12,8 cm PaK 44

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
12,8 cm PaK 44
Dane podstawowe
Państwo III Rzesza III Rzesza
Producent Krupp
Rodzaj armata przeciwpancerna
Historia
Prototypy 1943
Produkcja seryjna 1944
Wyprodukowano 51
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 128 mm
Długość lufy 7040 mm
Donośność 24,5 km
Prędkość pocz. pocisku 935 m/s
Masa 10 t
Kąt ostrzału -7° - +45° (w pionie)

360° (w poziomie)

12,8 cm PaK 44 (Panzerabwehrkanone) niemieckie działo przeciwpancerne z okresu II wojny światowej i najpotężniejsza broń przeciwpancerna z tego okresu. Zostało opracowane jako rezultat doświadczeń uzyskanych na froncie wschodnim w 1943. Dowództwo niemieckie wysunęło zapotrzebowanie na działo dużego kalibru po obejrzeniu 122 mm dział rosyjskich. Początkowo zakładano stworzenie działa polowego znanego jako Kanone K 44 ale po wprowadzeniu przez stronę rosyjską ciężkich czołgów takich jak IS-2 skoncentrowano się na wprowadzeniu udoskonaleń mających na celu stworzenie działa przeciwczołgowego. PaK 44 na krótkich i średnich odległościach miał podobne osiągi jak 88 mm Pak 43 ale na długich oraz ekstra długich odległościach (2000-3000 jardów) nie miał sobie równych. Działo stanowiło uzbrojenie ciężkiego niszczyciela czołgów Jagdtiger.

Przebijalność[edytuj | edytuj kod]

  • Przebijany pancerz: 173 mm stali pod kątem 90° z odległości 2743 m

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ian V. Hogg, Encyklopedia uzbrojenia, Wydawnictwo Bellona.