Skirgiełło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skirgiełło Olgierdowicz
Skirgiełło, Iwan
Skirgiełło
Ilustracja
Portret Skirgiełło
Herb
Herb rodu Giedyminowiczów
Książę litewski, Książę trocki, Książę połocki, Książę Kijowski, Namiestnik w Wielkim Księstwie Litewskim
Dynastia Giedyminowicze
Rodzina Władysław II Jagiełło (brat)
Maria Olgierdówna (siostra)
Aleksandra Olgierdówna (siostra)
Kenna Olgierdówna (siostra)
Eufrozyna Olgierdówna (siostra)
Korybut Dymitr (brat)
Teodora (Fedora) (siostra)
Lingwen Szymon Olgierdowicz (brat)
Helena Olgierdówna (siostra)
Korygiełło (brat)
Minigiełło (brat)
Katarzyna Olgierdówna (siostra)
Wigunt Aleksander (brat)
Świdrygiełło (brat)
Jadwiga Olgierdówna (siostra)
Kiejstut Giedyminowic (stryj)
Aldona Anna Giedyminówna (ciotka)
Giedymin (dziadek)
Jewna (babcia)
Data i miejsce urodzenia ok. 1354/1355
Wilno
Data i miejsce śmierci przed 24 grudnia 1394 lub 23 grudnia 1396
Kijów
Ojciec Olgierd Giedyminowic
Matka Julianna twerska
Żona

brak

Dzieci

brak

Skirgiełło Olgierdowicz, lit. Skirgaila, imię chrzestne Iwan (ur. ok. 1354/1355, zm. przed 24 grudnia 1394[1] lub 23 grudnia 1396[2] w Kijowie) – namiestnik w Wielkim Księstwie Litewskim w latach 1386–1392/1394, książę kijowski 1392–1396.

Skirgiełło, ks. trocki i połocki, ponawia zapewnienie o wierności królowi Władysławowi i koronie polskiej ze względu na dalsze nadania, zwłaszcza ziemi połockiej w 1387 roku

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Najstarszy syn wielkiego księcia litewskiego Olgierda z drugiego małżeństwa z Julianną twerską, rodzony brat Władysława Jagiełły. Dokładna data urodzenia Skirgiełły nie jest znana, obecnie badacze określają ją na ok. 1354/1355 roku[3].

Przyjął chrzest w obrządku prawosławnym ok. 1373. Według niektórych historyków po uzyskaniu przez Jagiełłę korony Królestwa Polskiego Skirgiełło od 1386 r. do około 1392 r. piastował tytuł wielkiego księcia litewskiego[4]. Inni historycy uważają, że w tym okresie Skirgiełło był jedynie namiestnikiem Jagiełły na Litwie, przy czym miał nim być również po zawarciu ugody w Ostrowie, kiedy to Jagiełło na namiestnika wyznaczył także Witolda[5]. Istnieje pogląd, zgodnie z którym Skirgiełło pozostał namiestnikiem księstwa litewskiego do 1394, kiedy to objął władzę w księstwie kijowskim. Według tych drugich poglądów również Witold od 1392 r. dzierżył Litwę jedynie jako namiestnik, a dopiero w 1401 r. został wielkim księciem litewskim. W latach 1382-1392 Skirgiełło był księciem trockim, nadto w 1387-1394 również księciem połockim, a od 1394 księciem kijowskim. Skirgiełło spośród krewnych Jagiełły był jego najlojalniejszym współpracownikiem. Zmarł prawdopodobnie otruty.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań-Wrocław 1999, s. 103.
  2. Jerzy Ochmański, Historia Litwy, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1982, s. 391, ISBN 83-04-00886-6, OCLC 830207544.
  3. T. Wasilewski, Skirgiełło, Polski Słownik Biograficzny, t. 38, 1997, s. 167; J. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, s. 98-104
  4. np. J. Ochmański Historia Litwy, Wrocław-Warszawa-Kraków 1990.
  5. J. Tęgowski Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań-Wrocław 1999, M. Duczmal Jagiellonowie, Kraków 1996.