Roman Ogaza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Ogaza
Imię i nazwisko Roman Grzegorz Ogaza
Data i miejsce urodzenia 17 listopada 1952
Katowice, Polska
Data i miejsce śmierci 4 marca 2006
Forbach, Francja
Pozycja napastnik
Wzrost 179 cm
Kariera juniorska
1965–1968
1968–1970
Górnik Lędziny
Górnik Zabrze
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1970
1970–1975
1975–1978
1978–1982
1982–1984
1984–1986
1986
1987–1991
1991
Górnik Zabrze
Szombierki Bytom
GKS Tychy
Szombierki Bytom
RC Lens
Olympique Alès
Royal Francs Borains
US Forbach
SG Marienau
1 (0)
101 (25)
60 (25)
114 (46)
63 (15)
30 (5)


Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)

1974–1981
 Polska (juniorzy)
 Polska

21 (6)

Roman Grzegorz Ogaza (ur. 17 listopada 1952 w Katowicach, zm. 4 marca 2006 w Forbach) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika, reprezentant kraju, olimpijczyk.

Wychowanek Górnika Lędziny, następnie reprezentował barwy Górnika Zabrze (zdobywca Pucharu Polski), dwukrotnie Szombierek Bytom (mistrz Polski), ponownie GKS Tychy, RC Lens, Olympique Alès, Royal Francs Borains, US Forbach oraz SG Marienau. Z reprezentacją Polski zdobył wicemistrzostwo olimpijskie (1976). Jeden z najbardziej niedocenionych polskich piłkarzy. Nie znalazł uznania wśród trenerów Górnika Zabrze, a także selekcjonera reprezentacji PolskiKazimierza Górskiego (nie pojechał na mistrzostwa świata 1974 w RFN), którzy mieli w swoich zespołach nadmiar utalentowanych zawodników oraz nie pasował do zespołu z powodu zbyt wolnej i "miękkiej" gry.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Roman Ogaza jest absolwentem Zasadniczej Szkoły Zawodowej o profilu ślusarz. Karierę piłkarską rozpoczął w 1965 roku w juniorach Górnika Lędziny, a po fuzji wszedł w skład GKS Tychy, w którym grał do 1968 roku. Następnie reprezentował barwy juniorów Górnika Zabrze, z którym w 1970 roku podpisał profesjonalny kontrakt, i w którego barwach zadebiutował w ekstraklasie - dnia 17 czerwca 1970 roku w przegranym 4:0 meczu wyjazdowym z Odrą Opole zastąpił w 58. minucie Alfreda Olka[1]. Jednak z powodu silnej konkurencji w klubie nie mógł liczyć na regularną grę i po sezonie 1969/1970 odszedł do Szombierek Bytom, z którym w sezonie 1971/1972 spadł z ekstraklasy, jednak w sezonie 1972/1973 wrócił do niej oraz dotarł do półfinału Pucharu Polski. Z klubu odszedł po sezonie 1974/1975 po rozegraniu 101 meczów ligowych i strzeleniu 25 goli.

Następnie został zawodnikiem GKS-u Tychy, z którym w sezonie 1975/1976 zdobył wicemistrzostwo Polski, dzięki czemu klub awansował do Pucharu UEFA (1976/1977), w którym odpadli już w pierwszej rundzie po porażce w dwumeczu z niemieckim FC Köln (0:2, 1:1). W sezonie 1976/1977 dotarł do ćwierćfinału Pucharu Polski, jednak w ekstraklasie klub zajął 15. miejsce i spadł do niższej ligi. Z klubu odszedł po sezonie 1977/1978 po rozegraniu 60 meczów ligowych i strzeleniu 25 bramek.

Potem wrócił do Szombierek Bytom, którym w sezonie 1978/1979 dotarł do półfinału Pucharu Polski. W sezonie 1979/1980 zdobył z klubem mistrzostwo Polski, a w sezonie 1980/1981 zajął w ekstraklasie 3. miejsce. Ostatni mecz w ekstraklasie rozegrał dnia 9 maja 1982 roku w wygranym 3:1 meczu u siebie z Bałtykiem Gdynia[2]. Łącznie w ekstraklasie rozegrał 276 meczów ligowych, w których strzelił 96 bramek.

Następnie wyjechał do Francji grać w klubach RC Lens (19821984 – 63 mecze, 15 goli), Olympique Alès (19841986 – 30 meczów, 5 goli), potem w belgijskim Royal Francs Borains (1986) i ponownie we francuskich klubach US Forbach (1987-1991) i SG Marienau, w którym w 1991 roku w wieku 39 lat zakończył piłkarską karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Roman Ogaza grał w juniorskich reprezentacjach Polski. W seniorskiej reprezentacji Polski w latach 19741981 rozegrał 21 meczów, w których strzelił 6 goli. Debiut zaliczył dnia 13 kwietnia 1974 roku w Port-au-Prince w przegranym 1:2 meczu towarzyskim w reprezentacją Haiti, w którym w 63. minucie został zastąpiony przez Witolda Karasia[3]. W 1976 roku został powołany przez selekcjonera Kazimierza Górskiego na turniej olimpijski 1976 w Montrealu, na którym zagrał w wygranym 0:5 meczu ćwierćfinałowym z reprezentacją Korei Północnej zastępując w 71. minucie Zygmunta Maszczyka[4] oraz zdobył srebrny medal. Ostatni mecz w reprezentacji Polski rozegrał dnia 23 września 1981 roku w Lizbonie w przegranym 0:2 meczu towarzyskim z reprezentacją Portugalii.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja narodowa Rok Występy Gole
 Polska
1974 2 0
1975 0 0
1976 3 0
1977 0 0
1978 2 1
1979 7 4
1980 4 0
1981 3 1
Łącznie 21 6

[5]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Górnik Zabrze[edytuj | edytuj kod]

Szombierki Bytom[edytuj | edytuj kod]

GKS Tychy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Roman Ogaza miał żonę i trójkę dzieci. Zmarł dnia 4 marca 2006 w Forbach w wieku 53 lat[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]