Àlex Crivillé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Àlex Crivillé
Kraj  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1970
Barcelona
Sukcesy

1989 Motocyklowe Mistrzostwa Świata w klasie 125 cm³
1999 Motocyklowe Mistrzostwa Świata w klasie 500 cm³

Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Àlex Crivillé (ur. 4 marca 1970 roku w Barcelonie) - hiszpański kierowca motocyklowy. Mistrz Świata najwyższej kategorii MotoGP z 1999 roku.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Alex karierę rozpoczął w wieku 14 lat, od startów w wyścigach min-moto. W 1985 roku wygrał krajowe zawody, w klasie 75 cm³, dosiadając motocykl Hondy.

80 cm³[edytuj | edytuj kod]

W mistrzostwach świata zadebiutował w kategorii 80 cm³. Na motocyklu Derbi Criville wziął udział w trzech rundach o GP Hiszpanii, Holandii oraz Portugalii. Pierwszą z nich zakończył na drugiej pozycji, co na debiut było ogromnym zaskoczeniem. W dwóch kolejnych nie dojechał jednak do mety. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 11. miejscu.

W kolejnym roku Hiszpan był etatowym kierowcą włoskiego zespołu. Dzięki równej i konsekwentnej jeździe Alex został wicemistrzem świata, z wyraźną jednak stratą do dominującego rodaka Jorge Martineza. W ciągu siedmiu rund Criville pięciokrotnie meldował się na podium, na najlepszym uzyskując drugą pozycję, podczas GP Niemiec.

125 cm³[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 1988 Hiszpan wystartował w czterech wyścigach klasy 125 cm³ (na motocyklu Hummel). Tylko w jednej dojechał na punktowanej pozycji, zajmując dziewiątą pozycję podczas GP Wielkiej Brytanii.

W roku 1989 Alex nawiązał współpracę z zespołem JJ Cobas. Pomimo opuszczenia rundy na torze Suzuka, Criville pewnie sięgnął po swój pierwszy w karierze tytuł mistrza świata, stając w dziewięciu z jedenastu wyścigów na podium (w tym pięciokrotnie na najwyższym stopniu).

250 cm³[edytuj | edytuj kod]

W 1990 roku Hiszpan awansował do kategorii 250 cm³, podpisując kontrakt z ekipą Marlboro Yamaha. Po ponownym ominięciu japońskiej rundy, Alex nie najlepiej rozpoczął sezon, dojeżdżając do mety w zaledwie trzech z ośmiu pierwszych wyścigów. Najlepiej spisał się podczas GP Węgier, gdzie zajął piątą lokatę. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej mistrzostw zajął niewysoką 11. pozycję.

Kolejny sezon startów w tej kategorii był jeszcze bardziej nieudany dla Alexa. Spośród piętnastu eliminacji ukończył zaledwie sześć, najwyżej będąc podczas zmagań na torze Masaryk Circuit (i tu był piąty). Skromny dorobek punktowy zapewnił mu odległą 13. lokatę.

500 cm³[edytuj | edytuj kod]

W 1992 roku Criville zadebiutował w najwyższej kategorii, podpisując kontrakt z zespołem Campsa-Pons Honda. Sezon rozpoczął od nieukończenia wyścigu o GP Japonii. Dwie rundy później Alex stanął jednak po raz pierwszy w karierze na podium, zajmując trzecią pozycję w GP Malezji. Podczas startu Holandii, Hiszpan po zaciętej walce z Amerykaninem Johnem Kocinskim, odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo. Ostatecznie zmagania zakończył na 8. miejscu.

W kolejnym sezonie ponownie był zawodnikiem hiszpańskiej ekipy i ponownie znalazł się na 8. pozycji, w końcowej klasyfikacji. Był to jednak znacznie bardziej udany rok dla Hiszpana, który zdobył dwukrotnie większą liczbę punktów. Dwukrotnie również stawał na podium, zajmując trzecią pozycję podczas wyścigów o GP Hiszpanii i Holandii.

W roku 1994 Criville został fabrycznym kierowcą Hondy. Będąc partnerem Micka Doohana, pozostawał wyraźnie w cieniu Australijczyka, który wywalczył tytuł mistrzowski. Trzykrotnie znalazł się na trzeciej lokacie (na torach w Austrii, Holandii i Francji). Rywalizację ukończył na 6. miejscu.

