Kazimierz Barcikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kazimierz Barcikowski
Data i miejsce urodzenia 22 marca 1927
Zglechów
Data i miejsce śmierci 10 lipca 2007
Warszawa
Wiceprezes Rady Ministrów
Okres od 3 kwietnia 1980
do 8 października 1980
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Minister rolnictwa
Okres od 16 lutego 1974
do 17 grudnia 1977
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Józef Okuniewski
Następca Leon Kłonica
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej (1960–1990) Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal 40-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
Grób Kazimierza Barcikowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2008

Kazimierz Barcikowski (ur. 22 marca 1927 w Zglechowie, zm. 10 lipca 2007 w Warszawie) – polski polityk, działacz PZPR, wicepremier, minister rolnictwa, poseł na Sejm PRL IV, V, VI, VII, VIII i IX kadencji, z wykształcenia inżynier agronom i ekonomista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Podczas II wojny światowej walczył w Armii Krajowej. W 1949 ukończył Wyższą Szkołę Gospodarstwa Wiejskiego w Łodzi (otrzymał tytuł inżyniera agronoma), w 1962 uzyskał stopień dra nauk ekonomicznych.

W 1946 przystąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej RP Wici, a później do Związku Młodzieży Polskiej. Od 1953 członek PZPR – w latach 1964–1968 zastępca członka KC, w latach 1968–1990 członek KC, w latach 1971–1980 zastępca członka Biura Politycznego KC, w latach 1980–1989 członek Biura Politycznego, w latach 1968–1970 I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego w Poznaniu, w latach 1970–1974 sekretarz KC, w latach 1977–1980 I sekretarz Komitetu Krakowskiego, a w latach 1980–1985 ponownie sekretarz KC.

W latach 1954–1956 był zastępcą redaktora naczelnego Państwowego Wydawnictwa „Iskry”; w latach 1956–1957 sekretarz Zarządu Głównego ZMP, w latach 1957–1960 jego wiceprzewodniczący, w latach 1963–1965 – przewodniczący. W międzyczasie odbył studia doktoranckie w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. W latach 1965–1968 zastępca kierownika Wydziału Organizacyjnego KC, jednocześnie redaktor naczelny pisma „Życie Partii”.

W latach 1974–1977 minister rolnictwa i członek Prezydium Rządu, w 1980 (od lutego do października) wicepremier. W okresie 1980–1985 członek, a 1985–1989 zastępca przewodniczącego Rady Państwa. W latach 1965–1989 poseł na Sejm (IV, V, VI, VII, VIII i IX kadencji), w latach 1980–1985 przewodniczący Klubu Poselskiego PZPR w Sejmie VIII kadencji.

Przewodniczący komisji rządowej prowadzącej negocjacje z Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym w Szczecinie w sierpniu 1980.

Barcikowski podpisał w Szczecinie porozumienie między władzą (PZPR), a Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym, którego przewodniczącym w Szczecinie był Marian Jurczyk. Zawierało ono zgodę na powstanie niezależnych związków zawodowych – tzw. porozumienia sierpniowe.

W 1986 stanął na czele Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego, który działał do 1989.

W 1989 przez kilka miesięcy był prezesem Naczelnej Rady Spółdzielczej.

Odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej (1977), Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem 10-lecia Polski Ludowej. Od władz ZSRR otrzymał m.in. Medal 30-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 oraz Medal 40-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]