Sylvio Pirillo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sylvio Pirillo
ilustracja
Imię i nazwisko Sylvio Pirillo Cesarino
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1916
Porto Alegre, Brazylia
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 1991
Porto Alegre, Brazylia
Pozycja napastnik
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1934-1937
1938-1939
1939-1941
1941-1947
1947-1952
Americano
Internacional
Peñarol
Flamengo
Botafogo



236 (204)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1942  Brazylia 5 (6)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1952
1953-1955
1956-1958
1957
1959
1959-1960
1962
1963-1964
1965
1967-1968
1969
1972
1974
1974-1975
1977
1979
1980
Botafogo
Bonsucesso
Fluminense
 Brazylia
Internacional
Corinthians
 Brazylia młodz.
Palmeiras
Juventus
São Paulo FC
Ferroviário Kurytyba
Bahia
Desportiva Cariacica
Corinthians
Paysandu
Santo André
Rio Claro

Sylvio Pirillo Cesarino (ur. 26 lipca 1916 w Porto Alegre, zm. 22 kwietnia 1991 w Porto Alegre) – piłkarz i trener brazylijski, występujący podczas kariery na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Sylvio Pirillo rozpoczął w klubie Americano Porto Alegre w 1934 roku. W latach 1937-1938 występował w Internacional Porto Alegre. W 1939 roku wyjechał do Urugwaju do klubu Peñarol Montevideo. W 1941 powrócił do Brazylii do Flamengo Rio de Janeiro, w którym grał do 1947 roku.

Podczas tego okresu Sylvio Pirillo trzykrotnie zdobył mistrzostwo stanu Rio de Janeiro - Campeonato Carioca w 1942, 1943 i 1944 roku. W 1941 roku został królem strzelców ligi stanowej Rio de Janeiro z 39 bramkami. Ostatnim klubem w jego karierze było Botafogo Rio de Janeiro, gdzie zakończył karierę w 1952 roku. Z Botafogo zdobył mistrzostwo stanu Bahia - Rio de Janeiro - Campeonato Carioca w 1948 roku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Brazylii Sylvio Pirillo zadebiutował 14 stycznia 1942 w wygranym 6-1 meczu z reprezentacją Chile podczas Copa América 1942. Był to udany debiut, gdyż Pirillo strzelił 3 bramki. Na tym turnieju Brazylia zajęła trzecie miejsce a Prillo wystąpił w pięciu meczach z: Chile (3 bramki), Argentyną, Peru, Urugwajem i Ekwadorem (3 bramki). Mecz z Ekwadorem rozegrany 31 stycznia był ostatnim meczem w reprezentacji, w którym strzelił 3 bramki. Ogółem w pięciu meczach Pirillo strzelił 6 bramek.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Sylvio Pirillo został trener. Pierwszym jego klubem było Botafogo Rio de Janeiro. W latach 1953-1955 prowadził Bonsucesso Rio de Janeiro. W 1957 roku krótko prowadził Fluminense Rio de Janeiro. Z klubem z Rio wygrał turniej Rio-São Paulo. W 1957 Sylvio Pirillo został selekcjonerem reprezentacji Brazylii. Roli selekcjonera zadebiutował 11 czerwca w wygranym 2-1 towarzyskim meczu z Portugalią. Ostatni raz reprezentację Brazylii Sylvio Pirillo prowadził 10 lipca 1957 w wygranym 2-0 meczu z Argentyną, którego stawką było Copa Julio Roca 1957. Bilans Pirillo w roli selekcjonera to 4 mecze, 3 zwycięstwa i 1 porażka przy bilansie bramkowym 8-3.

W 1959 roku prowadził Internacional Porto Alegre, a w latach 1959-1960 Corinthians São Paulo. W 1962 roku prowadził młodzieżową reprezentację Brazylii, z którą wygrał młodzieżowy turniej Copa América. W latach 1963-1964 prowadził Palmeiras São Paulo, z którym zdobył mistrzostwo stanu São Paulo - Campeonato Carioca 1963. W kolejnych latach prowadził Juventus São Paulo (1965), São Paulo FC (1967-1968) i Ferroviário Kurytyba(1969). W 1972 roku prowadził Bahia, a w 1974 Desportiva Cariacica, z którym zdobył mistrzostwo stanu Espírito Santo - Campeonato Capixaba 1974.

W latach 1974-1975 był trenerem Corinthians. W ostatnich latach kariery trenerskiej Sylvio Pirillo prowadził Paysandu Belém, EC Santo André i Rio Claro FC, w którym zakończył przygodę z piłką w 1980 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miniencyklopedia Piłka Nożna nr 1/2004, 11/2004, roz. Historia meczów reprezentacji Brazylii 1914-2004, cz. 3 (1942-1950), cz. 5 (1957-2004), Oficyna wydawnicza ATUT, Wrocław 2004, ISSN 1644-8189, str. 103, 4-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]