Roman Czejarek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roman Czejarek
Roman Czejarek(2010)
Roman Czejarek
(2010)
Data i miejsce urodzenia 20 czerwca 1966,
Szczecin
Zawód dziennikarz, radiowiec, pisarz, fotograf i konferansjer
Miejsce zamieszkania Dąbrowa Chotomowska
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy mgr inż. elektryk
Alma Mater Politechnika Szczecińska, Uniwersytet Szczeciński, Szkoła Główna Handlowa
Pracodawca Polskie Radio
Małżeństwo Sylwia Omen (od 2008)
Dzieci syn Maciej (ur. 2010)

syn Mikołaj (ur. 2013)

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi
Strona internetowa

Roman Maciej Czejarek (ur. 20 czerwca 1966 w Szczecinie) – polski dziennikarz, prezenter, konferansjer, publicysta, autor humorystycznych opowiadań, z wykształcenia inżynier elektryk. Związany z Radiową Jedynką.

Biografia[edytuj]

Pracę w mediach rozpoczął bezpośrednio po maturze w V L.O. w Szczecinie, najpierw w Akademickim Radiu Pomorze (dziennikarz, z-ca redaktora naczelnego, szef programowy)[1], później w Polskim Radiu Szczecin[2] (reporter, prowadzący "Studio Bałtyk"). W tym samym czasie rozpoczął współpracę z gazetami lokalnymi ("Morze i Ziemia") oraz ogólnopolskimi (m.in. "Polityka", "Przegląd Tygodniowy", "Tygodnik Kulturalny", "Karuzela"[3]). Pierwszą dużą popularność przyniósł mu wielokrotnie nagradzany reportaż "Kup Pan czaszkę" (1986) ujawniający szokujące kulisy handlowania ludzkimi szczątkami w Polsce[4]. Od 1986 do 1990 korespondent i współpracownik Radiowej Trójki oraz Rozgłośni Harcerskiej.

Od 1991 w Warszawie w Pierwszym Programie Polskiego Radia (najpierw "Muzyka i Aktualności", później "Sygnały Dnia")[2]. Od 1992 roku szef "Lata z Radiem", prowadzący audycje i imprezy plenerowe. Organizator największych w Polsce tras koncertowych, autor płyt i kaset z przebojami Lata z Radiem[3], które zdobyły status złotych, platynowych i multiplatynowych, autor trzech książek o historii audycji. Pomysłodawca i realizator wielu akcji promujących zdrowy styl życia, bezpieczeństwo oraz popularyzację wiedzy. Od 2005 roku związany z akcją charytatywną "Choinki Jedynki".

W latach 1994-1997 najmłodszy w historii członek zarządu i wiceprezes Polskiego Radia S.A.[2]

W latach 1993-2011 współpracownik Telewizji Polskiej S.A., najpierw w TVP1 (m.in. "Kawa czy herbata" oraz "Nocne Rozmowy"), później w TVP 2 (m.in. "Pytanie na śniadanie" oraz teleturnieje "Tele Milenium" i "Gilotyna")[5]. Po zakończeniu współpracy z telewizją publiczną przez dwa lata w Grupie TVN (Telewizja TTV).

Autor kilkuset tekstów prasowych publikowanych w "Rzeczpospolitej", "Gazecie Wyborczej", "Spotkaniach", "Wokandzie", "Super Expressie" i wielu innych tytułach ogólnopolskich[3], również w pismach specjalistycznych takich jak "Morza, statki i okręty", "Zabytki Heritage" oraz "Szczeciner".

W latach 2007-2010 dziennikarz w Porozumieniu Radiowym Plus, a później w Grupie Radiowej TIME (Radio VOX FM, poranki "Kto rano wstaje").

W latach 2008-2010 rzecznik prasowy Międzynarodowych Targów Książki[6] w Warszawie.

Od kilkunastu lat członek jury konkursu "Grand Press"[7]. Od 2013 roku związany z Ogólnopolskim Konkursem Piosenki Artystycznej OFPA[8].

Współautor gry "Kupiec Szczeciński" (część merytoryczna), pierwszej w Polsce gry planszowej związanej z prawdziwą historią miasta, której premiera miała miejsce w maju 2016 roku[9].

