Robert Górski (twórca kabaretowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy twórcy kabaretowego. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Robert Górski
Ilustracja
Robert Górski (2013)
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1971
Warszawa
Zespół artystyczny
Kabaret Moralnego Niepokoju

Robert Górski, ps. Góral (ur. 14 kwietnia 1971[1] w Warszawie) – polski twórca kabaretowy, najszerzej znany jako lider i autor większości tekstów Kabaretu Moralnego Niepokoju, a także scenarzysta i odtwórca roli tytułowej w serialu internetowym Ucho prezesa.

Życiorys[edytuj]

Kariera kabaretowa i telewizyjna[edytuj]

Kabaret i scenariusze[edytuj]

Pochodzi z rodziny robotniczej osiadłej w Warszawie w latach 60. Jego matka była krawcową, a ojciec kierowcą autobusu. Za namową matki ukończył technikum mechaniki precyzyjnej na Kamionku. Po maturze studiował biologię, ale nie zdołał jej ukończyć. Następnie odbył zasadniczą służbę wojskową, po czym ukończył polonistykę na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie był współzałożycielem Kabaretu Moralnego Niepokoju, początkowo działającego jako kabaret studencki[2] przy samorządzie studenckim tego wydziału. Zanim zaczął utrzymywać się z twórczości kabaretowej, pracował jako copywriter[1].

W latach 2003–2006 był twórcą scenariusza telewizyjnego programu rozrywkowego Tygodnik Moralnego Niepokoju, a następnie Miesięcznika Moralnego Niepokoju. Poza tym pisał scenariusze m.in. Mazurskiej Nocy Kabaretowej i kabaretonów podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Wraz z Adamem Małczykiem z Formacji Chatelet pisał scenariusze do rozrywkowego programu telewizji TVN Maraton Uśmiechu.

Twórca internetowego serialu politycznego Ucho Prezesa[3].

Aktor i prezenter[edytuj]

Oprócz udziału w telewizyjnym programie Tygodnik Moralnego Niepokoju prowadził z Andrzejem Poniedzielskim program Kabaretowe kawałki TVP2. Przez krótki czas był też gościem programu Szkło kontaktowe (TVN24). W latach 2009-2012 razem z Marcinem Wójcikiem na antenie TVP2 prowadził Kabaretowy Klub Dwójki. Z Mikołajem Cieślakiem prowadził wieczory kabaretowe transmitowane przez TVP, m.in Mazurską Noc Kabaretową (2006), kabaretony podczas festiwali w Opolu i Sopocie. W 2003 wziął udział w zrealizowanym przez Wytwórnię A’YoY filmie Baśń o ludziach stąd, w którym był odtwórcą jednej z głównych ról - Kolumba. Występuje w improwizowanym kabaretowym serialu Spadkobiercy. W 2009 był jednym z jurorów 25 przeglądu kabaretów PaKA.

Był prowadzącym niektórych odcinków programu Dzięki Bogu już weekend na antenie TVP2[4].

W latach 2015-2016 razem z Marcinem Wójcikiem prowadził program Latający Klub Dwójki na antenie TVP2[5]. W 2016 roku występował również w programie Kabaret na żywo, emitowanym w telewizji Polsat[6].

Książki[edytuj]

Oprócz działalności kabaretowej opublikował, wraz z Mikołajem Cieślakiem i Przemysławem Borkowskim, tomik wierszy zatytułowany Zeszyt w trzy linie. Pisał także dla niewydawanego obecnie satyrycznego pisma Chichot. W listopadzie 2012 roku ukazała się książka Jak zostałem premierem. Rozmowy pełne Moralnego Niepokoju będąca zapisem rozmów Roberta Górskiego z Mariuszem Cieślikiem[7].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

  • Nagroda za najlepszy tekst – Izba wytrzeźwień, Kolska na II Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Estradowej ZASP, Warszawa 2001
  • Nagroda Dodatkowa Jury – Błękitny Melonik Charliego – za uczynienie zabawnym serialu HBO – na stojaka na VI Festiwalu Dobrego Humoru, Gdańsk (2005)
  • Grand Prix Festiwalu – Błękitny Melonik Charliego – za program Na stojaka (HBO Polska) na IX Festiwalu Dobrego Humoru, Gdańsk (2008)
  • Tytuł Gentlemana w show-biznesie – coroczne wyróżnienie przyznawane przez miesięcznik Gentleman (2009)
  • Tytuł „Przyjaciel UEFA EURO 2012” (2011)
  • Zwycięstwo w kategorii „Autor” w plebiscycie Złote Ireny (2011)

Filmografia[edytuj]

Dubbing

Życie prywatne[edytuj]

Ze swoją partnerką Katarzyną Osipowicz, graficzką, ma syna Antoniego[1], który zadebiutował w Tygodniku Moralnego Niepokoju w wieku kilku miesięcy.

Przypisy

  1. a b c Mariusz Cieślik, Robert Górski: Jak zostałem premierem. Rozmowy pełne Moralnego Niepokoju. Wydawnictwo Znak, 2012. ISBN 978-83-2402-318-9.
  2. Agnieszka Kublik, „Ucho Prezesa”. Robert Górski: Mogę robić to, co chcę. Naprawdę jestem Człowiekiem Wolności, wyborcza.pl, 4 lutego 2017 [dostęp 2017-03-15].
  3. Witold Stech, Ucho Prezesa. Zobacz nowy serial Ucho Prezesa na YouTube, silesion.pl [dostęp 2017-01-17].
  4. Robert Górki gwiazdą „Dzięki Bogu Już Weekend”. [dostęp 2013-09-08].
  5. „Latający Klub Dwójki”: Robert Górski zdradza kulisy odejścia z TVP (pol.). teleshow.wp.pl. [dostęp 2016-10-12].
  6. „Wszystkie dzieci nasze są” w „Kabarecie na Żywo” (pol.). polsat.pl. [dostęp 2016-10-09].
  7. Na podstawie strony empik.com
  8. filmpolski.pl
  9. Strona wytwórni AYOY [dostęp: 2009-04-07]
  10. Na podstawie Kabaret Moralnego Niepokoju – gwiazdy „Złotego środka”, Wirtualna Polska 27 lutego 2009 [dostęp: 2009-04-08]
  11. Słodkie życie nie tylko w kabarecie (pol.). tvp.pl, 2013-12-23. [dostęp 2013-12-24].
  12. Na podstawie oficjalnej strony Kabaretu Moralnego Niepokoju. Informacja z dnia 2008-12-14. [dostęp: 2009-04-07]

Linki zewnętrzne[edytuj]