Park Narodowy Komoé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Park Narodowy Komoé
II Kategoria IUCN
Położenie  Wybrzeże Kości Słoniowej
Data utworzenia 8 lutego 1968
Powierzchnia 11 672 km²
Położenie na mapie Wybrzeża Kości Słoniowej
Mapa lokalizacyjna Wybrzeża Kości Słoniowej
Park Narodowy Komoé
Park Narodowy Komoé
Ziemia 9°08′N 3°45′W/9,133333 -3,750000Na mapach: 9°08′N 3°45′W/9,133333 -3,750000
Portal Portal Ochrona środowiska
Park Narodowy Komoéa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
NationalparkComoe3.jpg
Kraj  Wybrzeże Kości Słoniowej
Typ przyrodnicze
Spełniane kryterium IX, X
Charakterystyka #227
Regionb Afryka
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1983
na 7. sesji
Obiekt zagrożony 2003
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
brak współrzędnych

Park Narodowy Komoé (fr. Parc National de la Comoé) – park narodowy w północno-wschodnim Wybrzeżu Kości Słoniowej, utworzony w 1968 roku, jego nazwa pochodzi od przepływającej przez jego terytorium rzeki Komoé. Powierzchnia parku wynosi niecałe 11 672 km², co czyni go największym parkiem narodowym w Afryce Zachodniej. Park został w 1983 roku wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W ostatnim czasie otrzymał status dziedzictwa zagrożonego ze względu na wzmożone kłusownictwo w następstwie wojny domowej w kraju. Populacje sztandarowych gatunków zwierząt, dla których został utworzony park - jak antylopa krowia Alcelaphus buselaphus, kob żółty Kobus kob kob, kob śniady Kobus ellipsiprymnus, grym Sylvicapra grimmia, dujker karłowaty Cephalophus maxwellii, guziec Phacochoerus africanus, dujker siwopręgi Cephalophus rufilatus, bawół afrykański Syncerus caffer, antylopa końska Hippotragus equinus, buszbok Tragelaphus scriptus - zmniejszają się [1]

Teren parku jest w przeważającej części równinny, lokalnie występują niewielkie pofałdowania z najwyższym szczytem Boutourou o wysokości 625 m n.p.m. Typowym biotopem jest tu sawanna z drzewami akacji. Spotyka się tu słonie, bawoły, hipopotamy, guźce, lamparty, hieny i lwy, antylopy i małpy, a także wiele gatunków ptaków. Równiny zalewowe nad rzeką Komoé mają charakter sezonowo odsłanianych terenów trawiastych, stanowią żerowiska hipopotamów i krokodyli'.[2]

Przypisy

  1. Dudek A. 2009. Czy obszary chronione są naprawdę chronione? Stan środowiska w afrykańskich parkach narodowych i rezerwatach na początku XXI wieku. W: Kopiński D., Żukowski A. (red.) Afryka na progu XXI wieku Tom II Polityka. Kwestie społeczne i gospodarcze. Wyd. Polskie Towarzystwo Afrykanistyczne, str. 167-176.
  2. Mepham R. 1991. IUCN Directory of African Wetlands. Pinter Pub. Ltd.