Miłośnik dalekich podróży. Był m.in. w Afganistanie[10], Laosie, Syrii[11], Peru i na Kubie. Kilkakrotnie przemierzył Stany Zjednoczone. W 2008 i 2009 roku był uczestnikiem i rzecznikiem prasowym międzynarodowych wypraw badawczych na dno Kanionu Colca w Ameryce Południowej[12][13]. Otrzymał za to specjalne wyróżnienie przyznane przez Uniwersytet w Arequipie (Peru), a w Polsce m.in. nagrodę za najlepsze fotografie kondorów.

Znany kolekcjoner starych pocztówek ze Szczecina i Pomorza Zachodniego (przełom XIX i XX wieku)[14]. Autor wielu książek poświęconych dawnemu Szczecinowi, uhonorowany tytułem Ambasadora Szczecina[15][16]. Od lat aktywnie zaangażowany w ratowanie i odbudowę zamku joannitów w Swobnicy[17]. Zbiera też płyty analogowe (jego kolekcja liczy kilka tysięcy krążków).

Żonaty, dwoje dzieci, trzy koty.

Przebieg kariery zawodowej[edytuj]

  • 1985–1990: Akademickie Radio Pomorze, dziennikarz, szef programowy.
  • 1985–1990: Polskie Radio Szczecin – rozgłośnia regionalna, dziennikarz.
  • 1991–2006: 2010-: Radiowa Jedynka, dziennikarz, redakcje: "Sygnały dnia", "Lato z Radiem", "Cztery pory roku".
  • 1992–2006, 2010-2015: szef "Lata z Radiem", organizator tras koncertowych.
  • 1993–2002: TVP1, dziennikarz "Kawa czy herbata?".
  • 1994–1997: wiceprezes zarządu Polskiego Radia,
  • 1999: korespondent Polskiego Radia ze szczytu NATO w Waszyngtonie
  • 2000–2001: TVP2, prowadzący teleturniej Tele Milenium.
  • 2001–2003: TVP1, dziennikarz "Nocne Rozmowy".
  • 2004–2006, 2010-2011: TVP2, dziennikarz "Pytanie na śniadanie".
  • 2007–2008: Super Express, autor cyklu przewodników "Polska według Czejarka" (55 odcinków).
  • 2007–2010: VOX FM, prowadzący poranny program "Kto rano wstaje".
  • 2009: TVP1, autor i prowadzący program "Niezwykłe podróże rzeczy i ludzi".
  • 2009-2011: TVP2, prowadzący teleturniej "Gilotyna".
  • 2012-2013: TTV, prowadzący programy: "Raz lepiej, raz gorzej" i "Studio TTV".

Publikacje[edytuj]

Ordery i odznaczenia[edytuj]

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)[18]
  • Złoty Krzyż Zasługi (2005)[19]
  • Srebrny Krzyż Zasługi (2000)[20]
  • Złoty Medal Za zasługi dla Obronności Kraju (2012)[21]
  • Srebrny Medal Za zasługi dla Obronności Kraju (2005)[22]
  • Brązowy Medal Za zasługi dla Obronności Kraju (1992)[23]
  • Złoty Medal Za zasługi dla Pożarnictwa (1997)[24]
  • Złota odznaka Za zasługi dla Statystyki RP (1993)[25]

Nagrody[edytuj]

Liczne nagrody za reportaże radiowe, np.:

Autor słuchowisk radiowych (m.in. nagroda za najlepsze słuchowisko s-f w 1985).

Nagrody za najlepsze akcje plenerowe i medialne, m.in. MediaTrend w 2002 (akcja "Wielkie gotowanie")[26], Srebrny medal Akademii Polskiego Sukcesu w 2003[27], "Biały Kruk" w 2004.

Główna nagroda w kategorii fotografia na VI Festiwalu Twórczości Audiowizualnej Mediatravel w 2009[28].

Honorowy "Złoty Inżynier" 2009 wybrany w plebiscycie "Przeglądu Technicznego"[29].

W 2010 wyróżniony honorowym tytułem Ambasador Szczecina przez Radę Miasta Szczecina oraz Prezydenta Szczecina Piotra Krzystka[15][16].

