Przejdź do zawartości

Stanisław Michalski (aktor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Stanisław Michalski
Imię i nazwisko

Stanisław Zdzisław Michalski

Data i miejsce urodzenia

3 września 1932
Wilno

Data i miejsce śmierci

1 lutego 2011
Gdańsk

Zawód

aktor

Współmałżonek

Sabina Mielczarek

Lata aktywności

1950–2011

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Odznaka Honorowa PCK IV stopnia Odznaka honorowa „Zasłużonemu Działaczowi ORMO”
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Odznaka honorowa „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej”
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Stanisław Zdzisław Michalski (ur. 3 września 1932 w Wilnie, zm. 1 lutego 2011 w Gdańsku) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, dyrektor Teatru Wybrzeże w Gdańsku (1988–1993).

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Stanisława i Eugenii Michalskich[1]. W młodości fascynował się sportem. W 1953 z drużyną ŁKS Łódź zdobył mistrzostwo Polski w koszykówce. W 1955 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie i w sierpniu tego samego roku został skierowany do pracy w Gdańsku. Od tego czasu był nieprzerwanie związany z gdańskim Teatrem Wybrzeże, gdzie pełnił również funkcję kierownika artystycznego (1982[2]–1987), dyrektora naczelnego i artystycznego (1987–1990) i dyrektora naczelnego (1990–1993)[3]. Na gdańskiej scenie zagrał ok. 200 ról. W 1955 debiutował w roli Karola Jurkiewicza, ucznia klasy maturalnej w Maturzystach Zdzisława Skowrońskiego w reż. Stefana Drewicza. Wkrótce wystąpił w roli Flicota w Huzarach Pierre’a-André’a Bréala (1955) w reż. Stanisława Milskiego, a ostatnią jego rolą była postać Majordomusa w Balu manekinów Bruna Jasieńskiego (2010) w reż. Ryszarda Majora. W latach 50. XX wieku występował w gdańskim kabarecie Rudy Kot. W 2005 obchodził jubileusz 50-lecia pracy scenicznej.

Członek organizacji zawodowych, wchodził w skład Prezydium Stowarzyszenia Polskich Artystów Teatralnych i Filmowych - Związku Artystów Scen Polskich (SPATiF-ZASP), potem Zarządu Głównego ZASP, w 1985 został uhonorowany tytułem członka zasłużonego ZASP. W maju 1984 został wybrany Przewodniczącym Zarządu Głównego Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki[4]. Był członkiem Komitetu Centralnego PZPR oraz „Solidarności”. Od sierpnia 1981 wchodził w skład Komisji Kultury Komitetu Centralnego PZPR[5]. W wyborach parlamentarnych w 1997 kandydował bez powodzenia do Sejmu z listy Krajowej Partii Emerytów i Rencistów.

Wystąpił w ponad 100 filmach i produkcjach telewizyjnych.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Ze związku z aktorką Sabiną Mielczarek (1927–2022) miał syna Igora; z Dorotą z domu Baduszek (1944–2013), córką Danuty Baduszkowej, miał córkę Dorotę (ur. 1964), żonę aktora Jacka Mikołajczaka, i syna Jerzego, aktora-śpiewaka musicalowego[1]. Wnuczka Katarzyna Z. Michalska (ur. 1985) jest także aktorką[6].

Zmarł – po długiej chorobie – 1 lutego 2011 w Gdańsku[7][8], pochowany w kolumbarium na cmentarzu Srebrzysko[9].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Gościnnie

[edytuj | edytuj kod]
  • Palce lizać (serial telewizyjny 1999) – inspektor z Inspekcji Sanitarnej (odc. 6. Zmowa i odc. 7. Kontrola)
  • Adam i Ewa (2000–2001) – Karol Laudański, wuj Adama
  • Lokatorzy (2002–2003) – dwie role:
    • odc. 112. W imię przyjaźni – lekarz,
    • odc. 172. W roli ojca wystąpi... – kelner w bistro.

