Wincenty Myszor

Wincenty Myszor
	Profesor nauk humanistycznych; kapelan Jego Świątobliwości
	; Wincenty Myszor (2004)
Kraj działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	22 maja 1941 ; Chełm Śląski
Data i miejsce śmierci	19 lutego 2017 ; Katowice
	Dziekan Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego
Okres sprawowania	2000-2008
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Inkardynacja	archidiecezja katowicka
Prezbiterat	6 czerwca 1965
	Multimedia w Wikimedia Commons

Wincenty Wilhelm Myszor (ur. 22 maja 1941 w Chełmie Śląskim, zm. 19 lutego 2017 w Katowicach) – polski duchowny katolicki, prałat, profesor nauk humanistycznych, patrolog, koptolog oraz znawca tekstów gnostyckich.

Życiorys

Po ukończeniu I Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Mysłowicach wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. 6 czerwca 1965 otrzymał święcenia kapłańskie w katowickiej katedrze Chrystusa Króla z rąk biskupa Herberta Bednorza.

Był członkiem Komitetu Nauk Teologicznych PAN oraz Association internationale des études byzantines. Zajmował się historią starożytnego chrześcijaństwa i literaturą starochrześcijańską. W latach 1981–1995 był redaktorem naczelnym Rady Naukowej Śląskich Studiów Historyczno-Teologicznych. W 2000 arcybiskup Damian Zimoń mianował go dziekanem-organizatorem, a w latach 2001-2008 dziekanem Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego^[1].

Opublikował m.in. polskie przekłady tekstów z Nag Hammadi^[2] oraz liczne tłumaczenia tekstów gnostyckich (np. Gnostycyzm w tekstach z Nag Hammadi, Anapausis w teologii chrześcijańskich gnostyków) oraz polski przekład Ewangelii Judasza (Katowice 2006). Książka zawiera pierwszy polski przekład Ewangelii Judasza z oryginału w dwóch wersjach. Tłumaczenie A opatrzone jest naukowym komentarzem w przypisach, z podziałem na strony i wiersze, zgodnie z koptyjskim rękopisem. Tłumaczenie B zawiera wersję na tyle swobodną, na ile pozwala koptyjski oryginał.

Opracował podręcznik do nauki języka koptyjskiego Język koptyjski – kurs podstawowy dialektu saidzkiego (Warszawa 1998), a także wraz z Albertyną Dembską Podręczny słownik koptyjsko-polski i Chrestomatię koptyjską.

W 2003 został odznaczony przez Stolicę Apostolską godnością kapelana Jego Świątobliwości.

W 2006 otrzymał na wniosek Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego nagrodę zespołową Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za współautorstwo syntezy Literatura Grecji starożytnej (t. I i II).

21 maja 2009 obchodził 40-lecie swojej pracy naukowej. Z tej okazji na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach odbyła się uroczystość wręczenia księgi jubileuszowej^[3]. W 2013 został wyróżniony nagrodą Lux ex Silesia za całokształt kariery naukowej.

Posiadał bardzo bogaty i wartościowy księgozbiór, który pod koniec życia przekazał Bibliotece Teologicznej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach^[4]^[5].

Zmarł w Katowicach 19 lutego 2017. 23 lutego 2017 został pochowany na cmentarzu parafialnym w Chełmie Śląskim^[6].

Pośmiertnie został mu przyznany przez Kapitułę Nagrody Stowarzyszenia Wydawców Katolickich FENIKS 2017 za dorobek naukowy, translatorski oraz działalność dydaktyczną^[7].

Jego młodszym bratem jest ks. prof. Jerzy Myszor.

Przypisy

↑ Michał Kozłowski, Wincenty Myszor (22 V 1941-19 II 2017) – badacz antyku chrześcijańskiego, „Nowy Filomata” 21 (2017), nr 1, s. 141-143 [1]
↑ Biblioteka z Nag Hammadi (Katowice 2008)
↑ Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego: galeria: rok akademicki 2008-2009: 40-lecie pracy naukowej ks. prof. Wincentego Myszora
↑ AgataA. Muc AgataA., Dar księdza prof. dr. hab. Wincentego Myszora dla Biblioteki Teologicznej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, „Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne”, 46 (1), 2013, s. 208-215 [dostęp 2025-12-16] .
↑ AgataA. Muc AgataA., Dar księdza prof. dr. hab. Wincentego Myszora dla Biblioteki Teologicznej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, [w:] AgataA. Muc (red.), Dziedzictwo przekazane. Kolekcje darów w zbiorach Biblioteki Teologicznej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Katowice: Fundacja Centrum Badań nad Historią Kościoła im. ks. Wincentego Myszora, 2025, s. 146-154, ISBN 978-83-975397-1-6 .
↑ Pogrzeb Ks. prof. Wincentego Myszora odbył się w Chełmie Śląskim. 23 lutego 2017. [dostęp 2017-02-23].
↑ Złoty Feniks dla śp. ks. prof. Wincentego Myszora. 10 kwietnia 2017. [dostęp 2017-04-13].

Bibliografia

Michał Kozłowski, Wincenty Myszor (22 V 1941-19 II 2017) – badacz antyku chrześcijańskiego, „Nowy Filomata” 21 (2017), nr 1, s. 141-143 [2].

Linki zewnętrzne

Życiorys
Ks. prof. dr hab. Wincenty Wilhelm Myszor, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2006-09-14] .
Bibliografia Księdza Profesora Myszora
Biografia na vortalu The Christianitas Project. christianitas.gq. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-17)].

[1] Michał Kozłowski, Wincenty Myszor (22 V 1941-19 II 2017) – badacz antyku chrześcijańskiego, „Nowy Filomata” 21 (2017), nr 1, s. 141-143 [1]

[ksj-task-view-Itemid-2] Biblioteka z Nag Hammadi (Katowice 2008)

[wtl.us-gallery-view-3] Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego: galeria: rok akademicki 2008-2009: 40-lecie pracy naukowej ks. prof. Wincentego Myszora

[Muc2013-4] AgataA. Muc AgataA., Dar księdza prof. dr. hab. Wincentego Myszora dla Biblioteki Teologicznej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, „Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne”, 46 (1), 2013, s. 208-215 [dostęp 2025-12-16] .

[5] AgataA. Muc AgataA., Dar księdza prof. dr. hab. Wincentego Myszora dla Biblioteki Teologicznej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, [w:] AgataA. Muc (red.), Dziedzictwo przekazane. Kolekcje darów w zbiorach Biblioteki Teologicznej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Katowice: Fundacja Centrum Badań nad Historią Kościoła im. ks. Wincentego Myszora, 2025, s. 146-154, ISBN 978-83-975397-1-6 .

[6] Pogrzeb Ks. prof. Wincentego Myszora odbył się w Chełmie Śląskim. 23 lutego 2017. [dostęp 2017-02-23].

[7] Złoty Feniks dla śp. ks. prof. Wincentego Myszora. 10 kwietnia 2017. [dostęp 2017-04-13].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]