-11-15] (ang.).
  37. Kontinental Hockey League - Official Website - KHL.RU - official site - Rautakallio leaves Riga
  38. http://www.ska.ru/news/ru/7775.html
  39. Новости, www.cska-hockey.ru [dostęp 2017-11-15] (ros.).
  40. News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  41. Телеканал КХЛ теперь доступен абонентам АКАДО : News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  42. Jalonen skončil na lavičke Nižného Novgorodu | HOKEJ.sk, www.hokej.sk [dostęp 2017-11-15] (słow.).
  43. Standings Divisions (ang.). en.khl.ru.
  44. Players stats (leaders) (ang.). en.khl.ru.
  45. Hokej.net - Puchar Nadziei – trofeum dla słabszych w KHL, www.hokej.net [dostęp 2017-11-15] (ang.).
  46. News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  47. Р-Спорт. Все главные новости спорта, en.rsport.ru [dostęp 2017-11-15].
  48. Kluby bez play-off od štvrtka o Pohár nádeje | HOKEJ.sk, www.hokej.sk [dostęp 2017-11-15] (słow.).
  49. Riga získala Pohár nádeje | HOKEJ.sk, www.hokej.sk [dostęp 2017-11-15] (słow.).
  50. Р-Спорт. Все главные новости спорта, en.rsport.ru [dostęp 2017-11-15].
  51. Hockey. Live reports. Game 21 [06-03-2013]; Avtomobilist Ek - Amur : online, text.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  52. News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  53. V Čerepovci prekonali rekord KHL v dĺžke zápasu | HOKEJ.sk, www.hokej.sk [dostęp 2017-11-15] (słow.).
  54. http://en.khl.ru/report/223/?idgame=37496
  55. Hockey. Live reports. Game 72 [27-03-2013]; Traktor - Ak Bars : online, text.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  56. Hockey. Live reports. Game 84 [17-04-2013]; Traktor - Dynamo Msk : online, text.khl.ru [dostęp 2017-11-15].
  57. Players stats (leaders) (ang.). en.khl.ru.
  58. Мозякин? Кривоножкин! (ros.). championat.com. [dostęp 2012-12-27].
  59. September’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 3 października 2012].
  60. October’s finest (ang.). khl.ru. [dostęp 6 listopada 2012].
  61. November’s finest (ang.). khl.ru. [dostęp 5 grudnia 2012].
  62. Sergei Mozyakin – player of the month (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2012-12-27].
  63. December’s finest (ang.). khl.ru. [dostęp 1 stycznia 2013].
  64. Malkin the best of December (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2013-01-28].
  65. January’s finest (ang.). khl.ru. [dostęp 1 lutego 2013].
  66. January Player of the Month - Vasily Koshechkin (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2013-02-16].
  67. February’s finest (ang.). khl.ru. [dostęp 4 lutego 2013].
  68. Players of the quarters (ang.). en.khl.ru. [dostęp 7 marca 2013].
  69. Players of the quarters (ang.). en.khl.ru. [dostęp 7 marca 2013].
  70. Лучшие в марте (ros.). khl.ru. [dostęp 2 kwietnia 2013].
  71. Players of the finals (ang.). en.khl.ru. [dostęp 6 kwietnia 2013].
  72. Players of the Gagarin finals (ang.). en.khl.ru. [dostęp 21 kwietnia 2013].
  73. High Five. Season closing ceremony (ang.). khl.ru. [dostęp 2013-05-23].
  74. Лауреатам сезона – призы от партнеров и спонсоров (ros.). khl.ru. [dostęp 2013-05-23].

Linki zewnętrzne[edytuj]