Teatr 6. piętro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Teatr 6. piętro
Typ teatru teatr dramatyczny
Założyciel(e) Spółka ŻEBROWSKI & KORIN ProSkene
Kierownictwo
artystyczne
Michał Żebrowski, Eugeniusz Korin
Data powstania 2009
Państwo  Polska
Lokalizacja PKiN, Pl. Defilad 1 (wejście od ul. Marszałkowskiej), 00-901 Warszawa
Spektakle Zagraj to jeszcze raz, Sam
Fredro dla dorosłych – Mężów i Żon
Maszyna do liczenia
Chory z urojenia
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Teatr 6. piętro
Teatr 6. piętro
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Teatr 6. piętro
Teatr 6. piętro
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Teatr 6. piętro
Teatr 6. piętro
52°13′54″N 21°00′23″E/52,231667 21,006389
Strona internetowa teatru
Strona w bazie e-teatr.pl

Teatr 6. piętro – prywatny teatr w Warszawie, którego współwłaścicielami i dyrektorami są: Michał Żebrowski i Eugeniusz Korin. Teatr ma siedzibę w Sali Koncertowej na szóstym piętrze Pałacu Kultury i Nauki.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Teatr 6. piętro mieści się na szóstym piętrze Pałacu Kultury i Nauki przy Placu Defilad w Warszawie w zaadaptowanej Sali Koncertowej, której powierzchnia liczy 840 m2, a widownia mieści 476 foteli. Założony został jako prywatny teatr w roku 2009 przez Spółkę ŻEBROWSKI & KORIN ProSkene i prowadzony jest przez Michała Żebrowskiego, dyrektora naczelnego (początkowo dyrektora artystycznego) i Eugeniusza Korina, dyrektora artystycznego (początkowo dyrektora programowego). Teatr od początku przykłada wielką wagę do wyboru sztuk tworzących repertuar i do obsady aktorskiej pod hasłem Wyższy Poziom Teatru. Połączenie tradycyjnych wartości teatru literackiego ze śmiałymi poszukiwaniami interpretacyjnymi oraz z aktorstwem najwyższej próby przyczyniło się do powstania zaskakującego repertuaru i szybkiego sukcesu frekwencyjnego[1].

Teatr rozpoczął działalność 6 marca 2010 roku premierą komedii Woody’ego Allena Zagraj to jeszcze raz, Sam[2]. Spektakl w reżyserii Eugeniusza Korina, zainaugurował tryptyk Miłość, Zdrada i Przebaczenie według Woody Allena[1].

W październiku 2010 roku odbyła się premiera musicalu Maszyna do liczenia Elmera Rice’a. Spektakl powstał pod kierownictwem Eugeniusz Korin|Eugeniusza Korina. Autorem muzyki jest Robert Janson, a słów piosenek – Jacek Cygan. Przedstawienie jest określane jako „kabaret metafizyczny”[3]. W przedstawieniu wystąpiło trzynaścioro studentów i absolwentów warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza i łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera[1].

Jako kolejne wystawione zostały[1]:

Poza produkcją spektakli teatralnych, Teatr 6. piętro realizuje także projekty specjalne, m.in. cykl koncertów Wyższy Poziom Muzyki, w którym udział wzięli Kayah & Royal Quartet, Leszek Możdżer Bauer m.Bunio.s. z projektem Lutosfera, Urszula Dudziak, zespół „Smolik” i zespół „Kroke”.

Credo[edytuj | edytuj kod]

Wraz z otwarciem Teatru 6. piętro premierą sztuki Woody Allena Zagraj to jeszcze raz, Sam jego założyciele i zarazem właściciele, Eugeniusz Korin i Michał Żebrowski, ogłosili Credo, które na stałe przyświeca tej scenie[1]:

„Drogi Widzu! Czy zdarzyło Ci się stanąć w kamiennych i stromych rzędach wielotysięcznej widowni jakiegoś teatru antycznego? Jeśli tak, to na pewno zgodzisz się z nami, że stojąc w takim miejscu z przejmującą jasnością pojmujemy, że za niewyobrażalnym wysiłkiem budowy takiego teatru musiały stać najwyższe racje. Idea teatru zrodziła się z odwiecznej ludzkiej potrzeby wspólnego wyrażania podziwu dla tajemnicy życia, oswajania strachu przed śmiercią, dzielenia się radością istnienia; potrzeby przynależności do kreatywnej wspólnoty. Ile artystycznych prowokacji i eksperymentów, rozpraw naukowych i badań teoretycznych, nagród i wyróżnień nie byłoby udziałem Teatru, jedynie chemia wspólnego przeżycia – tu i teraz – wytwarzana przez dialog Sceny i Widowni, stanowi o sensie i jakości jego istnienia. Teatr bez Widza traci rację bytu. 6. piętro jest teatrem Widzów, których będziemy się starali: Prowokować do myślenia, nie nudząc. Wzruszać, nie wpadając w ckliwość. Bawić, nie błaznując”.

Spektakle[edytuj | edytuj kod]

  • Zagraj to jeszcze raz, Sam (2010)
  • Maszyna do liczenia (2010)
  • Fredro dla dorosłych ‒ Mężów i Żon (2010)
  • Chory z urojenia (2011)
  • Edukacja Rity (2011)
  • Po drodze do Madison (2011)
  • Central Park West (2012)
  • Bóg mordu (2012)

Pracownicy teatru[edytuj | edytuj kod]

  • Dyrektor naczelny – Michał Żebrowski
  • Dyrektor artystyczny – Eugeniusz Korin[1]

Aktorzy[edytuj | edytuj kod]

Teatr nie zatrudnia stałego zespołu aktorskiego. Aktorzy występujący w obsadzie spektakli w Teatrze 6. piętro[4]:

oraz studenci i absolwenci wyższych szkół i akademii teatralnych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Teatr6pietro. [dostęp 2013-04-03].
  2. Warszawa. IMM wspiera Teatr 6. Piętro. 01-10-2010.
  3. Marta Górska. Michał Żebrowski o ostatnim pół roku Teatru 6. piętro. „Gazeta Wyborcza”, 2010-08-15. 
  4. Teatr6pietro – aktorzy. [dostęp 2014-01-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]