Parki narodowe na Ukrainie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Parki narodowe Ukrainy. Parki narodowe na Ukrainie (ukr. національні природні парки України, trl. nacionalni pryrodni parky Ukrainy) zaczęły powstawać w czasach sowieckich, choć pierwsze plany powołania parku na terenie Czarnohory pochodzą sprzed I wojny światowej. Tereny proponowanego parku objęto w II Rzeczpospolitej ochroną rezerwatową, jednak realizacji zamiarów przeszkodziła II wojna światowa. W Związku Sowieckim do lat 70. nie tworzono parków narodowych, choć istniały inne formy mające źródło w pracy carskich przyrodników (zakazniki i zapowiedniki). Najstarszy na Ukrainie jest Karpacki Park Narodowy powołany w 1980 roku obejmujący Czarnohorę i Gorgany. Na terenie Ukraińskiej SRR powołano jeszcze dwa kolejne parki - Szacki na Wołyniu i Synewyr na Zakarpaciu. W kolejnych latach tempo powoływania nowych parków rosło, a w latach 2009-2010 powołano aż 27 parków (jeden z nich wkrótce zniesiono, obecnie w trakcie przywracania)[1][2]

W 2019 roku funkcjonowało na Ukrainie 51 parków narodowych a dwa kolejne są w trakcie planowania. Łącznie zajmują one 11 116 km², czyli 1,84% powierzchni państwa. Jeden park zajmuje średnio 226,85 km². Parkami opiekuje się Fundusz Rezerwatów Przyrody Ukrainy (ukr. Природно-заповідний фонд України, trl. Pryrodno-zapowidnyj fond Ukrainy)[3], pod którego opieką znajdują się też rezerwaty biosfery, rezerwaty przyrody (zapowiedniki i zakazniki), regionalne parki krajobrazowe, pomniki przyrody, ogrody botaniczne, parki dendrologiczne, ogrody zoologiczne i zabytkowe parki.

Parki narodowe[edytuj | edytuj kod]

Wybrane parki narodowe Ukrainy:

  • Karpacki Park Narodowy (pow. 50 303 ha, rok utw. 1980)
  • Szacki Park Narodowy (pow. 48 977 ha , rok utw. 1983)
  • Park Narodowy „Synewyr” (pow. 40 400 ha, rok utw. 1989)
  • Azowsko-Sywaski Park Narodowy (pow. 52 154 ha, rok utw. 1993)
  • Wyżnicki Park Narodowy (pow. 7928 ha, rok utw. 1995)
  • Park Narodowy „Podolskie Towtry” (pow. 261 316 ha, rok utw. 1996)
  • Park Narodowy „Swiaty hory” (pow. 40 600 ha, rok utw. 1997)
  • Jaworiwski Park Narodowy (pow. 7078 ha, rok utw. 1998)
  • Park Narodowy „Beskidy Wschodnie” (pow. 35261 ha, rok utw. 1999)
  • Desniańsko-Starohucki Park Narodowy (pow. 16215 ha, rok utw. 1999)
  • Użański Park Narodowy (pow. 39159 ha, rok utw. 1999)
  • Park Narodowy „Huculszczyzna” (pow. 32271 ha, rok utw. 2002)
  • Iczniański Park Narodowy (pow. 9666 ha, rok utw. 2004)
  • Halicki Park Narodowy (pow. 14 685 ha, rok utw. 2004)
  • Park Narodowy „Homilszanśki lisy” (pow. 14 315 ha, rok utw. 2004)
  • Park Narodowy „Wełykyj Łuh” (pow. 16 756 ha, rok utw. 2006)
  • Mezyński Park Narodowy (pow. 31 035 ha, rok utw. 2006)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  1. Postanowienie Sądu najwyższego 21.10.2010 №П-155/10 Про визнання протиправним та скасування Указу Президента України від 11 грудня 2009 року N 1040/2009 "Про створення національного природного парку «Сіверсько-Донецький», red. 21.10.2010.
  2. Природа України, artykuł «Янукович ліквідував Сіверсько-Донецький національний парк»
  3. Prawo z 16.06.1992 № 2456-XII «Про природно-заповідний фонд України»