Rezerwat przyrody Struga Żytkiejmska
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Tablica oznaczająca granicę rezerwatu | |
rezerwat leśny | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Mezoregion | |
Data utworzenia |
1982 |
Akt prawny | |
Powierzchnia |
471,04 ha |
Położenie na mapie gminy Dubeninki ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu gołdapskiego ![]() | |
![]() |
Rezerwat przyrody Struga Żytkiejmska – rezerwat leśny położony w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie gołdapskim, w gminie Dubeninki, na terenie Parku Krajobrazowego Puszczy Rominckiej[1], w nadleśnictwie Gołdap[2]. Jego północną granicę stanowi granica państwowa z Rosją (z obwodem królewieckim).
Rezerwat został ustanowiony w 1982 roku, a ochroną objęto fragment wschodniej części Puszczy Rominckiej ze stanowiskami rzadkich gatunków flory i fauny[3]. Zajmuje powierzchnię 471,04 ha[4] (akt powołujący podawał 467,07 ha[3]). Z całej, głównie leśnej powierzchni rezerwatu, 91,3 ha zajmują łąki i torfowiska. Obszar objęty ochroną przedstawia typowy krajobraz morenowy, z geomorfologią charakterystyczną dla północno-zachodniej części Pojezierza Litewskiego. Ten teren odznacza się bardzo urozmaiconą rzeźbą, wynikającą z przeplatania się licznych wzgórz i obniżeń morenowych. Różnice wysokości pomiędzy wierzchołkami wzniesień a obniżeniami dochodzą do 22-25 m. Przez teren rezerwatu przepływa Żytkiejmska Struga, od której pochodzi jego nazwa[1].
Flora
[edytuj | edytuj kod]Teren rezerwatu porasta w większości bór mieszany trzcinnikowo-świerkowy. Jedynie miejscami, obok starodrzewu występują młodniki powstałe z odnowień zrębów zupełnych. Partie starodrzewu buduje przede wszystkim świerk pospolity, sosna zwyczajna, brzoza brodawkowata i omszona, miejscami olsza czarna, oraz jednostkowo dąb szypułkowy, grab, lipa drobnolistna. Bogate jest również runo leśne: borówka czarna, borówka brusznica, widłak jałowcowaty, sałatnik leśny, turzyca palczasta, skrzyp leśny, kostrzewa olbrzymia. W obniżeniach terenowych występuje niezapominajka błotna i kuklik zwisły. W dolinach, szczególnie w miejscach wysięku wód, a także na obrzeżach Strugi Żytkiejmskiej, wykształciły się płaty łęgu Circaeo-Alnetum. Gleby torfowe, które zalegają w obrębie doliny Żytkiejmskiej Strugi porasta w części bór mieszany torfowcowy reprezentujący zespół Betulo pubescentis-Piceetum.
Fauna
[edytuj | edytuj kod]Rezerwat charakteryzuje się bardzo interesującą i zróżnicowaną fauną. Występuje tu jeleń, sarna, łoś, dzik, lis, kuna leśna, jenot, borsuk, tchórz, łasica i wilk. W wodach żyje bóbr, wydra i piżmak.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Rezerwaty przyrody na terenie PK Puszczy Rominckiej. [dostęp 2018-12-05].
- ↑ Rezerwaty przyrody. Nadleśnictwo Gołdap – Lasy Państwowe. [dostęp 2018-12-05].
- ↑ a b Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 12 października 1982 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody (M.P. z 1982 r. nr 25, poz. 234)
- ↑ Rezerwat przyrody Struga Żytkiejmska. [w:] Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-12-05].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- S. Dąbrowski, B. Polakowski, L. Wołos Obszary Chronione i Pomniki Przyrody Województwa Warmińsko-Mazurskiego, UW Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa w Olsztynie, Olsztyn 1999