Romuald Schild

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Romuald Włodzimierz Schild (ur. 2 października 1936 we Lwowie, zm. 23 listopada 2021 w Warszawie[1]) – polski archeolog, profesor, dyrektor Instytutu Archeologii i Etnologii PAN w Warszawie od 1990.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Uniwersytecie Warszawskim (ukończył studia w 1957). Po obronie doktoratu (1962) podjął pracę w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN w Warszawie (obecnie Instytut Archeologii i Etnologii); habilitował się w 1967, w 1978 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1984 profesora zwyczajnego. Gościnnie wykładał w Southern Methodist University w Dallas. Jest członkiem Komitetu Nauk Pra- i Protohistorycznych PAN oraz członkiem korespondentem Wydziału Historyczno-Filozoficznego PAU. W 2020 otrzymał nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w obszarze nauk humanistycznych i społecznych za wskazanie klimatycznych i środowiskowych uwarunkowań procesów społeczno-kulturowych w epoce kamienia na obszarach Afryki Północnej i Niżu Europejskiego[2].

W pracy naukowej zajmuje się najstarszym okresem rozwoju człowieka, głównie paleolitem. Prowadził badania m.in. w Egipcie i Etiopii. Ogłosił m.in.:

  • Późny Paleolit (1975)
  • Prehistory of the Nile Valley (1976, z Fredem Wendorffem)
  • Prehistory of the Eastern Sahara (1980, z Fredem Wendorffem)
  • Terminal Paleolithic of the North European Plain (1984)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, Edycja 3, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1993