Ignacy Łobos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ignacy Łobos
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

16 sierpnia 1827
Drohobycz

Data i miejsce śmierci

15 kwietnia 1900
Tarnów

Miejsce pochówku

Stary Cmentarz

Biskup diecezjalny tarnowski
Okres sprawowania

1885–1900

Biskup pomocniczy przemyski
Okres sprawowania

1882–1885

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

1851

Nominacja biskupia

27 marca 1882

Sakra biskupia

1882

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

16 kwietnia 1882

Konsekrator

Albin Dunajewski

Współkonsekratorzy

Jan Chryzostom Janiszewski

Ignacy Łobos (ur. 16 sierpnia 1827 w Drohobyczu, zm. 15 kwietnia 1900 w Tarnowie) – duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy przemyski w latach 1882–1885, biskup diecezjalny tarnowski w latach 1885–1900.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie mieszczańskiej. Uczył się w Drohobyczu w szkole oo. Bazylianów, a potem w Samborze. Studia filozoficzne ukończył w Przemyślu i tam wstąpił do seminarium duchownego. Święcenia prezbiteratu przyjął w 1851. Mianowany kooperatorem dla Strzałkowic pod Samborem, wkrótce został prefektem seminarium przemyskiego, a potem kanclerzem biskupa Monasterskiego. W 1873 mianowany kanonikiem honorowym. W 1868 został szambelanem dworu cesarskiego, a w 1874 szambelanem papieskim. W 1882 został biskupem pomocniczym diecezji przemyskiej, a 12 grudnia 1885 roku biskupem diecezjalnym diecezji tarnowskiej. Przeprowadził gruntowny remont katedry w Tarnowie.

Był honorowym obywatelem Drohobycza, Biecza, Leżajska i Tarnowa, tajnym radcą, prałatem domowym papieża, hrabią rzymskim i asystentem domu papieskiego[1].

Pochowany na Starym Cmentarzu w Tarnowie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kronika. Ks. Ignacy ŁobosKurier Lwowski” 1900 nr 107 s. 3.
  2. Pogrzeb x. biskupa ŁobosaCzas” 1900 nr 102 s. 1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]