Nakajima C6N

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nakajima C6N Saiun
(Dane wersji C6N1)
Nakajima C6N Saiun(Dane wersji C6N1)
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Producent Nakajima
Typ pokładowy samolot rozpoznawczy
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne – chowane w locie
Załoga 3 (pilot, obserwator, strzelec/radiotelegrafista)
Historia
Data oblotu 15 maja 1943
Lata produkcji 1944 – 1945
Wycofanie ze służby 1945 =
Dane techniczne
Napęd 1 silnik gwiazdowy Nakajima NK9B Homare 21
Moc 1 990 KM (1485 kW)
Wymiary
Rozpiętość 12,50 m
Długość 11,00 m
Wysokość 3,96 m
Powierzchnia nośna 25,50 m²
Masa
Własna 2 970 kg
Startowa 5 260 kg
Osiągi
Prędkość maks. 610 km/h
Prędkość wznoszenia 12,2 m/s
Pułap 10 740 m
Zasięg 5 310 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 karabin maszynowy wz. 2 kal. 7,92 mm (ruchomy)
Wyposażenie dodatkowe
fotokamery
Użytkownicy
Japonia

Nakajima C6N Saiun (jap. 中島 C6N 彩雲) – japoński pokładowy samolot rozpoznawczy z okresu II wojny światowej. W czasie wojny nosił amerykańskie oznaczenie kodowe - Myrt

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po wybuchu wojny i doświadczeniach wyniesionych z pierwszych walk dowództwo lotnictwa japońskiej marynarki wojennej doszło do wniosku, że w lotnictwie pokładowym potrzebny jest nowy samolot rozpoznawczy, który charakteryzowałby się dużą prędkością maksymalną i dalekim zasięgiem, przy możliwości startu z pokładów lotniskowców.

W związku z tym, na początku 1942 dowództwo lotnictwa marynarki wojennej zwróciło się do wytwórni Nakajima o opracowanie takiego samolotu. Wychodząc ze zgłoszonego zapotrzebowania, w wytwórni opracowano samolot oznaczony jako C6N, opierając jego konstrukcję na budowanym w tej samej wytwórni samolocie bombowym Nakajima B6N. Opracowany w ten sposób prototyp zbudowano na początku 1943 i oblatano 15 maja 1943.

W toku prac nad prototypem okazało się, że zastosowany w nim silnik Nakajima NK9B Homare 11 posiadał zbyt małą moc i dlatego w kolejnych prototypach zastosowano silnik o większej mocy. Po licznych poprawkach na początku 1944 rozpoczęto produkcję seryjną samolotu w wersji oznaczonej jako C6N1.

Po wprowadzeniu samolotu do działań bojowych, okazało się, że dzięki dużej prędkości był on praktycznie nieosiągalny dla samolotów myśliwskich przeciwnika, dlatego też podjęto decyzję o zbudowaniu samolotu w wersji dwumiejscowego samolotu myśliwskiego, uzbrojonego w działka wz. 99-2 kal. 20 mm. Tak opracowana wersja oznaczona została jako C6N1-S.

Opracowano także wersję samolotu torpedowo-bombowego, oznaczoną jako C6N1-B, która jednak nie weszła do produkcji seryjnej. Opracowano także następną wersję oznaczoną jako C6N2, którą wyposażono w jeszcze mocniejszy silnik Nakajima NK9B Homare 24 ale i ta wersja nie została wprowadzona do produkcji w związku z kapitulacją Japonii.

Łącznie w latach 1944 – 1945 zbudowano 463 samolotów C6N wszystkich wersji.

Nakajima C6N1-S

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Samolot Nakajima C6N od lata 1944 zaczęto wprowadzać do lotnictwa marynarki wojennej. Użytkowane były do upadku Japonii w 1945 i znajdowały się na wyposażeniu dywizjonów (kōkū-tai) o numerach: 132, 343, 601, 653 i 762.

Samoloty wersji C6N1-S używane do zwalczania amerykańskich samolotów bombowych B-29 Superfortress.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Nakajima C6N Saiun był dolnopłatem o konstrukcji całkowicie metalowej. Kadłub mieścił kabinę trzyosobowej załogi: pilota, obserwatora i strzelca-radiotelegrafisty, z długą, oszkloną osłoną. Podwozie samolotu wciągane w locie. Samolot posiadał hak do hamowania przy lądowaniu.

Napęd stanowił silnik gwiazdowy w układzie podwójnej gwiazdy.

Uzbrojenie w wersji podstawowej C6N samolotu rozpoznawczego stanowił ruchomy karabin maszynowy wz. 2 7,92 mm, a w wersji samolotu myśliwskiego C6N1-S dwa działka lotnicze wz. 99 kal. 20 mm, stałe, strzelające w przód do góry.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]