25 Dywizja Strzelców (RFSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 25 Dywizji Strzelców RFSRR. Zobacz też: 25 Dywizja Piechoty - inne dywizje piechoty z numerem 25.
25 Dywizja Strzelców
Historia
Państwo  Rosyjska FSRR
Sformowanie 1919
Działania zbrojne
wojna domowa w Rosji
wojna polsko-bolszewicka
Bitwa pod Dorohuskiem (6-8 VIII 1920)
bitwa pod Zubkowicami (18 IX 1929)
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 12 Armia

25 Dywizja Strzelcówzwiązek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.

Formowanie i walki[edytuj | edytuj kod]

25 Dywizja Strzelców sformowana została latem 1918 w Nikołajewsku. Początkowo jako 1 Nikołajewska Dywizja Piechoty, a od 25 września jako 1 Samarska Dywizja Piechoty. Od 19 listopada przemianowana na 25 Dywizję Strzelców. Walczyła w składzie 4, 1, następnie 5 Armii między innymi pod Samarą, Ufą, Uralskiem. W maju 1920 w składzie 12 Armii na Froncie Południowo-Zachodnim. W składzie Grupy Golikowa sforsowała Dniepr i pokonała oddziały polskie pod Hornostajpolem. Pod Borodzianką nie zdołała zatrzymać odwrotu 1 Dywizji Piechoty Legionów i poniosła wysokie straty. W sierpniu walczyła pod Kowlem, a pod Dorohuskiem na krótko przełamała obronę polskiej 7 Dywizji Piechoty, choć później została odrzucona na pozycje wyjściowe. Podczas odwrotu Armii Czerwonej walczyła na Wołyniu i Białorusi. Po podpisaniu rozejmu z Polską brała udział w walkach z oddziałami gen. Bułaka-Bałachowicza[1].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Skład na dzień 12 lipca 1920[2]:

  • dowództwo dywizji
  • 73 Brygada Strzelców
    • 217 pułk strzelców
    • 218 pułk strzelców
    • 219 pułk strzelców
    • 1 szwadron kawalerii
    • 1 dywizjon artylerii polowej
  • 74 Brygada Strzelców
    • 220 pułk strzelców
    • 221 pułk strzelców
    • 222 pułk strzelców
    • 2 szwadron kawalerii
    • 3 dywizjon artylerii polowej
  • 75 Brygada Strzelców
    • 223 pułk strzelców
    • 224 pułk strzelców
    • 225 pułk strzelców
  • 1 pułk Kozaków Uralskich

Dowódcy dywizji[edytuj | edytuj kod]

  • Siergiej P. Zacharow (6.08—29.11.1918);
  • Gaspar Woskanow (29.11.1918—5.02.1919);
  • Siergiej P. Zacharow (5.02.1919—26.02.1919);
  • Michaił Wielikanow (26.02—12.03.1919);
  • F. Ługowienko (cz.p.o., 12.03—9.04.1919);
  • Wasilij Czapajew (9.04.1919—5.09.1919, poległ w walce);
  • Iwan Kutiakow (6.09.1919 do 24.09.1920)[3];
  • Gaspar Woskanow (24.09—8.10.1919);
  • Iwan Kutiakow (8.10.1919—30.06.1920);
  • Aleksiej Karpowicz Riazancew (cz.p.o., 30.06—18.07.1920);
  • Boris Tal (cz.p.o., 18.07—4.08.1920);
  • Aleksandr Bachtin (4.08.1920 - 24.09.1920);
  • W. Pawłowski (24.09.1920—9.05.1921);
  • Żan Zonberg (08.1922—06.1924)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Odziemkowski 2004 ↓, s. 110.
  2. Bitwa Lwowska – dokumenty ↓, s. 78 i 254.
  3. Wyszczelski 2009 ↓, s. 124.
  4. Жохов М.. О Чапаевской дивизии. „Военно-исторический журнал”. Nr 2, s. 78-80, 1977. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]