Polski dubbing

[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]
  • „Order Stańczyka” - nagroda miesięcznika „Litery” za wybitne osiągnięcia artystyczne z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru (1965)[15]
  • Wyróżnienie na XI Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę kuchmistrza w spektaklu Tragedia o bogaczu i Łazarzu Anonima w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1969)[16]
  • Wielka Nagroda Widzów im. Iwo Galla dla najlepszego aktora 1971 roku w Plebiscycie VIII Ogólnopolskiego Kongresu Widzów Teatru w Gdańsku (1972)[17]
  • Tytuł „Gdańszczanina roku 1973” (1974)
  • Wyróżnienie na XV Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę wioślarza w Helenie Eurypidesa w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1973)
  • List Gratulacyjny I sekretarza KC PZPR (1974)
  • Wyróżnienie na XVII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Sadybana w Kondukcie Bohdana Drozdowskiego w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1975)
  • Doroczna Nagroda Teatralna Wojewody Gdańskiego za kreację aktorską w spektaklu Przedstawienie Hamleta we wsi Głucha Dolna (1979)[18]
  • Nagroda aktorska na XXIII Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za rolę Dantona w spektaklu Sprawa Dantona Stanisławy Przybyszewskiej w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1981)[2]
  • Nagroda Teatralna Wojewody Gdańskiego za osiągnięcia artystyczne w 1980 r. - rolę Dantona w Sprawie Dantona Stanisławy Przybyszewskiej w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1981)[2]
  • Nagroda Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury „Splendor Gedanensis” za całokształt pracy twórczej, aktorskiej i artystycznej, ze szczególnym uwzględnienie koncepcji Teatru Wybrzeża w latach 1982–1983 (1983)[19]
  • Nagroda aktorska I stopnia na XXIV Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za rolę Ojca w spektaklu Pułapka Tadeusza Różewicza w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1984)[20]
  • „Złoty Ekran” za rolę Półpanka w serialu Popielec (1985)[20]
  • Nagroda Przewodniczącego Komitetu do Spraw Radia i Telewizji za kreację aktorską w roli Półpanka w serialu telewizyjnym Popielec (1985)[20]
  • Nagroda „Głosu Wybrzeża” (1987)[21]
  • Nagroda Artystyczna Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki za kreacje aktorskie w sztukach Pułapka T. Różewicza, Wiśniowy sad M. Czechowa, Irydion Z. Krasińskiego (1987)[21]
  • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia w dziedzinie teatru (1987)[21]
  • Nagroda Teatralna Wojewody Gdańskiego za tytułową rolę w Wallensteinie Friedricha Schillera w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1988)[22]
  • Nagroda Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (1993)
  • Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 45-lecia pracy artystycznej (2002)[23]
  • Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji 50-lecia pracy artystycznej (2005)[23]
  • „Mały Gryf” – nagroda Marszałka Województwa Pomorskiego (2009)

Źródło:[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 MICHALSKI STANISŁAW, aktor – Encyklopedia Gdańska [online], gdansk.gedanopedia.pl [dostęp 2025-03-11].
  2. 1 2 3 Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1981–1984. Teatr. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 9, s. 198–199, 203, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-29].
  3. 1 2 3 4 5 Stanisław Michalski, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2024-10-08].
  4. ↑ Miłosława Bukowska. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1984–1985. Różne wydarzenia i imprezy. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 10, s. 355, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-11-13].
  5. ↑ Skład Komisji Komitetu Centralnego PZPR, „Trybuna Ludu”, nr 189, 14 sierpnia 1981, s. 3.
  6. ↑ Katarzyna Z. Michalska w bazie filmpolski.pl
  7. ↑ Zmarł Stanisław Michalski. rp.pl, 1 lutego 2011. [dostęp 2011-05-24].
  8. ↑ Ostatnia droga Stanisława Michalskiego. dziennikbaltycki.pl, 3 lutego 2011. [dostęp 2011-05-24].
  9. ↑ Tłumy pożegnały aktora Teatru Wybrzeże Stanisława Michalskiego. polskieradio.pl, 4 lutego 2011. [dostęp 2011-05-24].
  10. ↑ Miłosława Bukowska. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1984–1985. Różne wydarzenia i imprezy. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 10, s. 369, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-11-29].
  11. 1 2 Nagrody i odznaczenia za działalność w dziedzinie kultury (1970–1972). „Rocznik Kulturalny Ziemi Gdańskiej”. Nr 6, s. 184–185, 1973. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie. [dostęp 2025-09-27].
  12. ↑ Nekrolog zamieszczony przez Związek Artystów Scen Polskich. wyborcza.pl, 3 lutego 2011. [dostęp 2012-07-12].
  13. ↑ Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis. gov.pl. [dostęp 2020-07-02].
  14. ↑ Laureaci medalu księcia Mściwoja II [online], bip.gdansk.pl [dostęp 2024-10-08].
  15. ↑ Foto Zdarzenia. „Litery”. Rok II, Nr 5 (41), s. 31, maj 1965. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa”. [dostęp 2025-09-06].
  16. ↑ Kronika wydarzeń kulturalnych 1969. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 5, s. 165, 1970. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie. [dostęp 2025-10-03].
  17. ↑ Teatr i życie teatralne 1972. „Rocznik Kulturalny Ziemi Gdańskiej”. Nr 6, s. 131, 1973. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie. [dostęp 2025-09-23].
  18. ↑ Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1975–1980. Teatr. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 8, s. 193, 1985. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-11].
  19. ↑ Laureaci Nagrody Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury „Splendor Gedanensis” [online], bip.gdansk.pl [dostęp 2024-10-28].
  20. 1 2 3 Miłosława Bukowska. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1984–1985. Teatr. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 10, s. 225, 229, 232, 1987. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-11-12].
  21. 1 2 3 Miłosława Bukowska-Schielmann. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1987. Teatr. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 12, s. 241, 243, 1989. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. ISSN 0860-2492. [dostęp 2025-12-17].
  22. ↑ Miłosława Bukowska-Schielmann, Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1989. Teatr, „Gdański Rocznik Kulturalny”, Nr 13, 1990, s. 193, ISSN 0860-2492 [dostęp 2025-12-30].
  23. 1 2 Laureaci Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury [online], Gdańsk - oficjalny portal miasta [dostęp 2024-10-28] (pol.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Stanisław_Michalski_(aktor)&oldid=78801259”