3,7 cm PaK 36
| 3,7 cm PaK 36 | |
 Fińska armata 3.7cm PaK 36 w Muzeum Wojskowym w Helsinkach |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Producent | Rheinmetall |
| Rodzaj | armata przeciwpancerna |
| Historia | |
| Wyprodukowano | 14459 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 37 mm |
| Nabój | 37×249R |
| Długość lufy | 1665 mm (L/45) |
| Donośność | 7000 m |
| Prędkość pocz. pocisku | 762 m/s (pocisk o masie 0,68 kg) |
| Długość | 3400 mm |
| Szerokość | 1650 mm |
| Wysokość | 1170 mm |
| Masa | 440 kg w położeniu marszowym 328 kg w położeniu bojowym |
| Kąt ostrzału | -8o do + 25o w pionie, 59o w poziomie |
| Szybkostrzelność | 13 strz./min |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
3,7 cm PaK 36 (Panzerabwehrkanone 36), niemiecka armata przeciwpancerna kalibru 37 mm. Opracowywana od 1925 w zakładach Rheinmetall, weszła do produkcji seryjnej w 1928, jako jedno z najnowocześniejszych dział przeciwpancernych świata. Produkcję przyspieszono w 1933, a w 1936 armata otrzymała oznaczenie Pak 35/36. Zadebiutowała bojowo podczas hiszpańskiej wojny domowej i wykazała się dużą skutecznością przeciw ówczesnym, lekko opancerzonym, czołgom[1].
Jako 3,7 cm KwK 36 L45 stanowiła także uzbrojenie wczesnych modeli czołgu PzKpfw III i innych pojazdów niemieckich. Pocisk wystrzelony z PaK 36 z odległości 500 m przebijał ok. 30 mm pancerza (przy kącie nachylenia płyty 30°)[2].
W kampanii wrześniowej armata wciąż była dość skuteczna, ale już w 1940, w czasie operacji Fall Gelb nie była w stanie przebić grubych pancerzy czołgów francuskich i brytyjskich[1] (np. Matilda Mk II, Char B1 czy Somua S-35). Nadal jednak służyła w armii niemieckiej aż do czasu ataku na Związek Radziecki, kiedy okazała się całkowicie bezsilna wobec czołgów T-34. Zyskała wtedy przezwisko "Anklopf" – "kołatka".
Została zastąpiona armatą 5 cm PaK 38, ale w ograniczonym zakresie była używana jeszcze w 1945. Skuteczność dział próbowano poprawiać używając do nich nadkalibrowych pocisków kumulacyjnych (Stielgranate 41). Na lawetach części dział zamontowano lufy kalibru 75 mm, tworząc z nich działa piechoty 7,5 cm IG 37[1].
Działo przeciwpancerne PaK 36 było jednym z najczęściej używanych i najpopularniejszych dział przeciwpancernych z okresu przed II wojną światową. Nieco zmieniona wersja była produkowana w Japonii jako 37 mm Type 97, wersje eksportowe produkowano do Włoch (cannone contracarro da 37/45) oraz Holandii (37-mm Rheinmetall), a także do Związku Radzieckiego (1-K), gdzie stanowiła również punkt wyjścia dla innych radzieckich armat przeciwpancernych kalibru 37 mm i 45 mm[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Chris Bishop: The Encyclopedia of Weapons of World War. London: Barnes & Noble Books, 1998, s. 182-3. ISBN 0-7607-1022-8.
- ↑ Christian Ankerstjerne: Armour penetration table (ang.). W: Panzerworld - Germany's weapons and Panzer of World War II [on-line]. 22-12-2010. [dostęp 2011-02-10].
