Amylaza ślinowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Amylaza ślinowa - enzym białkowy występujący w ludzkiej ślinie. Jego rola polega na trawieniu trafiających tam węglowodanów. Rozcina on wiązanie 1,4-α-glikozydowe. Nie powstają jednak zwykle na tym etapie same oddzielne cząsteczki glukozy, trawienie to jest dopiero wstępne, kontynuowane zaś będzie w dalszej części przewodu pokarmowego.

Jest aktywny przy pH 4-11 przy optimum równym 6. Zachowuje działanie wyłącznie w obecności jonów chlorkowych[1].

Łącznie amylaza ślinowa trawi około 30% skrobi co wykazano badając pacjentów z niewydolnością trzustki[2].

Największą aktywnością amylaza wykazuje się w temp. 40 stopni C. Najniższą zaś w temperaturze 0 stopni C. Po przekroczeniu 45 stopni, następuje denaturacja enzymu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Fizjologia układu trawiennego, S. Konturek. Warszawa 1985. PZWL. Strona 101 (ISBN 83-200-0897-2)
  2. Fizjologia układu trawiennego, S. Konturek. Warszawa 1985. PZWL. Strona 470 (ISBN 83-200-0897-2)