Władimir Kappel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władimir Kappel
Владимир Оскарович Каппель
Ilustracja
Władimir Kappel, 1919
generał major
Data urodzenia 28 kwietnia 1883
Data i miejsce śmierci 25 stycznia 1920
gubernia irkucka
Przebieg służby
Lata służby 1900-1920
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego (1900-1918)
biali (1918-1920)

Władimir Oskarowicz Kappel (ros. Владимир Оскарович Каппель, ur. 28 kwietnia 1883; zm. 25 stycznia 1920) – rosyjski generał, monarchista i przeciwnik bolszewizmu.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w arystokratycznej rodzinie szwedzko-rosyjskiej. Wstąpił do Armii Rosyjskiej w 1900. Brał udział w wojnie z Japonią. Podczas I wojny światowej był dowódcą 347 pułku piechoty w 1 Armii Rosyjskiej. Po rewolucji październikowej udał się na Powołże, do Samary. W 1918 został dowódcą Armii Komitetu Członków Konstynuanty (Komucz). Początkowo na czele małego oddziału (2 kompanie piechoty, oddział jazdy i 1 bateria dział majora Wyrypajewa) gromił przeważające siły bolszewickie, m.in. pod Syzraniem, w Stawropolu (obecnie Togliatti), Symbirsku (obecnie Uljanowsk) i razem z legionem czechosłowackim w Kazaniu 6 sierpnia 1918, zdobywając pokaźną część rosyjskiego złotego zapasu.

Po przewrocie wojskowym w grudniu 1918, na skutek którego admirał Kołczak zdobył władzę dyktatorską na terenach kontrolowanych przez jego wojska, Kappel przedstawił mu plan stworzenia doborowej jednostki składającej się z samych oficerów odznaczonych orderem św. Jerzego. Kołczak wyraził zgodę. Dowódcą Korpusu Oficerskiego został Kappel. Jednostka sprawdzała się na polu walki doskonale, często rozbijając przeważające siły wroga. Za sukcesy na froncie Kappel został awansowany do stopnia generała majora.

Jednak pod koniec 1919 armia Kołczaka była już w stanie rozkładu. "Biali" musieli się cofać pod naporem Armii Czerwonej, która na początku grudnia 1919 rozpoczęła ofensywę. Oddziały "białych" zostały w połowie stycznia 1920 okrążone, jednak dzięki umiejętnościom Kappela znaczna część wojsk zdołała się uratować, przebijając się przez pierścień nieprzyjaciela i w ciągłych walkach cofając się przez Syberię. Ten odwrót znany jest jako Wielki Syberyjski Marsz Lodowy. Po przejściu przez rzekę Kan generał miał odmrożone nogi, wdała się gangrena i trzeba było amputować część stóp[1]; kilka dni potem zmarł na zapalenie płuc w guberni irkuckiej. Dowództwo po nim objął generał Siergiej Wojciechowski, który dokończył Marsz Lodowy. Po rozpadzie Związku Radzieckiego szczątki Władimira Kappela zostały pochowane na moskiewskim cmentarzu Dońskim.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Gieorgij Listwin: Дом Каппеля в Орловке К истории Великого Сибирского Ледяного похода. Статья вторая (ros.). W: ИА «Белые воины» [on-line]. 27 lipca 2012. [dostęp 2015-11-22].