Kazik Staszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kazik Staszewski
Kazik-N1.jpg
Imię i nazwisko Kazimierz Piotr Staszewski
Pseudonim Kazik
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1963
Warszawa
Pochodzenie  Polska
Instrument Saksofon
Gatunek Rock alternatywny, hard rock, punk rock, rapcore, yass, rap
Zawód Muzyk, wokalista, autor tekstów, producent muzyczny
Aktywność od 1979
Wytwórnia płytowa S.P. Records
Zespół
Kult
KNŻ
El Doopa
Buldog
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Kazimierz Piotr Staszewski (ur. 12 marca 1963 w Warszawie[1]) – polski muzyk, wokalista, saksofonista, autor tekstów i aranżer. Jest członkiem zespołów Kult, KNŻ i El Doopa. Prowadzi również działalność solową.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Kazik Staszewski jest synem Krystyny i Stanisława Staszewskich oraz wnukiem Kazimierza Staszewskiego. Wychowały go babcia i matka, gdyż ojciec wyjechał do Francji, gdy Kazik miał 4 lata. Po ukończeniu liceum im. Reja podjął studia w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, ale ich nie ukończył.

Od 1984 r. żonaty z Anną Staszewską, z którą ma dwóch synów, Kazimierza i Jana. W 2008 i 2013 został dziadkiem, ma dwie wnuczki. Od kilku lat ma mieszkanie na Teneryfie[2], gdzie przebywa kilka tygodni każdego roku. Na stałe mieszka w Polsce[3].

Był felietonistą na łamach Gazety Wyborczej. W czerwcu 2005 zrezygnował z publikowania zarzucając szefom redakcji cenzurę w zakresie treści jego felietonu[4][5].

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym zespołem, w którym występował, był Poland, założony przez Roberta Schmidta i działający w latach 1979-1980. Nagrał z nim m.in. utwory "Młodzi Warszawiacy" oraz "Wojny". W 1981 roku założył zespół Novelty Poland. W 1982 roku założył zespół Kult. W 1991 roku rozpoczął karierę solową.

Pierwszym solowym albumem było Spalam się z przebojami "Dziewczyny", "Piosenka trepa", "Spalam się" czy rozsławioną "Jeszcze Polska" w której senator z ramienia ZChN Jan Szafraniec doszukał się paszkwilu na hymn Polski i oddał sprawę do sądu. Sprawę umorzono. Rozgłos zyskała też wydana na następnym albumie Spalaj się! piosenka "100 000 000" z refrenem Wałęsa dawaj nasze sto milionów!. Utwór ten wykonany został wcześniej na festiwalu w Sopocie i odnosił się do niespełnionej obietnicy przedwyborczej.

W 1995 ukazało się Oddalenie, nagrane w domowym studiu. Na płycie znalazła się piosenka "Łysy jedzie do Moskwy", odnosząca się do wyjazdu ówczesnego premiera Józefa Oleksego do Moskwy podczas rosyjskiej agresji zbrojnej na Czeczenię. Największym sukcesem[potrzebne źródło] cieszył się album 12 groszy nagrany w 1997 z wielkim przebojem "12 groszy". Na płycie znalazły się także utwory napisane przez Kazika do filmu Sztos.

W 1998 roku dołączył do zespołu El Doopa. W 2000 ukazała się Melassa z przebojami "4 pokoje" nagranym w duecie z Edytą Bartosiewicz i "Mars napada" oraz "Gdybym wiedział to, co wiem". Kazik nagrał także trzy albumy zawierające własne interpretacje utworów Kurta Weilla i Nicka Cave'a (Melodie Kurta Weill'a i coś ponadto - 2001), Toma Waitsa (Piosenki Toma Waitsa - 2003) (teksty przetłumaczone przez Romana Kołakowskiego) oraz Silnej Grupy Pod Wezwaniem (Silny Kazik Pod Wezwaniem - premiera 1.12.2008 r.)

