Równina Górna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Równina Górna
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat kętrzyński
Gmina Korsze
Liczba ludności (2004) 163
Strefa numeracyjna (+48) 89
Tablice rejestracyjne NKE
SIMC 0478960
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Równina Górna
Równina Górna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Równina Górna
Równina Górna
Ziemia54°10′43,79″N 21°14′50,35″E/54,178831 21,247319

Równina Górna (niem. Ober Plehnen) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Korsze.

Historia[edytuj]

We wczesnym średniowieczu znajdował się tu gródek krzyżacki. Zameczek i podgrodzie (budowle o konstrukcji drewniano-ziemnej) położone były na prawym brzegu rzeki Guber.

Pierwotnie wieś o nazwie Plehnen lokowana była w XIV wieku na 27 włókach, jako zaplecze gospodarcze strażnicy krzyżackiej. W roku 1422 były tu trzy karczmy i młyn wodny. Wieś została rozdzielona na początku XVIII wieku na dwie wsie: Równinę Dolną i Równinę Górną.

Majątek ziemski w Równinie Górnej pod koniec XIX wieku należał do rodziny Roßmussen, a w latach dwudziestych XX wieku do rodziny Hahlweg. Majątek w tym czasie miał powierzchnię ponad 400 ha.

Po II wojnie światowej utworzone zostało tu Państwowe Gospodarstwo Rolne, które przed likwidacją wchodziło w skład Kombinatu PGR Garbno.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Dwór[edytuj]

Dwór w Równinie Górnej wybudowany został pod koniec XIX wieku. Architektura budowli nawiązuje do stylu klasycystycznego. Dwór wzniesiony został na rzucie prostokąta z dwupoziomowymi ryzalitami na elewacjach wzdłużnych. Przy ryzalicie od strony parku znajduje się drewniana weranda. Budynek posiada także dwa poziomy użytkowe na elewacjach bocznych. Całość budowli zdobiona jest detalami architektonicznymi.

Przy dworze zachował się park z różnymi gatunkami starodrzewu.

Po II wojnie światowej budynek był wykorzystywany na biura i mieszkania pracowników PGR. Dwór jest własnością prywatną.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Mapa Schroettera 17961802 (dwie miejscowości)
  • Rudolf Grenz, "Der Kreis Rastenburg", Marburg/Lahn, 1976. (str. 3 Plehnen – zamek)
  • Włodzimiera Ziemlińska-Odojowa, "Barcja i Galindia w źródłach archeologicznych", (katalog wystawy), Muzeum im. Wojciecha Kętrzyńskiego w Kętrzynie, Kętrzyn, 1989.
  • Małgorzata Jackiewicz-Garniec, Mirosław Garniec, Pałace i dwory dawnych Prus Wschodnich, (Wydanie III poszerzone i uzupełnione) Studio ARTA, Olsztyn, 2001, ​ISBN 83-912840-2-6​ (str. 342 dwór).