Południowe Dowództwo (Izrael)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Południowe Dowództwo
פיקוד דרום
ilustracja
Historia
Państwo  Izrael
Nazwa wyróżniająca Padam
Organizacja
Dyslokacja Beer Szewa
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk sztab
Podległość Sztab Generalny Sił Obronnych Izraela

Południowe Dowództwo (hebr. פיקוד דרום, Pikud Darom; w skrócie פד"מ, Padam) - sztab dowodzący jednostkami Sił Obronnych Izraela w południowej części państwa Izrael. Jego obszarem strategicznego dowodzenia jest pustynia Negew, otoczenie Strefy Gazy, oraz rejon miasta Ejlat[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Struktura Południowego Dowództwa
Siedziba Południowego Dowództwa w Beer Szewie

Południowe Dowództwo od 1948 miało za zadanie obronę pustyni Negew i zabezpieczenie granicy z Egiptem na półwyspie Synaj. Sztab poprowadził izraelski żołnierzy do pięciu wojen z Egiptem: wojny o niepodległość (1948-49), kryzysu sueskiego (1956), wojny sześciodniowej (1967), wojny na wyczerpanie (1967-1970) i wojny Jom Kippur (1973). Duży zakres odpowiedzialności operacyjnej i wysokie wymagania powodowały częste zmiany na stanowiskach dowódczych. Po zawarciu w 1979 Traktatu pokojowego izraelsko-egipskiego sytuacja na froncie południowym uspokoiła się, i działalność Dowództwa Południowego ograniczyła się do strzeżenia granic państwa przed przemytnikami oraz zapewnienia bezpieczeństwa w rejonie Strefy Gazy.

Podczas intifady Al-Aksa (2000-2005) Dowództwo podjęło na szeroką skalę działania antyterrorystyczne wymierzone przeciwko palestyńskim organizacjom terrorystycznym Hamas i Islamski Dżihad. Organizacje te rozwinęły swoją działalność terrorystyczną w gęsto zaludnionym obszarze Strefy Gazy. Pośrodku gęstej zabudowy mieszkalnej znajdowały się ukryte wytwórnie broni oraz obozy szkoleniowe terrorystów. Specyfika terenu wymuszała na izraelskim dowództwie poszukiwania metod prowadzenia operacji wojskowych z jak najmniejszym narażeniem ludności cywilnej. Walki w Strefie Gazy stały się szczególnie intensywne po 2004. Izraelskie wojska przeprowadzały krótkie wypady kolumnami pancernymi, powietrzne bombardowania pojedynczych celów oraz przeprowadzały akcje sił specjalnych (najczęściej zabójstwa dowódców organizacji terrorystycznych). Podjęto także wysiłki wykrywania i niszczenia podziemnych tuneli przemytniczych na granicy Strefy Gazy z Egiptem. W tym celu powstały specjalistyczne jednostki inżynieryjne.

Działania w Strefie Gazy były przyczyną dużych strat ludności palestyńskiej, nie zdołały jednak powstrzymać aktywności terrorystów, którzy od 2001 regularnie ostrzeliwali Izrael przy pomocy rakiet Kassam. Aby powstrzymać ostrzał izraelska armia wielokrotnie niszczyła liczne domy w południowej części Strefy Gazy. Niektóre z tych domów stanowiły ukrycie dla wejść do podziemnych tuneli przemytniczych, którymi przemycano do Strefy Gazy broń i materiały wybuchowe. W 2005 Dowództwo Południowe było zaangażowane w realizację planu Ariela Szarona jednostronnego wycofania się ze Strefy Gazy. Ewakuowano wówczas wszystkie osiedla żydowskie ze Strefy Gazy. Wycofanie nie przyniosło jednak oczekiwanej poprawy bezpieczeństwa, i palestyńscy terroryści nadal ostrzeliwują Izrael. Było to jednym z powodów przeprowadzenia w grudniu 2008 operacji Płynny Ołów[2].

Zadania[edytuj | edytuj kod]

Południowe Dowództwo odpowiada za bezpieczeństwo południowej części kraju, w szczególności za zabezpieczenie granicy z Egiptem (około 240 km) i Jordanią (około 400 km). Obszar strategicznego działania obejmuje pustynię Negew, obszar Arawa z miastem Ejlat i rejon Strefy Gazy. W warunkach pokoju Dowództwo przygotowuje oraz szkoli jednostki na wypadek wojny lub konfliktu. W sytuacji konfliktu realizuje rozkazy Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela, dowodząc i nadzorując działaniami podległych sobie jednostek bojowych na froncie południowym[3].

W obszarze odpowiedzialności znajdują się przejścia graniczne: Erez, Karni, Sufa, Kerem Szalom, Netafim, Nitsana, Taba i Wadi Arawa[4].

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Południowe Dowództwo podlega pod Sztab Generalny Sił Obronnych Izraela[5].

Wojska Operacyjne:

Wojska Terytorialne:

Wojska Wsparcia i Rezerwowe:

  • Batalion Piechoty Południowego Dowództwa
  • Batalion Łączności Południowego Dowództwa
  • Batalion Wywiadu Polowego (Nesher)
  • Batalion Inżynieryjny
  • Dywizja Pancerna (Rezerwowa)
  • Dywizja Pancerna (Rezerwowa)
  • 252 Dywizja Piechoty Synaj (Rezerwowa)
  • 5005 Jednostka Wsparcia Logistycznego (Southwest) (Rezerwowa)
  • 5006 Jednostka Wsparcia Logistycznego (South) (Rezerwowa)

Szefowie Południowego Dowództwa[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Południowe Dowództwo (hebr.). W: Israel Defense Forces [on-line]. [dostęp 2011-03-24].
  2. Najważniejsze wydarzenia (hebr.). W: Israel Defense Forces [on-line]. [dostęp 2011-03-24].
  3. Cele (hebr.). W: Israel Defense Forces [on-line]. [dostęp 2011-03-24].
  4. Przejścia graniczne kontrolowane przez Południowe Dowództwo (hebr.). W: Israel Defense Forces [on-line]. [dostęp 2011-03-24].
  5. Structure (ang.). W: Israel Defence Forces [on-line]. [dostęp 2011-03-21].
  6. Dowódcy (hebr.). W: Israel Defense Forces [on-line]. [dostęp 2011–03–24].
  7. Dowódcy (hebr.). W: Ynet [on-line]. [dostęp 2013–04–04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]