Protestantyzm we Francji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reformowany Kościół Św. Jana w Paryżu.
Luterański Kościół Trójcy w Paryżu.
Kościółek Reformowany.

Protestantyzm we Francji – ma swoje początki w czasach reformacji, a obecnie jest co do wielkości trzecim ruchem religijnym we Francji, po katolicyzmie i islamie, przed judaizmem. Można wyodrębnić trzy grupy francuskich protestantów: kościoły luterańskie, reformowane i ewangelikalne (m.in. zielonoświątkowcy, baptyści i mennonici). W 2013 roku w wyniku unii dwóch kościołów powstał Zjednoczony Kościół Protestancki Francji.

Historia[edytuj]

Głównym prekursorem protestantyzmu we Francji był Jacques Lefèvre d’Étaples (1450-1536), francuski teolog i humanista i tłumacz Biblii. Po początkowym sukcesie luteranizmu, który współistniał pokojowo z katolicyzmem przez trzydzieści lat, mimo ekskomuniki Lutra w 1521 roku, druga fala protestantyzmu rozprzestrzeniła się we Francji pod wpływem nauk Jana Kalwina. W maju 1559 roku odbyło się pierwsze zgromadzenie narodowe (lub synod) Kościoła Reformowanego Francji.

1 marca 1562 w miejscowości Wassy, miał miejsce mord na protestantach dokonany przez księcia de Guise, który dał początek wojnie religijnej. Wkrótce potem 23-24 sierpnia 1572 w Noc św. Bartłomieja miał miejsce następny mord na hugenotach w Paryżu, podjęto decyzję o eliminacji głównych przywódców hugenotów. Henryk IV Burbon 30 kwietnia 1598, podpisał edykt nantejski, który uznaje wolność wyznania dla protestantów. Upowszechnienie tego edyktu kładzie kres wojnom religijnym, które spustoszyły Francję w XVI wieku i jest zakończeniem wojny domowej.

18 października 1685, Ludwik XIV podpisał edykt z Fontainebleau cofający edykt z Nantes. Protestantyzm stał się zakazany w królestwie Francji. Po czym następuje okres prześladowań protestantów który doprowadził niektórych do emigracji. 07 listopada 1787, Ludwik XVI ustanawia edykt tolerancji prawnej dla protestantów. 26 sierpnia 1789, przyjęcie Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela upowszechnia wolność religijną. W dniu 8 kwietnia 1802, Napoleon Bonaparte, w końcu oficjalnie przywrócił prawo dla kultu protestanckiego.

W dniu 25 października 1905 roku została utworzona Francuska Federacja Protestancka, jako unia kościołów protestanckich, którą reprezentuje obecnie 23 kościoły i związki wyznaniowe.

Statystyka[edytuj]

Protestanci stanowią około 2% ludności Francji, to jest ok. 1,2 miliona wyznawców[1].

Ważniejsze denominacje protestanckie we Francji według książki Patricka Johnstona i Jasona Mandryka pt. "Operation World" (2010), kiedy ludność Francji wynosiła 62,6 miliona mieszkańców:

Kościoły Liczba wiernych Procent ludności
Kościół Reformowany (kalwinizm) 300 000 0,48%
Zbory Boże we Francji 230 000 0,37%
Konfesja Augsburska (luteranizm) 200 000 0,32%
Cygańska Misja Ewangeliczna „Życie i Światło” 115 000 0,18%
Kościół Ewangelicko-Luterański 40 000 0,06%
Reformowany Kościół Alzacji i Lotaryngii 36 000 0,06%
Federacja Kościołów Pełnej Ewangelii Frankofonii 26 720 0,04%
Bracia plymuccy 24 500 0,04%
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego 13 400 0,02%
Wspólnota Kościołów Afrykańskich 13 000 0,02%
Niezależny Kościół Reformowany 13 000 0,02%
Malgaski Kościół Protestancki we Francji 10 000[2] 0,02%
Federacja Kościołów Ewangeliczno-Baptystycznych 6221[3] 0,01%
Paris Centre Chrétien kilka tysięcy[4] bd
Kościół Poczwórnej Ewangelii 2162[5] 0,003%
Chrześcijański i Misyjny Sojusz 1606[6] 0,002%
Zjednoczony Kościół Metodystyczny 1200[7] 0,002%
Kościół Bożych Proroctw 340[8] 0,0005%
Wolny Kościół Metodystyczny 79[9] 0,00%

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. www.ladocumentationfrancaise.fr
  2. 2013 Membership Figures. The Lutheran World Federation, 2014. [dostęp 2017-01-29].
  3. Statistics. Baptist World Alliance 2014. [dostęp 2017-01-29]. Liczba dotyczy jedynie ochrzczonych członków kościoła.
  4. Présentation de PCC. PCC. [dostęp 2017-08-27].
  5. France. Foursquare Missions International, 2015. [dostęp 2017-01-29].
  6. France. The Christian and Missionary Alliance. [dostęp 2017-01-29].
  7. The UMC in France. UMC Europe, 2015. [dostęp 2017-01-29].
  8. France. Global Missions Ministres. [dostęp 2017-01-29].
  9. FMC IN FRANCE. FMC USA. [dostęp 2017-01-29].