Walther Schwieger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walther Schwieger w 1917 roku

Walther Schwieger (ur. 7 kwietnia 1885 roku w Berlinie - zm. 5 września 1917 roku na Morzu Północnym) – niemiecki oficer marynarki wojennej, dowódca okrętu podwodnego U-20. To z jego polecenia zatopiono brytyjski parowiec RMS Lusitania.

W marynarce od 1903 roku, a od 1911 w służbie na okrętach podwodnych. W 1912 roku objął dowodzenie nad U-14. Wraz z wybuchem I wojny światowej awansowany do stopnia Kapitänleutnant obejmuje dowodzenie nad U-20.

7 maja 1915 roku torpeduje parowiec Lusitania, w którego katastrofie ginie 1 198 pasażerów. Atak ten staje się jednym z bezpośrednich przyczyn przystąpienia Stanów Zjednoczonych do wojny.

Z rozkazu Schwiegera storpedowano także SS Hesperian (4 września) oraz SS Cymric (8 maja 1916 roku).

5 września 1917 roku jego okręt U-88 był ścigany przez HMS Stonecrop. U-Boot trafił na minę i zatonął na północ od Terschelling na 53,57 N - 04,55 E.

Schwieger zatopił 49 statków. Był szóstym najbardziej skutecznym dowódcą okrętu podwodnego z okresu I wojny światowej. Jego zwłoki spoczywają we wraku U-88.

Odznaczony Krzyżem Żelaznym I klasy oraz Pour le Mérite.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]