Hugo de León

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hugo de León
Imię i nazwisko Hugo Eduardo de León Rodríguez
Data i miejsce
urodzenia
27 lutego 1958
Rivera, Urugwaj
Pozycja środkowy obrońca
Wzrost 189 cm
Masa ciała 80 kg
Kariera piłkarska
Lata Klub
1977-1980
1981-1984
1985-1986
1987
1987-1988
1988-1989
1989-1990
1990
1991
1992-1993
Urugwaj Nacional Montevideo
Brazylia Gremio Porto Alegre
Brazylia Corinthians São Paulo
Brazylia Santos
Hiszpania CD Logroñés
Urugwaj Nacional Montevideo
Argentyna River Plate Buenos Aires
Urugwaj Nacional Montevideo
Brazylia Botafogo Rio de Janeiro
Urugwaj Nacional Montevideo
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1979-1990 Urugwaj 48 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
Urugwaj Nacional Montevideo
Brazylia Gremio Porto Alegre
Meksyk CF Monterrey

Hugo Eduardo de León Rodríguez (27 lutego 1958) - piłkarz urugwajski, środkowy obrońca, stoper. Wzrost 189 cm, waga 80 kg. Później trener.

De León rozpoczął karierę piłkarską w 1977 w klubie Nacional Montevideo, z którym zdobył dwa tytuły mistrza Urugwaju - w 1977 i 1980, wygrał Copa Libertadores 1980 oraz zdobył Puchar Interkontynentalny.

Jako gracz Nacionalu wystąpił w turnieju Copa América 1979, gdzie Urugwaj odpadł już w fazie grupowej. De León zagrał we wszystkich czterech meczach - dwóch z Ekwadorem i dwóch z Paragwajem.

Wziął udział w bardzo mocno obsadzonym turnieju Mundialito, rozegranym w 50 rocznicę pierwszych mistrzostw świata, wygranym przez Urugwaj.

W 1981 przeniósł się do Brazylii by grać w klubie Gremio Porto Alegre, z którym w tym samym roku zdobył mistrzostwo Brazylii. Razem z Gremio wygrał turniej Copa Libertadores 1983, a następnie drugi raz w swej karierze zdobył klubowy Puchar Świata.

W Brazylii występował także w barwach klubów Corinthians São Paulo i Santos FC, po czym przeniósł się na krótko do Hiszpanii, do klubu CD Logroñés. W 1988 wrócił do Urugwaju, by jeszcze w tym samym roku zwyciężyć wraz z Nacionalem w Copa Libertadores 1988 i po raz trzeci w swej karierze zdobyć klubowy Puchar Świata. W 1989 zdobył jeszcze Copa Interamericana oraz Recopa Sudamericana.

Wziął udział w turnieju Copa América 1989, w którym Urugwaj zdobył miano wicemistrza Ameryki Południowej. De León zagrał we wszystkich 7 meczach - 4 meczach grupowych z Ekwadorem, Boliwią, Chile i Argentyną, oraz trzech spotkaniach fazy finałowej, z Paragwajem, Argentyną i Brazylią.

Pod koniec 1989 przeniósł się do River Plate Buenos Aires, z którym w sezonie 1989/90 zdobył mistrzostwo Argentyny.

Będąc graczem River Plate wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1990 roku, gdzie Urugwaj dotarł do 1/8 finału. De León zagrał we wszystkich czterech meczach - z Hiszpanią, Belgią, Koreą Południową i Włochami.

Po mistrzostwach de León wrócił do Nacionalu, jednak w 1991 znów znalazł się w Brazylii, w klubie Botafogo Rio de Janeiro. W Botafogo nie grał jednak długo i w 1992 znów był graczem Nacionalu. W tym samym roku zdobył swój trzeci tytuł mistrza Urugwaju. W 1993 zakończył karierę piłkarską.

Od lipca 1979 do czerwca 1990 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 48[1] meczów.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej de León został trenerem. Pracował w wielu klubach w Urugwaju, Brazylii i w Meksyku - m.in. w Nacionalu, Gremio i CF Monterrey. Z Nacionalem trzykrotnie zdobył mistrzostwo Urugwaju - w 1998, 2000 i 2001.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]