Smołdzino (powiat słupski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Smołdzino
Herb
Herb Smołdzina
Ambona wczesno-barokowa z XVII wieku, Smołdzino
Ambona wczesno-barokowa z XVII wieku, Smołdzino
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat słupski
Gmina Smołdzino
Liczba ludności (2011) 947[1]
Strefa numeracyjna (+48) 59
Kod pocztowy 76–214
Tablice rejestracyjne GSL
SIMC 0751166
Położenie na mapie gminy Smołdzino
Mapa lokalizacyjna gminy Smołdzino
Smołdzino
Smołdzino
Położenie na mapie powiatu słupskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu słupskiego
Smołdzino
Smołdzino
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Smołdzino
Smołdzino
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Smołdzino
Smołdzino
Ziemia54°39′48″N 17°12′49″E/54,663333 17,213611

Smołdzino (kaszb. Smôłdzëno, niem. Schmolsin) – duża wieś w północnej Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Smołdzino na Wybrzeżu Słowińskim. Miejscowość jest siedzibą gminy Smołdzino.

W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo Rolne Smołdzino[2].

W 2011 miejscowość liczyła 947 mieszkańców[1].

Położenie[edytuj]

Wieś jest siedzibą sołectwa, które obejmuje powierzchnię 1116,92 ha, a wg danych z 2006 r. zamieszkiwało je 971 osób[3].

Smołdzino leży nad rzeką Łupawą, u podnóża wzgórza Rowokół, w sąsiedztwie Bałtyku, kilku przymorskich jezior (Gardno, Łebsko, Dołgie Wielkie, Dołgie Małe), w pobliżu Słowińskiego Parku Narodowego.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa słupskiego.

Historia Smołdzina[edytuj]

Historyczne warianty nazewnicze Smołdzina[edytuj]

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z 1281 roku, w latach 13291341 wieś stanowiła własność Krzyżaków, w 1622 roku dobra smołdzińskie przypadły w wianie księżnej Annie de Croy, fundatorce kościoła z 1632 roku. W Smołdzinie pracował pastor Michał Mostnik (Pontanus), który niesłusznie uchodził za piewcę polskości i znawcę języka kaszubskiego[4]. W 1830 roku wygłoszono ostatnie kazania w języku kaszubskim.

W 1935 roku u ujścia rzeki Łupawy do jeziora Gardno zbudowano elektrownię wodną.

Atrakcje turystyczne[edytuj]

Odniesienia w literaturze[edytuj]

Przedwojenne Smołdzino pojawia się w książce niemieckiej dziennikarki i pisarki Corduli Bölling-Moritz Glück aus grünem Glas[6], będącej wspomnieniami z jej dzieciństwa (dziadek autorki był administratorem urzędu leśnego z siedzibą w nieistniejącym dziś pałacu[7]).

Smołdzino jako miejsce akcji występuje również w powieści grozy Krzysztofa Wrońskiego Czarny bóg[8]. Opisane wydarzenia mają miejsce w roku 1947, tuż przed opuszczeniem Smołdzina przez ostatnich niemieckich mieszkańców. W książce występują charakterystyczne punkty miejscowości, takie jak wzgórze Rowokół, kościół Świętej Trójcy, nieistniejący dziś pałac czy dawna plebania (obecnie siedziba dyrekcji Słowińskiego Parku Narodowego).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. W: Narodowy Spis Powszechny 2011 [on-line]. Główny urząd statystyczny. [dostęp 4 września 2015].
  2. M.P. z 1984 r. Nr 15, poz. 108
  3. Strategia Rozwoju Społeczno-Gospodarczego Gminy Smołdzino na Lata 2007-2015. Urząd Gminy Smołdzino, 2006, s. 7.
  4. Zygmunt Szultka; Studia nad rodowodem i językiem Kaszubów, Gdańsk 1992, str. 115
  5. Kolejny pomorski pałac przestanie istnieć. gazetakaszubska.pl, 28 stycznia 2012.
  6. Cordula Moritz: Glück aus grünem Glas: Liebeserklärung an ein verlorenes Land. Diederichs, 1963. [dostęp 2015-07-06]. (niem.)
  7. Jarosław Dąbrowski: Ewangelickie cmentarze w powiecie słupskim.. www.cmentarze_slupsk.republika.pl. [dostęp 2015-07-06].
  8. Wydawnictwo Novae Res. Wydawnictwo Novae Res. [dostęp 2015-07-06].

Linki zewnętrzne[edytuj]