Neville Southall

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Neville Southall
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 września 1958
Llandudno
Wzrost 185 cm
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1973–1980 Winsford United
1980–1981 Bury 39 (0)
1981–1998 Everton 578 (0)
1983 Port Vale (wyp.) 9 (0)
1997–1998 Southend United (wyp.) 9 (0)
1998 Stoke City (wyp.) 3 (0)
1998 Stoke City 9 (0)
1998–2000 Torquay United 53 (0)
1999 Huddersfield Town (wyp.) 0 (0)
2000 Bradford City 1 (0)
2001 York City
2001 Rhyl
2001 Shrewsbury Town
2001 Dover Athletic
2001–2002 Shrewsbury Town
2002 Dagenham & Redbridge
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1982–1997 WaliaWalia 92 (0)

Neville Southall (ur. 16 września 1958 roku w Llandudno) były walijski piłkarz grający na pozycji bramkarza. Najbardziej znany z gry dla Evertonu, w którym występował, z krótkimi przerwami na wypożyczenia przez 17 lat. W czasie swojej kariery mierzył 185,5 cm wzrostu. Uznany przez World Soccer Magazine jednym ze 100 najlepszych piłkarzy XX wieku.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Winsford United & Bury FC[edytuj | edytuj kod]

Southall swoją karierę zaczynał w klubie Winsford United. W klubie tym występował przez jeden sezon(1980/1979). Następnie trafił do Bury FC w klubie tym grał w pierwszym składzie i swoimi występami zwrócił na siebie uwagę trenera Evertonu Howarda Kendalla.

Everton F.C.[edytuj | edytuj kod]

Southall na Goodison Park trafił w lipcu 1981 roku za 150 tysięcy funtów. Southall o miejsce w pierwszym składzie The Toffees musiał rywalizować z Jimem Arnoldem. Początkowo Walijczyk wygrywał tą rywalizację, ale po przegranych przez Everton 5-0 derbach z Liverpoolem Southall został wypożyczony do Port Vale F.C. W klubie tym wystąpił dziewięć razy, reprezentując barwy zespołu w rundzie wiosennej sezonu 1982/1983. Po powrocie z wypożyczenia Southall stał się podstawowym bramkarzem Evertonu w sezonie 1983/1984. Kolejny sezon był przełomem w karierze Walijczyka wraz z Evertonem zdobył Mistrzostwo Anglii oraz Puchar Zdobywców Pucharów, a także dotarł do finału FA Cup, gdzie jego zespół przegrał dopiero po dogrywce z Manchesterem United, a sam Southall został wybranym zawodnikiem roku w Premier League. W 1986 roku doznał on poważnej kontuzji, która wyeliminowała go z gry w przegranym przez Everton w finale FA Cup. Na kolejne sukcesy Southallowi przyszło czekać do sezonu 1986/1987, w którym to Everton po roku przerwy po raz dziewiąty i jak do tej pory ostatni został mistrzem Anglii. Kolejne lata nie były już tak udane dla Southalla i Evertonu. Ostatnim trofeum zdobytym przez Southalla za czasów gry w The Toffees był Puchar Anglii w 1995 roku. We wrześniu 1997 roku Southall został pierwszym zawodnikiem, który zaliczył 200 występów w Premiership. W listopadzie 1997 Howard Kendall zadziwił wszystkich ściągając na Goodison Park Thomasa Myhre z Vikinga Stavanger. 29 listopada Neville Southall zaliczył swój 750(wliczając mecze pucharowe), a zarazem ostatni mecz w barwach Evertonu przeciwko Tottenhamowi. Później był jeszcze wypożyczany do Southend United i Stoke City, a po sezonie 1997/1998 definitywnie rozstał się z The Toffees.

Schyłek kariery[edytuj | edytuj kod]

Southall po odejściu z Evertonu bez większych sukcesów występował (często w roli grającego trenera) jeszcze w takich zespołach jak: Doncaster Rovers, Torquay United, Bradford City, Rhyl FC, Shrewsbury Town, Dover Athletic, a w 2002 roku definitywnie zakończył karierę. Jego ostatnim klubem było Dagenham & Redbridge.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Southall w reprezentacji Walii debiutował 27 maja 1982 roku w meczu przeciwko Irlandii Północnej wygranym przez Walię 3-0. Ostatnim meczem Southalla w reprezentacji był mecz rozegrany 20 sierpnia 1997 roku przeciwko Turcji rozgrywany w Stambule w ramach eliminacji Mistrzostw Świata 1998 przegranym przez jego zespół 4-6. Jest on rekordzistą pod względem występów w reprezentacji Walii, ma on ich na swoim koncie 92. Southallowi nie dane było zagrać na żadnym turnieju rangi mistrzowskiej.

Statystyki reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Gole zdobyte Gole stracone Punkty Procent zwycięstw
92 32 19 41 108 126 83 45,11%

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Everton[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]