Państwo faszystowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Państwo faszystowskie - rodzaj państwa kapitalistycznego, państwo to występowało we Włoszech w latach 1922-1943 (jego twórcą był Benito Mussolini) i w Niemczech w latach 1933-1945 (jego twórcą był Adolf Hitler), powstałe w czasie ogólnospołecznego niezadowolenia, którego powodem stało się wysokie bezrobocie, brak świadczeń socjalnych oraz niesatysfakcjonujące zakończenie wojny. Związek Kombatantów we Włoszech i Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników (NSDAP) w Niemczech propagowały hasła sprawiedliwości społecznej, kontroli państwa nad gospodarką, powszechnego dostępu oświaty, zmiany systemu opieki społecznej, antykomunizm, krytykę liberalizmu.

Na czele państwa niemieckiego stał wódz. W jego rękach skupiona była pełnia władzy. Zachowano własność prywatną co podobało się kapitalistom, jednak gospodarka znalazła się pod ścisłą kontrolą władzy, a właściwie wodza. We Włoszech zachowano monarchię, ale szef partii faszystowskiej był premierem i to on faktycznie rządził. Funkcjonariusze partii pełnili jednocześnie funkcje państwowe, ograniczone zostały swobody obywatelskie, w Niemczech ludność niemiecka była uprzywilejowana, panował terror, powszechna była inwigilacja.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Ehrlich: Wstęp do nauki o państwie i prawie, Warszawa 1979.
  • John Gray: Liberalizm, Kraków 1994.
  • Eugeniusz Zieliński: Nauka o państwie i polityce, Warszawa 2006.