Spalam się

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spalam się
Album studyjny Kazika Staszewskiego
Wydany listopad 1991
płyta analogowa - Arston 075
CD i MC - Zic Zac 0009
Nagrywany 1991, w Warszawie, studiu na Wawrzyszewie
Gatunek rap
Długość 61:28
Wydawnictwo Zic Zac
Producent Wojciech Przybylski
Oceny
Album po albumie

Spalam się – pierwszy solowy album Kazika Staszewskiego wydany w 1991, nagrany w stylistyce inspirowanej rapem[2].

Pod tą samą nazwą w 2002 ukazał się singel promocyjny grupy Kazik na Żywo, który zawierał tylko jeden utwór o tym samym tytule.

Sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

Według oficjalnych danych sprzedaż wyniosła 50 tysięcy kaset, 20 tysięcy płyt winylowych i kilka tysięcy płyt kompaktowych. Ponieważ jednak płyta ukazała się w okresie panującego w Polsce swobodnie piractwa fonograficznego, sam Kazik szacował sprzedaż na setki tysięcy. W celu wydania płyty Kazik porozumiał się z firmą Zic Zac, prowadzoną przez Marka Kościkiewicza i Piotra Kubiaczyka, muzyków De Mono. Współpracę Kazik zakończył, po tym gdy według swojego twierdzenia - dowiedział się, że część nakładu jest sprzedawana nieoficjalnie[3].

Zic Zac promował płytę pod hasłem "Kazik. Najlepszy raper Wschodu!", co denerwowało muzyka, który za rapera się nie uważał. Płyta miała być jedynie inspirowana rapem - z rytmizacją tekstu i częściami śpiewanymi[2].

Płyta nigdy nie była wznawiana i wśród fanów stanowi "białego kruka". W 1999 na wznowienie nie zgodził się Jacek Kufirski, który miał żal do Kazika za przypisanie sobie autorstwa utworu Spalam się przy rejestracji w ZAIKS. Po latach wyraził zgodę, na przeszkodzie jednak stanęły prawa autorskie do licznych sampli wykorzystanych na płycie. Zgody przedstawicieli muzyków (m.in. Sade) załatwiano sukcesywnie, jedynie zespół AC/DC nie zgodził się na wykorzystanie swojego riffu. Według Kufirskiego nie miało to być przeszkodą (fragment można było zamienić), ale Kazik nie był już zainteresowany wznowieniem[4].

Odbiór płyty[edytuj | edytuj kod]

Krzysztof Kotowski z pisma Tylko Rock ocenił płytę na 4,5/5 i stwierdził, że powinna spodobać się nawet fanom rapu, chociaż wypromowanie takiego stylu w Polsce wymagać miało specjalnego "opakowania" - było nim wykorzystanie elektroniki i cytatów z gwiazd światowego rocka. Uznał też, że warsztat Kazika zdumiewa dojrzałością i inwencją[1].

Wiesław Królikowski podkreślał, że choć płyta jest "młodzieżowa", to Kazik w tekstach kontynuuje tematykę znaną z Kultu[5].

Sam Kazik przyznawał po latach, że była to przełomowa pozycja, która przetarła szlak dla hip-hopu i rapu w Polsce, była jednak też naiwna i pełna niedoróbek[6]. Z kolei Jacek Kufirski, który początkowo płyty nie lubił, docenił ją po latach, zwracając uwagę, że Kazik nie naśladował amerykańskich raperów, ale stworzył swój gatunek - publicystykę gadaną[7].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Wersja LP/MC:

  1. "Nowy konflikt światowy"
  2. "Dziewczyny"
  3. "Piosenka trepa"
  4. "Cyrk"
  5. "Jeszcze Polska"
  6. "Bagdad"
  7. "Spalam się"
  8. "Świadomość"
  9. "Oblężenie"
  10. "Temat z filmu Bagaż nielegalny"

Wersja CD:

  1. "Nowy konflikt światowy"
  2. "Dziewczyny"
  3. "Piosenka trepa"
  4. "Cyrk"
  5. "Temat z filmu "Bagaż nielegalny""
  6. "Bagdad"
  7. "Spalam się"
  8. "Świadomość"
  9. "Oblężenie"
  10. "Jeszcze Polska"
  11. "Dziewczyny (ciężka wersja)"CD
  12. "Nie mogę istnieć bez narzekania"CD
  13. "Spalam się (długa wersja)"CD

CD – tylko na CD Zic-Zac 0009

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Skład:

Goście:

Kompozycje[edytuj | edytuj kod]

  • słowa: Kazik Staszewski
  • muzyka: Jacek Kufirski oprócz:
  • 2, 11-13 – Kazik Staszewski
  • 5 – Kazik Staszewski i Piotr Strembicki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Krzysztof Kotowski. Spalam się. „Tylko Rock”. 2 (006), s. 63, 1992. ISSN 1230-2317 (pol.). 
  2. a b Weiss 2017 ↓, s. 10.
  3. Weiss 2017 ↓, s. 21.
  4. Weiss 2017 ↓, s. 20-21.
  5. Wiesław Królikowski: Polski rock - przewodnik płytowy L-Ż. Warszawa: Res Publica Press, 1997, s. 248-249. ISBN 83-85326-15-4.
  6. Weiss 2017 ↓, s. 10-11.
  7. Weiss 2017 ↓, s. 11.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leszek Gnoiński: Kult Kazika. Poznań: In Rock, 2000, s. 98-101. ISBN 978-83-86365-39-5.
  • Wiesław Weiss: Kazik. Biała Księga, czyli wszystko o wszystkich piosenkach. Warszawa: Kosmos Kosmos, 2017, s. 10-38. ISBN 978-83-942140-8-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]