Trzebielino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

54°12′02″N 17°05′15″E

- błąd

38 m

WD

54°12'0"N, 17°5'10"E

- błąd

38 m

Odległość

116 m

Trzebielino
wieś
Ilustracja
Młyn wodny szachulcowy z 2 połowy XIX wieku
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

bytowski

Gmina

Trzebielino

Liczba ludności (2008)

744

Strefa numeracyjna

59

Kod pocztowy

77-235[1]

Tablice rejestracyjne

GBY

SIMC

0751798

Położenie na mapie gminy Trzebielino
Mapa konturowa gminy Trzebielino, w centrum znajduje się punkt z opisem „Trzebielino”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Trzebielino”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Trzebielino”
Położenie na mapie powiatu bytowskiego
Mapa konturowa powiatu bytowskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Trzebielino”
Ziemia54°12′02″N 17°05′15″E/54,200556 17,087500

Trzebielino (kaszb. Trzebielënò, niem. Treblin) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Trzebielino, w pobliżu jeziora Trzebielskiego (Trzebielińskiego) i przy trasie drogi krajowej nr Tabliczka DK21.svg. Miejscowość jest siedzibą sołectwa Trzebielino w którego skład wchodzą również Szczyciec i Toczek.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Trzebielino, nadleśnictwa[2] oraz placówki Ochotniczej Straży Pożarnej.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwę miejscowości Trzebielino zawdzięczamy niemieckiemu słowu „Treblin”, co w dosłownym jego znaczeniu oznacza wycinkę lasu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Trzebielino stanowiło centrum zachodniej części włości Puttkamerów. Puttkamerowie władali Trzebielinem do 1945 roku. Wieś została wymieniona przez pomorskiego geografa Eilhardusa Lubinusa w 1612 roku jako teren zamieszkały przez Wendów. W XVIII wieku mieszkało tutaj 12 kmieci i 6 zagrodników oraz funkcjonowała kuźnia. W 1836 roku przeprowadzono w Trzebielinie uwłaszczenie chłopów. Mimo prowadzonej przez Puttkamerów akcji kolonizacyjnej do ostatniej wojny miejscowa ludność używała kaszubskich nazw części przysiółków. Po wojnie wśród osadników główny trzon stanowili także Kaszubi z okolic Kartuz, Kościerzyny i Chojnic. Dzięki Puttkamerom w połowie II tysiąclecia ziemia trzebielińska zaczęła się bardzo intensywnie rozwijać pod względem urbanistycznym, gospodarczym i handlowym[3].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[4] na listę zabytków wpisane są:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pw. Niepokalanego Serca NMP, 1688-91, 1888, nr rej.: A-270 z 26.03.1960. Posiada skromny detal, spłaszczony hełm baniasty na wieży, w wyposażeniu barokowy ołtarz[5]
  • neoklasycystyczny pałac von Puttkamerów z 1810 roku, pocz. XIX, XIX/XX w., nr rej.: A-430 z 18.03.1965[6], posiada dwa niesymetryczne ryzality z końca XIX w[5].
  • szachulcowy dwór (dom nr 7), XVII, XVIII, XIX w., nr rej.: 617 z 30.08.1966 (nie istnieje?)
  • kuźnia z podcieniem, XVIII/XIX w., nr rej.: 271 z 26.03.1960 (nie istnieje).

Ponadto we wsi znajduje się plebania z 2 połowy XIX w. i szachulcowy młyn wodny z 2 połowy XIX wieku[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1310 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  2. Nadleśnictwo Trzebielino. 23 paź 2012. [dostęp 2013-09-24].
  3. Historia Trzebielina.[ dostęp 2013-10-29].
  4. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 24 listopada 2022, s. 5 [dostęp 2016-12-18].
  5. a b Piotr Skurzyński, Pomorze, Warszawa: Wyd. Muza S.A., 2007, s. 242, ISBN 978-83-7495-133-3.
  6. Czesław Piskorski, Pomorze Zachodnie, mały przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka Warszawa, 1980, s. 292, ISBN 83-217-2292-X, OCLC 8032482.
  7. Paulina Omelańska: Atrakcje turystyczne. 30.10.2012. [dostęp 2013-09-24]. (pol.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]