Gianfranco Zola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gianfranco Zola
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1966
Oliena, Sardynia, Włochy
Wzrost 166 cm
Informacje klubowe
Klub Chelsea (asystent)
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1984–1987 Nuorese 31 (10)
1987–1989 Torres 88 (21)
1989–1993 Napoli 105 (32)
1993–1996 Parma 102 (49)
1996–2003 Chelsea 249 (89)
2003–2005 Cagliari 44 (21)
W sumie: 619 (222)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1991–1997  Włochy 35 (10)
Kariera trenerska
Lata Klub
2008–2010 West Ham
2012–2013 Watford
2014–2015 Cagliari
2015–2016 Al-Arabi
2016–2017 Birmingham City
2018– Chelsea (asystent)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
II miejsce USA 1994 piłka nożna

Gianfranco Zola (ur. 5 lipca 1966 w miejscowości Oliena na Sardynii) – włoski były piłkarz grający na pozycji napastnika, były zawodnik m.in. angielskiego klubu Chelsea Od 2008 do 2010 roku prowadził West Ham United. Obecnie jest asystentem trenera w Chelsea.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Swój pierwszy profesjonalny kontrakt Zola podpisał w 1984 roku z sardyńskim klubem Nuorese Calcio. Pięć lat później został zawodnikiem klubu Serie A SSC Napoli. W zwycięskim w lidze sezonie 1989/1990 Zola zdobył 2 bramki, grając u boku samego Diego Maradony. W 1991 roku wywalczył z klubem Superpuchar Włoch i zadebiutował w reprezentacji Włoch pod wodzą Arriga Sacchiego. W 1993 opuścił Neapol aby związać się z zespołem AC Parma. W 1995 zdobył z zespołem Puchar UEFA oraz wicemistrzostwo Włoch. W tym klubie budował swoją reputację jednego z najlepszych włoskich napastników.

W 1996 roku Zola przeszedł do klubu Chelsea F.C. grającego w Premiership. W 1997 zdobył z drużyną Puchar Anglii i został wybrany graczem roku ligi angielskiej przez stowarzyszenie dziennikarzy sportowych. W 1998 roku pomógł klubowi w wygraniu Pucharu Ligi Angielskiej, Pucharu Zdobywców Pucharów Europy oraz Superpucharu Europy. W 2000 roku ponownie zdobył z drużyną Puchar Anglii.

Jego gol po 21 sekundach od pojawienia się na boisku w finale Pucharu Zdobywców Pucharów w 1998 przeciwko VfB Stuttgart na stadionie Råsunda w Sztokholmie był jednym z najwspanialszych momentów w jego karierze. Już w drugim kontakcie z piłką otrzymał długie podanie od Dennisa Wise’a i pokonał bramkarza Stuttgartu zapewniając Chelsea wygraną 1:0 i zdobycie pierwszego od 28 lat i drugiego w historii europejskiego pucharu. Jego specjalnością były właśnie niezwykłe bramki. Jednym z najlepszych w historii Premiership rzutów wolnych popisał się Zola w meczu z Tottenhamem w styczniu 2003.

Latem 2003 roku, kiedy pojawiły się plotki o zakupie Chelsea przez zagranicznych inwestorów, Zola opuścił klub ze Stamford Bridge i przeniósł się do klubu Cagliari Calcio. Nowy właściciel klubu Roman Abramowicz próbował odzyskać włoską gwiazdę, jednak działacze z Cagliari mu odmówili. Zola poprowadził klub z Sardynii do awansu do Serie A. Potem przedłużył kontrakt o rok i w czerwcu 2005 rozegrał ostatni mecz w karierze, z Juventusem.

W reprezentacji Włoch Gianfranco Zola rozegrał 35 meczów i zdobył 8 goli. Występował z drużyną na Mistrzostwach Świata w 1994 oraz na Euro 1996. Jego ostatnim występem był mecz eliminacji do Mistrzostw Świata przeciwko Anglii w październiku 1997 roku.

W swojej karierze w Chelsea Zola zdobył ogółem 89 bramek, w tym 14 z rzutów wolnych. W 2003 roku został wybrany przez fanów The Blues najlepszym piłkarzem klubu w historii. W listopadzie 2004 otrzymał Order Imperium Brytyjskiego podczas specjalnej ceremonii w Rzymie.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 2008 roku Gianfranco podpisał 3-letni kontrakt z West Ham United jako trener[1]. 11 maja 2010 roku został zwolniony ze stanowiska[2].

7 lipca 2012 roku został trenerem Watfordu podpisując dwuletnią umowę. W pierwszym sezonie doprawadził klub do trzeciego miejsca, co dało awans do play-offów. Watford awansował do finału rozegranego na Wembley, w którym uległ Crystal Palace po dogrywce. 16 grudnia 2013 roku zrezygnował z pracy w klubie[3].

Od grudnia 2014 do 2015 był trenerem występującego w Serie A zespołu Cagliari.

11 lipca 2015 roku został ogłoszony na stanowisku nowego trenera katarskiego klubu Al-Arabi[4]. Został zwolniony w czerwcu 2016 roku, gdy prowadzony przez niego zespół zakończył rozgrywki ligowe na 8. miejscu[5].

W grudniu 2016 roku Zola podpisał kontrakt z Birmingham City[6] 17 kwietnia, po porażce z Burton Albion, ogłosił rezygnację ze stanowiska trenera, pozostawiając zespół trzy punkty nad strefą spadkową[7].

Gianfranco powrócił do Chelsea, gdy 18 lipca 2018 roku przejął rolę asystenta nowego menedżera The Blues Maurizio Sarriego[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. West Ham unveil Zola as new boss (ang.). BBC Sport, 11 września 2008. [dostęp 13 września 2008].
  2. West Ham sack manager Gianfranco Zola (ang.). BBC Sport, 2010-05-11. [dostęp 2010-05-11].
  3. Gianfranco Zola resigns as Watford head coach (ang.). BBC Sport, 2013-12-16. [dostęp 2013-12-16].
  4. Football Italia, app.football-italia.net [dostęp 2018-07-18].
  5. Zola sacked by Qatari club Al-Arabi [dostęp 2018-07-18] (ang.).
  6. Birmingham appoint Gianfranco Zola as their new manager, „Sky Sports” [dostęp 2018-07-18] (ang.).
  7. Gianfranco Zola: Birmingham City manager resigns after four months, „BBC Sport”, 17 kwietnia 2017 [dostęp 2018-07-18] (ang.).
  8. Welcome home Gianfranco | Official Site | Chelsea Football Club, „ChelseaFC” [dostęp 2018-07-18].