Przypisy

  1. Akademickie Radio "Pomorze", www.arp.org.pl [dostęp 2016-02-06].
  2. a b c EdytaE. Banaszkiewicz-Zygmunt EdytaE. (red.), PWN Leksykon Media, wyd. wydanie pierwsze, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-01-13069-5.
  3. a b c WiesławW. Szczepanek WiesławW. (red.), Słownik biograficzny Kto jest kim w Polsce, wyd. IV, Warszawa: PAI Polska Agencja Informacyjna S.A., 2001, ISBN 83-223-2691-2.
  4. Rozmowa dnia - 22 sierpnia 2012 | Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, old.sdp.pl [dostęp 2016-02-06].
  5. TVP, http://www.tvp.pl/rozrywka/teleturnieje/gilotyna/ekipa, 7 lutego 2016.
  6. ARS Polona - Dla mediów, arspolona.com.pl [dostęp 2016-02-06].
  7. Press, Konrad Piasecki Dziennikarzem Roku, www.grandpress.press.pl [dostęp 2016-02-06].
  8. 20. OFPA 2016, ofpa.pl [dostęp 2016-02-06].
  9. OskarO. Masternak OskarO., Głos Szczeciński, gs24.pl [dostęp 2016-06-28].
  10. 252. BKPow 252., PKW Afganistan News, 25bkpow.wp.mil.pl [dostęp 2016-02-07].
  11. Mediatravel 2010, Czejarek o Syrii, www.mediatravel.pl [dostęp 2016-02-06].
  12. NewConnect - Informacje, www.newconnect.pl [dostęp 2016-02-06].
  13. Wyprawa Colca Condor 2009 w obiektywie Romana Czejarka, www.wiadomosci24.pl [dostęp 2016-02-06].
  14. RomanR. Czejarek RomanR., Gruss aus Stettin - stare pocztówki ze Szczecina 1880-1945, www.stettin.czejarek.pl [dostęp 2016-02-06].
  15. a b Wydział Promocji i Informacji UMW. P. i I. U. Szczecin Wydział Promocji i Informacji UMW. P. i I. U., Sylwetki Ambasadorów :: Urząd Miasta Szczecin, www.szczecin.pl [dostęp 2016-02-06].
  16. a b Roman Czejarek, Szczecin.EU - Szczecin Floating Garden [dostęp 2016-02-06].
  17. Gazeta Chojeńska, www.gazetachojenska.pl [dostęp 2016-02-07].
  18. Prezydent odznaczył pracowników Polskiego Radia. 2011-11-04. [dostęp 2011-11-04].
  19. M.P. z 2005 r. Nr 83, poz. 1174
  20. M.P. z 2001 r. Nr 4, poz. 78
  21. Departament KadrD. K. MON Departament KadrD. K., decyzja Ministra Obrony Narodowej Nr 2247-2012-1, 22 października 2012.
  22. Departament KadrD. K. MON Departament KadrD. K., decyzja Ministra Obrony Narodowej Nr 139-2005-10, 7 września 2005.
  23. Departament KadrD. K. MON Departament KadrD. K., decyzja Ministra Obrony Narodowej Nr B-4801, 1992.
  24. Prezydium Zarządu GłównegoP. Z. G. ZOSP Prezydium Zarządu GłównegoP. Z. G., decyzja Z/872/97, 20 marca 1997.
  25. GUS, decyzja Prezesa GUS Nr 60/93, 7 lipca 1993.
  26. Media Trend 2002, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2016-02-07].
  27. Medal Akademii Polskiego Sukcesu dla Romana Czejarka z Polskiego Radia - Mediarun, Mediarun [dostęp 2016-02-07] (pol.).
  28. Miesięcznik "Ziemia Łódzka" nr 5(95) 2009, Nagrody Mediatravel 2009 przyznane, maj 2009.
  29. FSNT-NOT - Złoty Inżynier 2009, www.not.org.pl [dostęp 2016-02-07].

Bibliografia[edytuj]

Część informacji pochodzi bezpośrednio ze strony domowej Romana Czejarka (za zgodą autora).

Linki zewnętrzne[edytuj]