Robert Majka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robert Majka
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1962
Przemyśl
Zawód, zajęcie polityk
Alma Mater Państwowa Wyższa Szkoła Wschodnioeuropejska w Przemyślu
Stanowisko poseł na Sejm VIII kadencji (od 2018)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka pamiątkowa "Krzyż Solidarności Walczącej" Order Świętego Stanisława (odznaczenie prywatne)

Robert Majka (ur. 27 czerwca 1962 w Przemyślu[1]) – polski polityk, z wykształcenia politolog, działacz opozycji w okresie PRL, członek Trybunału Stanu (2015–2018), od 2018 poseł na Sejm VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Marii i Eugeniusza[2]. Ukończył w 1986 I Liceum Ogólnokształcące w Przemyślu[1], a w 2015 – studia licencjackie z politologii na Wydziale Nauk Społecznych Państwowej Wyższej Szkoły Wschodnioeuropejskiej w Przemyślu[3].

Był pracownikiem fizycznym, w okresie PRL z powodów politycznych nie mógł podjąć stałego zatrudnienia[1]. W latach 80. związany z opozycją antykomunistyczną[1]. W 1981 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, od 1983 współpracował z Solidarnością Walczącą, był jej przedstawicielem w województwie przemyskim[1]. Brał udział w redagowaniu pism „Solidarność Walcząca” i „Wolna Polska”, a także organizowaniu manifestacji. Od 1986 zatrzymywany przez funkcjonariuszy SB. W 1988 został ukarany grzywną przez kolegium ds. wykroczeń za noszenie odznaki „S”. W grudniu 1988 brał udział w głodówce we Wrocławiu, której uczestnicy domagali się zwolnienia osób więzionych z przyczyn politycznych w Europie Wschodniej[1]. W lutym 1989 zorganizował pikietę w Zakładzie Płyt Pilśniowych w Przemyślu, zwołaną na rzecz uwolnienia więźniów politycznych w Czechosłowacji, co skutkowało utratą przez niego pracy. 4 czerwca 1989 protestował w pobliżu przemyskiego dworca kolejowego przeciwko wyborom kontraktowym, za udział w proteście ulicznym ukarany przez kolegium ds. wykroczeń grzywną[1]. Od 1988 był rozpracowywany przez funkcjonariuszy SB[2].

Działał w istniejącej na początku lat 90. Partii Wolności. Od 1995 zatrudniony jako pracownik administracji samorządowej[1]. W latach 2002–2006 był radnym Przemyśla, mandat uzyskał z listy Ligi Polskich Rodzin[4]. Bezskutecznie kandydował do sejmiku podkarpackiego w 2006 z listy Prawa i Sprawiedliwości[5] oraz w 2014 z listy Ruchu Narodowego[6]. W wyborach parlamentarnych w 2015 bez powodzenia kandydował do Sejmu z ramienia komitetu wyborczego wyborców Kukiz’15 zorganizowanego przez Pawła Kukiza[7]. W tym samym roku wybrany na członka Trybunału Stanu. W 2018 współpracował (do sierpnia) z partią Jana Zbigniewa Potockiego II Rzeczpospolita Polska[8][9]. W wyborach samorządowych w tym samym roku ponownie bezskutecznie kandydował do sejmiku z listy RN[10]. Po wyborach objął mandat poselski zwolniony przez Wojciecha Bakuna (wybranego na prezydenta Przemyśla)[11][12], zostając posłem niezrzeszonym. W maju 2019 dołączył do koła poselskiego Konfederacja[13].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2009 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[14], a w 2011 odznaką pamiątkową Krzyża Solidarności Walczącej[1].

Jest kawalerem Orderu Świętego Stanisława przyznanego mu przez Juliusza Nowinę-Sokolnickiego[15]. Jest autorem poświęconej temuż publikacji pt. Nieznany prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Juliusz Nowina-Sokolnicki[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2015-11-18].
  2. a b Dane osoby z katalogu osób rozpracowywanych. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2018-08-28].
  3. Druk nr 19: Lista kandydatów na zastępców przewodniczącego i członków Trybunału Stanu. sejm.gov.pl, 18 listopada 2015. [dostęp 2015-11-18].
  4. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2015-11-18].
  5. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2018-11-21].
  6. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2018-11-21].
  7. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-11-18].
  8. Sędzia Trybunału Stanu twierdzi, że legalna jest konstytucja... z 1935 roku. dziennik.pl, 27 września 2018. [dostęp 2018-11-21].
  9. Wiktor Ferfecki: Kukiz’15 znów uszczupli skład. rp.pl, 6 listopada 2018. [dostęp 2018-11-21].
  10. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-11-02].
  11. Robert Majka przyjmie mandat poselski po Wojciechu Bakunie. onet.pl, 5 listopada 2018. [dostęp 2018-11-06].
  12. M.P. z 2018 r. poz. 1121
  13. Konfederacja rośnie w siłę. Kolejny poseł dołącza do ich koła poselskiego. nczas.com, 16 maja 2019. [dostęp 2019-05-16].
  14. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 grudnia 2009 r. o nadaniu orderów i odznaczenia (M.P. z 2010 r. nr 29, poz. 381).
  15. Norbert Wójtowicz: Kryptonim „Mikron”. Bezpieka wobec Juliusza Nowina-Sokolnickiego. Poznań: Wers, 2015, s. 110.
  16. Robert Majka (oprac.): Nieznany prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Juliusz Nowina-Sokolnicki. Poznań: Wers, 2006. ISBN 83-86906-59-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]