Stanisław Salaterski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Salaterski
Biskup tytularny Tigillavy
Herb Stanisław Salaterski Gaudium fidei prædicare
Głosić radość wiary
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1954
Lipnica Murowana
Biskup pomocniczy tarnowski
Okres sprawowania od 2014
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 31 maja 1981
Nominacja biskupia 14 grudnia 2013
Sakra biskupia 25 stycznia 2014
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 stycznia 2014
Miejscowość Tarnów
Miejsce katedra tarnowska
Konsekrator Andrzej Jeż
Współkonsekratorzy Celestino Migliore
Władysław Bobowski

Stanisław Salaterski (ur. 5 listopada 1954 w Lipnicy Murowanej) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, biskup pomocniczy tarnowski od 2014.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 5 listopada 1954 w Lipnicy Murowanej. Egzamin dojrzałości złożył w 1973 w Liceum Ogólnokształcącym w Brzesku. Studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie. Święceń prezbiteratu udzielił mu 31 maja 1981 w katedrze tarnowskiej biskup diecezjalny tarnowski Jerzy Ablewicz[1]. W latach 1984–1988 odbył studia w zakresie historii Kościoła na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Ukończył je z doktoratem nauk teologicznych w zakresie historii Kościoła na podstawie dysertacji Kolegiata i kapituła św. Małgorzaty PM w Nowym Sączu 1448–1791[1][2].

Pracował jako wikariusz w parafiach: św. Józefa w Muszynie (1981–1984), katedralnej w Tarnowie (1988–1989) i św. Kazimierza w Nowym Sączu (1989)[1][2]. W 1990 został diecezjalnym duszpasterzem młodzieży i diecezjalnym duszpasterzem harcerstwa. W 1995 został ustanowiony proboszczem parafii katedralnej w Tarnowie, a w 1998 dziekanem dekanatu Tarnów-Południe. W latach 1998–2006 pełnił funkcję diecezjalnego duszpasterza rzemieślników. W 2013 został kapelanem Towarzystwa Strzeleckiego Bractwa Kurkowego w Tarnowie. W 1993 został diecezjalnym referentem duszpasterstwa młodzieży, koordynatorem duszpasterstwa młodzieży specjalnej troski i członkiem Rady Programowej Diecezjalnego Radia Dobra Nowina, a w 1994 asystentem kościelnym Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Diecezji Tarnowskiej. W latach 1994–1997 sprawował urząd wikariusza biskupiego ds. młodzieży. Od 1995 do 2003 był asystentem kościelnym Oddziału Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców w Tarnowie. W 1998 został członkiem Zarządu Fundacji im. Arcybiskupa Jerzego Ablewicza. Wszedł w skład kolegium konsultorów i rady kapłańskiej[1]. W 1995 został mianowany kanonikiem gremialnym Kapituły Katedralnej w Tarnowie, a w 2013 ustanowiony jej dziekanem. W 2008 papież Benedykt XVI obdarzył go godnością kapelana Jego Świątobliwości[1].

W latach 1991–1993 był zatrudniony na stanowisku asystenta w Katedrze Historii Nowożytnej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[1]. W 1994 został adiunktem w Instytucie Teologicznym w Tarnowie (przekształconym następnie w Wydział Teologiczny), gdzie do 2009 prowadził wykłady z historii Kościoła[3].

14 grudnia 2013 papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej ze stolicą tytularną Tigillava[4][5]. Święcenia biskupie otrzymał wraz z Janem Piotrowskim 25 stycznia 2014 w katedrze tarnowskiej[6]. Głównym konsekratorem był Andrzej Jeż, biskup diecezjalny tarnowski, zaś współkonsekratorami arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce, i Władysław Bobowski, emerytowany biskup pomocniczy tarnowski[7]. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „Gaudium fidei prædicare” (Głosić radość wiary)[8]. W diecezji objął urząd wikariusza generalnego[9], został także moderatorem kurii diecezjalnej[10].

W ramach prac Konferencji Episkopatu Polski został w 2014 delegatem ds. Arcybractwa Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa[11], został także członkiem Zespołu ds. Sanktuariów[12]. W 2016 był współkonsekratorem podczas sakry biskupa pomocniczego tarnowskiego Leszka Leszkiewicza[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Nowi biskupi pomocniczy FOTO. diecezja.tarnow.pl (arch.). [dostęp 2016-02-10].
  2. a b G. Polak: Kto jest kim w Kościele. Warszawa: Katolicka Agencja Informacyjna, 1999, s. 316. ISBN 83-911554-0-4.
  3. Dwaj wieloletni duszpasterze – biskupami pomocniczymi w Tarnowie. episkopat.pl (arch.), 2013-12-14. [dostęp 2016-09-02].
  4. Nomina di Ausiliari di Tarnów (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2013-12-14. [dostęp 2013-12-15].
  5. Tarnów: Ks. prał. Stanisław Salaterski i ks. prał. Jan Piotrowski – biskupami pomocniczymi. episkopat.pl (arch.), 2013-12-14. [dostęp 2016-09-02].
  6. Tarnów: dwaj proboszczowie wyświęceni na biskupów. ekai.pl (arch.), 2014-01-25. [dostęp 2019-03-17].
  7. a b Stanisław Salaterski (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2016-02-07].
  8. Sakra nowych biskupów pomocniczych diecezji tarnowskiej. diecezja.tarnow.pl (arch.). [dostęp 2016-02-10].
  9. Wikariusze generalni. diecezja.tarnow.pl. [dostęp 2019-03-17].
  10. Moderator Kurii Diecezjalnej. diecezja.tarnow.pl. [dostęp 2019-03-17].
  11. Episkopat: nowi członkowie komisji i rad oraz delegaci krajowi. ekai.pl (arch.), 2014-10-09. [dostęp 2019-03-17].
  12. Stanisław Salaterski na stronie Konferencji Episkopatu Polski. episkopat.pl. [dostęp 2019-03-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]