Święty Sebastian
| Święty Sebastian | |
| Sabastián | |
| męczennik | |
| Data urodzenia | ? starożytny Rzym |
| Data śmierci | ok. 287 Rzym |
| Kościół / wyznanie | katolicki, prawosławny |
| Wspomnienie | 20 stycznia(kat) 18 grudnia (praw. liturgia wg kal. jul.) 31 grudnia (praw. wg kal. greg.) |
| Atrybuty | krucyfiks, palma męczeństwa, włócznia, miecz, tarcza, dwie strzały w dłoniach, przybity wyrok śmierci nad głową |
| Patron | m.in. w chorobach zakaźnych, inwalidów wojennych, kamieniarzy, konwisarzy, łuczników, myśliwych, ogrodników, żołnierzy, Niemiec i Gwardii Szwajcarskiej |
Święty Sebastian, Sabastián (zm. ok. 287 w Rzymie) – męczennik chrześcijański i święty Kościoła katolickiego oraz prawosławnego
Spis treści |
[edytuj] Życie
O życiu Sebastiana dostarcza informacji Opis męczeństwa nieznanego autora z roku 354 roku oraz komentarz św. Ambrożego do Psalmu 118. Według tych źródeł, ojciec Sebastiana pochodził z rodziny urzędniczej w Narbonne (hist. Narbona w Galii), matka - z Mediolanu. Dzięki starannemu wychowaniu i stanowisku ojca, Sebastian został przywódcą gwardii cesarza Marka Aurelego Probusa (panującego 276-282). Według św. Ambrożego Sebastian miał być dowódcą przybocznej straży Dioklecjana (panującego 284-305).
Za wyznawanie nauki Chrystusa został przywiązany do słupa (drzewa) i przeszyty strzałami. Sebastian nie zginął jednak. Kobieta, która postanowiła go pochować, zauważyła oznaki życia i doprowadziła go do zdrowia. Gdy Sebastian wyzdrowiał, poszedł bezpośrednio do cesarza i zarzucił mu barbarzyństwo w stosunku do chrześcijan. Cesarz w przypływie gniewu kazał go ukamienować, żeby mieć pewność, iż tym razem Sebastian na pewno zginie. Prawdopodobnie nastąpiło to w 287 roku.
[edytuj] Patronat
Św. Sebastian, otoczony wielką czcią w całym Kościele, należał do najbardziej znanych świętych. Rzym uczynił go jednym ze swoich głównych patronów.
Św. Sebastian jest patronem chorych na choroby zakaźne, inwalidów wojennych, kamieniarzy, konwisarzy, łuczników, myśliwych, ogrodników, rusznikarzy, strażaków, strażników, strzelców, żołnierzy. Również patron Niemiec oraz Gwardii Szwajcarskiej. Jest orędownikiem w czasie epidemii.
[edytuj] Relikwie
Znaczną część relikwii Sebastiana papież Eugeniusz II podarował opactwu św. Medarda w Soissons, a relikwię głowy świętego podarował dla bazyliki w Rzymie, pod wezwaniem "Czterech Żołnierzy Koronowanych" (w pobliżu Koloseum), Leon IV.
Świętego Sebastiana zaliczano do 14 Orędowników.
[edytuj] Dzień obchodów
Wspomnienie liturgiczne św. Sebastiana w Kościele katolickim obchodzone jest 20 stycznia.
Cerkiew prawosławna wspomina męczennika 18/31 grudnia[uwaga 1], tj. 31 grudnia wg kalendarza gregoriańskiego.
[edytuj] Ikonografia
W ikonografii przedstawiany jest, jako obnażony młodzieniec przywiązany do słupa lub drzewa, przeszyty strzałami; zbroja u nóg, nad głową przybity wyrok śmierci.
Atrybutami świętego są: krucyfiks, palma męczeństwa, włócznia, miecz, tarcza, dwie strzały w dłoniach, przybity wyrok śmierci nad głową.
W tradycji prawosławnej Sebastian przedstawiany jest jako typowy męczennik. Jest mężczyzną w średnim wieku z króciutką, jasnokasztanową brodą i krzyżem (a niekiedy również Ewangelią) w dłoni, ubranym w czerwony płaszcz.
[edytuj] Zobacz też
- modlitwa za wstawiennictwem świętego
- święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
- święci prawosławni
- świątynie pod wezwaniem św. Sebastiana
- Święty Sebastian na obrazach
Uwagi
[edytuj] Źródła
- Święty Sebastian, męczennik - materiały na brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 12.01.2010]
- męcz. Sebastian na cerkiew.pl (oprac. Jarosław Charkiewicz)