Stanisław Prauss

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grobowiec rodzinny Gąsiorowskich i Praussów na cmentarzu reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie, miejsce pochówku między innymi Wilhelma Gąsiorowskiego - prezesa Konsystorza Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP oraz konstruktora lotniczego Stanisława Praussa, a także symbolicznego upamiętnienia między innymi pomordowanych w ramach zbrodni katyńskiej: podpułkownika Tadeusza Praussa, majora Mieczysława Fiedlera i inż. leśnika Władysława Gąsiorowskiego

Stanisław Paweł Prauss (ur. 28 listopada 1903 w Warszawie – zm. 12 listopada 1997 w Londynie), polski konstruktor lotniczy.

Studia na Politechnice Warszawskiej skończył w 1928 roku. Jeszcze na studiach rozpoczął projektowanie swojego samolotu (PS-1), to w ramach członkostwa w Sekcji Lotniczej Koła Mechaników Studentów Politechniki Warszawskiej. Po uzyskaniu dyplomu związał się zawodowo z wytwórnią lotniczą PZL, gdzie jako szef zespołu pracował do wybuchu wojny. Był pilotem turystycznym, pełnił wiele funkcji w Aeroklubie. Miał dwa prywatne samoloty PZL.5. Był rodzonym bratem Tadeusza Praussa, pułkownika, Dowódcy Lotnictwa Armii Modlin (zamordowanego w 1940 roku w ZSRR).

Skonstruował następujące samoloty:

Od roku 1940 mieszkał w Wielkiej Brytanii. Tam zaczął pracę w przemyśle lotniczym przy konstrukcji samolotów pasażerskich takich jak DH Comet, Hawker Siddeley Trident, A-300.

Został pochowany w Warszawie, na cmentarzu ewangelickim przy ul. Żytniej, w grobie rodzinnym Gąsiorowskich i Praussów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Stanisław P. Prauss "Z Zakopanego na Stag Lane". Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydawnictwo 1996 r.