Todor Iwanczow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Todor Iwanczow
Тодор Иванчов
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1858
Wielkie Tyrnowo
Data i miejsce śmierci 1 stycznia 1905
Paryż
Premier Bułgarii
Okres od 1 października 1899
do 12 stycznia 1901
Przynależność polityczna Partia Liberalna
Poprzednik Dimityr Grekow
Następca Raczo Petrow
Minister spraw zagranicznych i wyznań religijnych
Okres od 1 października 1899
do 27 listopada 1900
Poprzednik Dimityr Grekow
Następca Dimityr Tonczew
Minister finansów
Okres od 27 listopada 1900
do 12 stycznia 1901
Poprzednik Michaił Tenew
Następca Christo Bonczew
Ukaz księcia Ferdynanda o powołaniu Todora Iwanczowa na stanowisko premiera

Todor Iwanczow (bułg. Тодор Иванчов, ur. 1858 w Wielkim Tyrnowie, zm. 1 stycznia 1905 w Paryżu) – bułgarski lekarz, nauczyciel i polityk, premier Bułgarii (1899–1901), minister spraw zagranicznych i wyznań religijnych (1899–1900), minister finansów (1900–1901), minister oświaty (1886–1887, 1899), deputowany do Zgromadzenia Narodowego 3. (1886-1887), 5. (1887-1889) i 10. kadencji (1899-1900)[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu nauki w amerykańskiej szkole Robert College w Stambule przez trzy lata studiował medycynę na uniwersytecie w Montpelier. Po wyzwoleniu Bułgarii spod panowania osmańskiego Iwanczow powrócił do kraju i pracował jako nauczyciel w Drjanowie, a następnie był dyrektorem szkoły dla nauczycieli w Kiustendile. W 1883 przeniósł się do Sofii, gdzie kierował Biurem Statystycznym Księstwa Bułgarii[1].

Związany z Partią Liberalną Wasiła Radosławowa, w 1886 został po raz pierwszy wybrany do Zgromadzenia Narodowego. W rządzie Wasiła Radosławowa kierował resortem oświaty. Jako minister oświaty odpowiadał za wprowadzenie do szkół podręcznika języka bułgarskiego (Iwanczewski prawopis)[1]. W 1899 stanął na czele rządu, obejmując także kierownictwo nad resortem spraw zagranicznych i wyznań religijnych, a od 1900 ministra finansów[1]. W styczniu 1901 podał się do dymisji. W 1903 stanął przed sądem oskarżony o nadużycia finansowe związane z zakupem wagonów kolejowych w Niemczech. Skazany na osiem miesięcy więzienia, po kilku miesiącach został zwolniony i wyjechał do Francji, gdzie zmarł[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 199–200. ISBN 978-954-430-603-8.
  2. „Аферата с гнилите вагони“ – една от големите корупционни схеми в Княжество България (bułg.). bulgarianhistory.org. [dostęp 2020-03-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 199–200. ISBN 978-954-430-603-8.