W roku 2004 ukazał się album Czterdziesty Pierwszy z piosenką "Polska płonie", a rok później Los się musi odmienić (część piosenek pochodziła ze ścieżki dźwiękowej filmu Rozdroże Cafe, w którym Kazik zagrał epizodyczną rolę). Staszewski nagrał także muzykę do filmów PitBull, Szaleńcy, Balladę o Janku Wiśniewskim do filmu Czarny czwartek, Yuma, oraz z zespołem Kult Czarne Słońca do filmu o tym samym tytule, a także Oczy niebieskie. W latach 2005–2009 był wokalistą zespołu Buldog.

Kazik otrzymał wiele nagród (m.in. Paszport Polityki, Fryderyki, Machinery, nagrodę MTV), które jednak rzadko odbierał. O Kaziku i Kulcie opowiada książka Leszka Gnoińskiego Kult Kazika oraz Wiesława Weissa Kult. Biała Księga (wyd. 2009), zawierająca m.in. teksty i historię powstania wszystkich piosenek zespołu. W maju 2008 roku ukazał się zbiór felietonów Kazika pt. "Niepiosenki".

Poglądy[edytuj | edytuj kod]

Kazik Staszewski deklaruje przywiązanie do tradycyjnych wartości, z których najważniejszą jest rodzina[6].

Jest przeciwnikiem penalizowania narkotyków, gdyż przez to handlem nimi zajmują się grupy przestępcze[7]. Ze względu na swoje poglądy był bliski Unii Polityki Realnej[2]. Deklaruje się jako niewierzący, choć z ogromną potrzebą wiary[2]. W młodości przez kilka lat był związany ze Świadkami Jehowy – studiował z nimi Pismo Święte, a rozstał się po sugestiach o konieczności rezygnacji z muzyki[2].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Aktor[edytuj | edytuj kod]

  • 2006 - Wściekłe pięści Węża jako Andrzej "Bad girl"
  • 2006 - Chasing the Acids - w pogoni za Acid Drinkers jako Kazik
  • 2006 - Sarnie żniwo, czyli pokusa statuetkowego szlaku jako Kurier
  • 2005 - Pod gradobiciem pytań jako Karmnik Staniszewski (głos) (gościnnie)
  • 2005 - Rozdroże cafe jako Kazik
  • 2000 - Dzieci Jarocina jako Kazik
  • 1999 - Bułgarski pocisk[8]
  • 1997 - Sztos jako saksofonista
  • 1994 - Na ulicy Kazika jako Kazik.
  • 1993 - Tata Kazika jako Kazik.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Filmweb.pl - łeb pełen filmów! [dostęp 2013-03-26]
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Robert Mazurek. Rozmowa Mazurka. Półgłówki z sierpem i młotem. Kazik Staszewski. „Rzeczpospolita. PlusMinus”, s. P10-P11, 23-24 marca 2013. 
  3. Kontestator, muzyk, poeta, wokalista - Video Dzień Dobry TVN
  4. Kazik przestaje pisać felietony w Gazecie Wyborczej (pol.). muzyczneabc.pl, 2005-06-18. [dostęp 2013-06-19].
  5. Kazik: Dwa oświadczenia (pol.). interia.pl, 2005-06-17. [dostęp 2013-06-19].
  6. "Etos rockmana wcale nie musi wykluczać przywiązania do tradycyjnych wartości [...] Nie stoi to w sprzeczności z przywiązaniem do rodziny i wartości, jakie ta instytucja ze sobą niesie. To, że mam rodzinę, że mam swoje gniazdo [...] pozwoliło mi tak długo funkcjonować w tym, co robię." - Kazik Staszewski w książce Mikołaja Lizuta: Punk Rock Later, s. 35, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2003, ISBN 83-88807-31-5.
  7. Mikołaj Lizut: Punk Rock Later, s. 30, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2003, ISBN 83-88807-31-5.
  8. Bułgarski pocisk (1999) - Filmweb [dostęp 2013-03-26]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]