Stefan Przezdziecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Stefan Przeździecki)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Przezdziecki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 listopada 1879
Warszawa, Królestwo Polskie
Data i miejsce śmierci 3 grudnia 1932
Rzym, Królestwo Włoch
Poseł RP we Włoszech, Ambasador RP we Włoszech
Okres od 1 lipca 1928 (od 14 maja 1929 w randze ambasadora)
do 26 września 1932
Poprzednik Roman Knoll
Następca Alfred Wysocki
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Gwiazdy Polarnej (Szwecja) Wielki Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Złote Promienie ze Wstęgą Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Order Świętego Sylwestra Krzyż Wielki Orderu Korony Rumunii Order Krzyża Wolności za służbę wojskową (Estonia) Kawaler/Dama Honoru i Dewocji
Stefan Józef Leon Przezdziecki
Herb
Pierzchała
Rodzina Przezdzieccy
Ojciec Konstanty Leon Michał hrabia Przezdziecki
Matka Elżbieta Izabela hrabina Plater-Zyberk

Stefan Józef Leon Przezdziecki herbu Pierzchała (ur. 18 listopada 1879 w Warszawie, zm. 3 grudnia 1932 tamże) – polski ziemianin, hrabia, dyplomata i prawnik, dyrektor protokołu dyplomatycznego w latach 1919–1928, poseł na Sejm w latach 1928–1932, ambasador RP we Włoszech w latach 1929–1932. Kawaler Maltański.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Konstantego Leona Michała hrabiego Przezdzieckiego, mecenasa sztuk i nauk, założyciela Pogotowia Ratunkowego i Elżbiety Izabeli hrabianki Plater-Zyberk z Broelu herbu własnego.

Ukończył gimnazjum w Libawie, następnie prawo na Uniwersytecie w Petersburgu. Był zawodowym dyplomatą w służbie Rosji, twórcą protokołu dyplomatycznego. W odpowiedzi na deklarację wodza naczelnego wojsk rosyjskich wielkiego księcia Mikołaja Mikołajewicza Romanowa z 14 sierpnia 1914 roku, podpisał telegram dziękczynny, głoszący m.in., że krew synów Polski, przelana łącznie z krwią synów Rosyi w walce ze wspólnym wrogiem, stanie się największą rękojmią nowego życia w pokoju i przyjaźni dwóch narodów słowiańskich[1].

W maju 1918 przybył do Warszawy. Od czerwca 1918 do 1 listopada 1918 r. był przedstawicielem Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego w Austrii. Towarzyszył prezydentowi Gabrielowi Narutowiczowi w chwili zamachu. W końcu XIX wieku został właścicielem pałacu w Policznie. Był właścicielem majątku w Zastarciu koło Kurszan. Był członkiem-założycielem i pierwszym prezesem Polskiego Touring Klubu.

Zmarł 3 grudnia 1932 w Warszawie[2]. Został pochowany w rodzinnym mauzoleum przy kościele św. Piotra i Pawła w Warszawie. Pogrzeb odbył się 6 grudnia 1932 roku. Wzięli w nim udział najwyżsi przedstawiciele władz polskich, między innymi prezydent Ignacy Mościcki, premier Aleksander Prystor, minister spraw zagranicznych Józef Beck.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kazimierz Władysław Kumaniecki, Zbiór najważniejszych dokumentów do powstania państwa polskiego, Warszawa, Kraków 1920, s. 30.
  2. Stefan Przezdziecki. Nekrolog. „Kurier Warszawski”, s. 9, Nr 337 z 6 grudnia 1932. 
  3. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 20.
  4. a b c d Stefan Przezdziecki. ipsb.pl
  5. Vabadusristi III liik 2. järk – Henryk-Stefan-Etienne Przezdziecki (est.). W: Teenetemärkide kavalerid [on-line]. president.ee. [dostęp 2016-12-07].

Bibliografia, literatura, linki[edytuj | edytuj kod]