Po sezonie nauki, w kolejnym Criville poprawił swoje wyniki, będąc przez większą część rywalizacji na trzeciej lokacie. Ostatecznie jednak przegrał walkę z Włochem Lucą Cadalorą, zajmując 4. pozycję. W trakcie sezonu sześciokrotnie meldował się na podium, odnosząc przy jedno zwycięstwo, na zakończenie zmagań w Hiszpanii. Podczas GP Holandii po raz pierwszy w karierze sięgnął po pole position (uzyskał również najszybsze okrążenie w wyścigu; przegrał go jednak minimalnie z Doohanem).

W sezonie 1996 Criville został wicemistrzem świata. W trakcie rywalizacji między nim, a Doohanem doszło do kilku zaciętych pojedynków, jednak tylko dwukrotnie wyszedł z nich zwycięsko (w Austrii i Czechach). Ostatecznie Alex musiał uznać wyższość bardziej doświadczonego partnera, będącego liderem zespołu. W ciągu piętnastu wyścigów, Hiszpan tylko cztery razy nie znalazł się na podium. Pięciokrotnie startował z pole position, jednakże ani razu nie udało mu się utrzymać pierwszej lokaty.

Rok 1997 nie był szczęśliwy dla Hiszpana, który w wyniku problemów zdrowotnych nie mógł wziąć udziału w aż pięciu wyścigach. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 4. miejscu, z dorobkiem sześciu miejsc na podium (w tym dwóch zwycięstw, podczas GP Hiszpanii i Australii).

W roku 1998 zajął 3. pozycję w ogólnej punktacji, po zaciętej walce o tytuł wicemistrzowski z Maxem Biaggim (rywalizację przegrał po nieukończeniu GP Argentyny). Hiszpan dwukrotnie zwyciężył, po ostrej walce z australijskim partnerem, podczas GP Hiszpanii i Francji. Jedyne pole position uzyskał na rodzimym obiekcie Circuit de Catalunya. Wyścigu jednak nie ukończył.

Sezon 1999 był najlepszym w karierze Criville'a, który został jedyny raz w karierze mistrzem świata najwyższej kategorii. Droga do tytułu otworzyła się dla Alexa po tym, jak jego partner, a zarazem lider zespołu Doohan doznał poważnej kontuzji nogi, która wykluczyła go z całego sezonu (w efekcie też zakończył karierę). Hiszpan stał się wówczas liderem ekipy i zwyciężył sześć z dziewięciu kolejnych rund, z czego cztery z rzędu. Tytuł zapewnił sobie podczas GP RPA, stając na najniższym stopniu podium, przy zerowym dorobku największego rywala Kenny Robertsa Jr.

Próba obrony tytułu przez Hiszpana zakończyła jednak zdecydowaną porażką. W trakcie sezonu tylko dwukrotnie stanął na podium, odnosząc przy tym ostatnie w karierze zwycięstwo, na torze we Francji. Skromny dorobek zapewnił mu odległą 9. lokatę, w końcowej klasyfikacji.

Rok 2001 był ostatnim w karierze Alexa. Ponownie dwa razy zameldował się na podium, ostatni raz na torze w Czechach, gdzie zajął drugą pozycję. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 8. miejscu.

Na sezon 2002 planował związać się z ekipą d'Antin Yamaha. Niestety, u Hiszpana stwierdzono objawy świadczące o chorobie padaczkowej (stąd też miał liczne omdlenia, które zdarzały mu się od roku 2000), co zmusiło go do zakończenia kariery sportowej.

Statystyki liczbowe[edytuj | edytuj kod]

System punktowy obowiązujący od 1969 do 1987:

Pozycja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Punkty 15 12 10 8 6 5 4 3 2 1

System punktowy obowiązujący od 1988 do 1992:

Position 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
Punkty 20 17 15 13 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

System punkty obowiązujący od 1993:

