Two Worlds II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Two Worlds II
Producent Reality Pump Studios
Wydawca Zuxxez
Dystrybutor PL: CD Projekt
Projektant Mirosław Dymek
Silnik GRACE[1]
Aktualna wersja 1.3[2]
Data wydania Windows, Mac OS X
PL: 12 listopada 2010
Am.Płn.: 25 stycznia 2011
EU: 9 listopada 2010
Xbox 360
PL: 26 listopada 2010
Am.Płn.: 25 stycznia 2011
EU: 9 listopada 2010
PlayStation 3
PL: 26 listopada 2010
Am.Płn.: 25 stycznia 2011
EU: 18 listopada 2010
Gatunek fabularna gra akcji
Tryby gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe ESRB: Mature
PEGI: 16
USK: 16
Język angielski, polski
Wymagania sprzętowe
Platforma Xbox 360, PlayStation 3, Microsoft Windows, OS X
Nośniki DVD, Blu-ray
Wymagania
Kontrolery gamepad lub klawiatura i mysz
Poprzednik Two Worlds (2007)

Two Worlds II (wcześniej Two Worlds: The Temptation) – fabularna gra akcji wyprodukowana przez polskie studio Reality Pump Studios i wydana w 2010 roku przez Zuxxez. Jest to kontynuacja gry Two Worlds. Została wydana na platformy PlayStation 3, Xbox 360, Microsoft Windows i Mac OS X.

Fabuła gry[edytuj]

Akcja Two Worlds II rozgrywa się 5 lat po wydarzeniach z pierwszej części gry. Cała historia toczy się na Antaloorze, nad którym władzę objął zły cesarz Gandohar. Czarny charakter więzi Kyrę – siostrę bezimiennego bohatera i jego samego. W ciele kobiety przetrzymywany jest bóg Aziraal, z którego władca czerpie moc. Bezimienny zostaje niespodziewanie uwolniony przez grupę orków działających dla tajemniczej Cassary, zwanej też Prorokinią. Okazuje się, że na barkach bohatera spocznie misja odbicia królestwa z rąk niecnego władcy. Badając przeszłość Gandohara, odkrywa on nowe zakątki kontynentu i coraz to nowych przeciwników. Pod koniec rozgrywki okazuje się, że Cassara jest smokiem, który również chce zawładnąć światem. Bohater stacza z nim pojedynek, zabija go i uwalnia królestwo oraz Kyrę, która zostaje władczynią antaloorskich ziem.

Regiony Antalooru[edytuj]

  • Alsorna – miejsce rozpoczęcia gry, a zarazem siedziba orków i Cassary. Jest to mała wysepka z bujną fauną zamieszkiwana przez gromy. Służy za wprowadzenie do świata gry i zapoznania się z zasadami, które nim rządzą.
  • Erimos – pustynny kontynent. Ludzie cierpią na nim z powodu susz. Znajdziemy na nim 10 prastarych labiryntów, sawanny, masę przeciwników różnej maści i Wieżę Kłów, którą przyjdzie zbadać Bohaterowi.
  • Eollas – „Daleki Wschód” Antalooru. Stosunkowo duża wyspa, na której mieści się Nowe Ashos z uniwersytetem. Fauna podobna do tej z Alsorny.
    • Gardziele – potępiona i straszna ziemia. Na jej skraju znajduje się obóz Śmieciarzy, gdzie bohatera czeka operacja oczu.
  • Elkronas – największy kontynent w grze, nadzwyczaj wyludniony. Dominują w nim tereny bagniste, sprzyjające zombie. Został podzielony na dwie części: do trybu dla jednego gracza i wieloosobowego.
    • Inisith – część kontynentu Elkronas, w której znajduje się mieścina Tir Geal.
    • Vahkmaar – najdalej wysunięty na południe region Elkronas. Miejsce bytowania Gandohara.

Dodatki[edytuj]

We wrześniu 2011 roku został wydany dodatek o tytule Two Worlds II: Pirates of The Flying Fortress[3].

Kolejny dodatek, zatytułowany Two Worlds II: Call of the Tenebrae, został wydany w czerwcu 2017 dla osób posiadających podstawową wersję gry. Miesiąc później stał się on dostępny na Steam jako samodzielna produkcja.

Premiera dodatku o nazwie Shattered Embrace planowana jest na czwarty kwartał 2017 roku[4].

Odbiór gry[edytuj]

 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
1UP.com C+[5]
CD-Action 8/10[6]
Computer and Video Games 4,8/10[7]
Eurogamer 4/10[8]
G4 3/5[9]
Game Informer 7,75/10[10]
Gry-Online 7,5/10[11]
GameSpot 7/10[12]
GameZone 6/10[13]
IGN 6/10[14]


Trzy tygodnie po wydaniu gry w Europie zarejestrowano ponad milion sprzedanych kopii[15], zaś w lutym 2011 roku – 2 miliony[16].

W czerwcu 2017 wraz z premierą nowego dodatku do komputerowej wersji gry trafiły mikropłatności. Nowa sekcja w menu głównym dała możliwość zakupu m.in. przedmiotów do trybu jednoosobowego, które do tej pory gracz mógł z łatwością pozyskać za pomocą komend[17]. Po negatywnym odzewie społeczności konsola służąca do ich wpisywania została ostatecznie przywrócona[18].

Przypisy

  1. Two Worlds 2 Interview (ang.). strategyinformer.com. [dostęp 2011-01-10].
  2. Updates (ang.). twoworlds2.com. [dostęp 2011-09-07].
  3. TW II Pirates of the Flying Fortress (pol.). realitypump.com. [dostęp 2012-02-11].
  4. Daniel Kłosiński: Two Worlds 2: Call of the Tenebrae także jako samodzielny dodatek (pol.). Eurogamer, 2017-07-14. [dostęp 2017-07-31].
  5. Recenzja gry na:1UP.com
  6. Recenzja gry na: cd-action.pl
  7. Recenzja gry na: computerandvideogames.com
  8. Recenzja gry na: eurogamer.net
  9. Recenzja gry na: g4tv.com
  10. Recenzja gry na: gameinformer.com
  11. Recenzja gry na: gry-online.pl
  12. Recenzja gry na: gamespot.com
  13. Recenzja gry na: gamezone.com
  14. Recenzja gry na: ign.com
  15. One Million Sales Mark broken (ang.). twoworlds2.com, 2010-12-09. [dostęp 2012-02-11].
  16. Lewis Denby: TopWare denies blacklisting allegations; more info leaks in (ang.). beefjack.com, 2011-02-18. [dostęp 2012-02-11].
  17. Mikrotransakcje w Two Worlds II – za kilka dolarów kup ulepszenia broni lub trochę złota (pol.). Gry-Online, 2017-06-16. [dostęp 2017-07-31].
  18. Daniel Kłosiński: TopWare odpowiada na krytykę transakcji cyfrowych w Two Worlds 2 (pol.). Eurogamer, 2017-06-20. [dostęp 2017-07-31].

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Oficjalna strona gry (pol. • ang. • niem. • fr. • wł. • cz. • węg. • hiszp. • ros. • chiń. • kor. • jap.)