Papieska Akademia Teologiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie.
Papieska Akademia Teologiczna w Watykanie
Pontificia Academia Theologica
Ilustracja
Data założenia 1718
Typ Papieska Akademia Teologiczna
Państwo  Włochy
Adres Via della Conciliazione 5, 00120 Città del Vaticano
Rektor Manlio Sodi
Członkostwo Papieska Rada ds. Kultury
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Papieska Akademia Teologiczna w Watykanie
Papieska Akademia Teologiczna w Watykanie
Ziemia41°53′48,07″N 12°28′17,48″E/41,896686 12,471522
Strona internetowa

Papieska Akademia Teologiczna (łac. Pontificia Academia Theologica, wł. Pontificia Accademia di Teologia) – jedna z Akademii Papieskich w Kurii Rzymskiej w Watykanie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Papieska Akademia Teologiczna została założona w Rzymie przez Klemensa XI w 1718 roku. Była wspierana przez Benedykta XIII i Klemensa XIV. Dzięki Grzegorzowi XVI, 26. października 1838 uczelnia uzyskała homologację. Papież Jan Paweł II w dniu 28 stycznia 1999 roku odnowił statut uczelni[1].

Misja[edytuj | edytuj kod]

Misją Akademii jest promowanie dialogu między wiarą i rozumem, a także pogłębienie chrześcijańskiej doktryny, zgodnie z instrukcjami Ojca Świętego[a], w których stwierdzono bieżące zadania teologii [b], do przedstawienia orędzia chrześcijańskiego w sposób odpowiadający potrzebom naszych czasów. W odkrywaniu Objawienia, studenci powinni pamiętać, że ich zadaniem "jest zapewnienie zrozumienia Objawienia i treści wiary"[c], które są wyrażone w czasie i kulturze. Wieczna ważność samych formuł dogmatycznych, przetwarzanych w różnych czasach i kulturach, wymaga stosowanie hermeneutyki otwartej do metafizyki instancji[d]. Z tego powodu Akademia jest zobowiązana zgłębiać naukę antropologii filozoficznej i metafizykę dobra, w owocnym dialogu między teologią i różnymi aspektami filozofii. Odnawiając swoje zaufanie do Papieskiej Akademii Teologicznej, Jan Paweł II chciał, aby wyrażano jego zamiłowanie do prawdy i jego osobiste zaangażowanie w badaniu prawdy[1].

Członkowie[edytuj | edytuj kod]

Rada Naukowa[edytuj | edytuj kod]

Manlio Sodi SDB (Rektor),
François-Marie Léthel OCD (Prałat sekretarz),
bp Enrico dal Covolo,
Riccardo Ferri,
Giulio Maspero,
Paul O'Callaghan,
Réal Tremblay CSsR,

Członkowie honorowi[edytuj | edytuj kod]

kard. Angelo Amato SDB,
kard. Walter Brandmüller,
bp Enrico dal Covolo SDB,
abp Joseph Augustine Di Noia OP,
abp Salvatore Fisichella,
abp Bruno Forte,
kard. Prosper Grech OSA,
kard. Zenon Grocholewski,
abp Savio Hon Tai-Fai SDB,
kard. Estanislao Esteban Karlic,
kard. Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga,
abp Charles Morerod,
kard. Marc Ouellet,
kard. Gianfranco Ravasi,
abp Anthony Scrabbling,
bp Ignazio Sanna,
bp Domenico Sorrentino,
bp Yannis Spiteris OFM,
kard. Jozef Tomko[2].

Periodyki[edytuj | edytuj kod]

  • PATHPeriodicum Internationale editum a Pontificia Academia Theologiae[3]
  • Collana Itineraria[4]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. por. Inter Munera Academiarum, n. 5
  2. w n. 92-99 encykliki Fides et ratio
  3. (Fides et ratio, n. 93)
  4. (Fides et ratio, n. 95)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Cenni Storici (wł.). [dostęp 2013-10-05].
  2. Memberi dell Pontificia Academia di Teologia (wł.). [dostęp 2013-10-05].
  3. Periodicum Internationale editum a Pontificia Academia Theologiae (wł.). [dostęp 2013-10-05].
  4. Collana Itineraria (wł.). [dostęp 2013-10-05].