Position 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
Punkty 25 20 16 13 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1
Rok Klasa Zespół Motocykl 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Punkty Poz. koń. Zwycięstwa
1987 80 cm³ Derbi Derbi 80 ESP
2
GER
-
NAT
-
AUT
-
YUG
-
NED
NC
GBR
-
CZE
-
RSM
-
POR
NC
12 11 0
1988 80 cm³ Derbi Derbi 80 ESP
3
EXP
3
NAT
4
GER
2
NED
NC
YUG
3
CZE
3
90 2 0
125 cm³ Hummel Hummel 125 ESP
-
NAT
-
GER
-
AUT
-
NED
-
BEL
NC
YUG
-
FRA
-
GBR
9
SWE
NC
CZE
17
7 31 0
1989 125 cm³ JJ Cobas Cobas-Rotax 125 JPN
-
AUS
1
ESP
1
NAT
NC
GER
1
AUT
3
NED
2
BEL
NC
FRA
2
GBR
2
SWE
1
CZE
1
166 1 5
1990 250 cm³ Marlboro Yamaha TZ250 JPN
-
USA
NC
ESP
7
NAT
NC
GER
11
AUT
NC
YUG
7
NED
NC
BEL
NC
FRA
8
GBR
8
SWE
9
CZE
7
HUN
5
AUS
6
76 11 0
1991 250 cm³ JJ Cobas Cobas Honda 250 JPN
NC
AUS
NC
USA
9
ESP
NC
ITA
NC
GER
7
AUT
9
EUR
NC
NED
NC
FRA
9
GBR
NC
RSM
NC
CZE
5
VDM
NC
MAL
6
51 13 0
1992 500 cm³ Campsa-Pons Honda NSR500 JPN
NC
AUS
7
MAL
3
ESP
NC
ITA
8
EUR
NC
GER
4
NED
1
HUN
DSQ
FRA
NC
GBR
NC
BRA
6
RSA
7
59 8 1
1993 500 cm³ Marlboro-Pons Honda NSR500 AUS
6
MAL
5
JPN
5
ESP
3
AUT
NC
GER
4
NED
3
EUR
NC
RSM
NC
GBR
NC
CZE
8
ITA
6
USA
7
FIM
4
117 8 0
1994 500 cm³ HRC Honda NSR500 AUS
6
MAL
8
JPN
7
ESP
5
AUT
3
GER
4
NED
3
ITA
NC
FRA
3
GBR
6
CZE
4
USA
-
ARG
7
EUR
4
144 6 0
1995 500 cm³ Repsol Honda NSR500 AUS
3
MAL
3
JPN
NC
ESP
3
GER
4
ITA
5
NED
2
FRA
NC
GBR
3
CZE
6
BRA
6
ARG
4
EUR
1
166 4 1
1996 500 cm³ Repsol Honda NSR500 MAL
NC
INA
4
JPN
2
ESP
NC
ITA
2
FRA
2
NED
2
GER
3
GBR
2
AUT
1
CZE
1
IMO
2
CAT
3
BRA
2
AUS
6
245 2 2
1997 500 cm³ Repsol Honda NSR500 MAL
2
JPN
2
ESP
1
ITA
4
AUT
5
FRA
4
NED
-
IMO
-
GER
-
BRA
-
GBR
-
CZE
4
CAT
3
INA
3
AUS
1
172 4 2
1998 500 cm³ Repsol Honda NSR500 JPN
4
MAL
4
ESP
1
ITA
3
FRA
1
MAD
5
NED
6
GBR
4
GER
3
CZE
2
IMO
2
CAT
NC
AUS
3
ARG
NC
198 3 2
1999 500 cm³ Repsol Honda NSR500 MAL
3
JPN
4
ESP
1
FRA
1
ITA
1
CAT
1
NED
NC
GBR
1
GER
2
CZE
2
IMO
1
VAL
NC
AUS
5
RSA
3
BRA
6
ARG
5
267 1 6
2000 500 cm³ Repsol Honda NSR500 RSA
5
MAL
NC
JPN
6
ESP
4
FRA
1
ITA
NC
CAT
NC
NED
2
GBR
7
GER
NC
CZE
7
POR
6
VAL
NC
BRA
11
PAC
6
AUS
NC
122 9 1
2001 500 cm³ Repsol Honda NSR500 JPN
9
RSA
6
ESP
3
FRA
5
ITA
4
CAT
11
NED
NC
GBR
7
GER
DNS
CZE
2
POR
NC
VAL
NC
PAC
11
AUS
11
MAL
6
BRA
7
120 8 0