Remigiusz Bierzanek

Remigiusz Bierzanek

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	10 października 1912 Opatów
Data i miejsce śmierci	24 listopada 1993 Warszawa
Profesor zwyczajny doktor nauk prawnych
Specjalność: ochrona praw człowieka, prawo humanitarne, prawo międzynarodowe, współczesne stosunki międzynarodowe
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Doktorat	1939 – prawo Uniwersytet Warszawski promotor: Cezary Berezowski
Habilitacja	1945
Profesura	1948
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet Warszawski
Uczelnia	Uniwersytet Łódzki
Uczelnia	Wyższa Szkoła Ekonomiczna w Łodzi
Poseł na Sejm PRL II i III kadencji
Okres spraw.	1957–1965
Odznaczenia

Remigiusz Henryk Bierzanek (ur. 10 października 1912 w Opatowie, zm. 24 listopada 1993 w Warszawie) – polski specjalista z zakresu prawa międzynarodowego publicznego, profesor nauk prawnych, poseł na Sejm PRL II i III kadencji.

Życiorys

Ukończył Państwowe Gimnazjum Klasyczne w Wągrowcu. W 1931 rozpoczął studia prawnicze i ekonomiczne na Uniwersytecie Poznańskim. Po dwóch latach przeniósł się na Uniwersytet Warszawski, gdzie w 1936 uzyskał tytuł magistra prawa. Stopień naukowy doktora prawa uzyskał w 1939 na podstawie napisanej pod kierunkiem Cezarego Berezowskiego dysertacji Krytyka orzecznictwa Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej w zakresie ochrony mniejszości. Karierę nauczyciela akademickiego, rozpoczętą w 1938 na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego przerwał wybuch II wojny światowej. Od czerwca 1940 do końca wojny pracował Związku Spółdzielni Spożywców „Społem”. Przez kilkadziesiąt lat błędnie był wymieniany wśród ofiar zbrodni katyńskiej.

W 1945 otrzymał stopień docenta na podstawie rozprawy habilitacyjnej Emigracja międzynarodowa jako zagadnienie prawne. W latach 1946–1947 na Uniwersytecie Łódzkim kierował Katedrą Prawa Międzynarodowego Publicznego; w latach 1956–1957 pełnił obowiązki dziekana Wydziału Prawa Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Łodzi, w latach 1948–1952 był jej rektorem. Od 1968 do końca życia związany był z Uniwersytetem Warszawskim, w latach 1968–1973 był dyrektorem Instytutu Nauk Politycznych UW, a w latach 1980–1981 dziekanem Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW.

Opublikował wiele monografii oraz kilkadziesiąt artykułów w czasopismach krajowych i zagranicznych. W latach 1955–1957 przetłumaczył z łaciny na język polski dzieła Hugo Grocjusza De iure belli ad pacis libri tres i Mare liberum. Był członkiem Stałego Trybunału Arbitrażowego w Hadze (od 1979 do śmierci), prezesem Polskiego Towarzystwa Przyjaciół ONZ (1971–1985), prezesem polskiej Grupy International Law Asssociation (1969–1980). Członek Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w 1958. W latach 1957–1965 był posłem na Sejm PRL z okręgów Łódź-Bałuty i Łódź-Polesie. Był członkiem Rady Naczelnej Towarzystwa Łączności z Polonią Zagraniczną „Polonia” oraz członkiem Zarządu i Prezesem Polskiego Czerwonego Krzyża.

Jego zainteresowania badawcze obejmowały takie zagadnienia jak: teoria stosunków międzynarodowych, historia prawa międzynarodowego, prawo morza, prawo spółdzielcze, ochrona praw człowieka, prawo humanitarne, prawo międzynarodowe.

Zmarł w wyniku choroby. Został pochowany na terenie cmentarza Szpitala Tworkowskiego w Pruszkowie.

Odznaczenia

• Order Sztandaru Pracy I klasy
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
• Odznaka Honorową PCK
• Honorowa odznaka Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego

Bibliografia

• EwaE. Busse-Turczyńska EwaE., Profesor dr hab. Remigiusz Bierzanek [online], wnpism.uw.edu.pl [dostęp 2023-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-08] .
• Prof. zw. dr Remigiusz Bierzanek, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-05-15] .

Linki zewnętrzne

• Witold Stankiewicz, Jak żyjący Remigiusz Henryk Bierzanek znalazł się na liście ofiar katyńskich (Glosa do pracy Czesława Madajczyka, Dramat katyński, Warszawa 1989)
• Profil na stronie Biblioteki Sejmowej