25D/Neujmin
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| 25D/Neujmin | |
| Odkrywca | Grigorij Nikołajewicz Nieujmin |
| Data odkrycia | 24 lutego 1916 |
| Nazwy alternatywne | Neujmin 2 |
| Elementy orbity | |
| Półoś wielka | 3,0891 j.a. |
| Mimośród | 0,5668 |
| Peryhelium | 1,3381 j.a. |
| Aphelium | 4,8401 j.a. |
| Okres orbitalny | 5,43 lat |
| Nachylenie orbity względem ekliptyki | 10,6387° |
| Długość węzła wstępującego | 328,7169° |
| Argument szerokości peryhelium | 193,704° |
| Moment przejścia przez peryhelium | 16 stycznia 1928 (kometa zagubiona) |
| Charakterystyka fizyczna jądra | |
| Średnica | kilka-kilkanaście km |
25D/Neujmin lub Neujmin 2 – zagubiona kometa okresowa, należąca do rodziny komet Jowisza.
Spis treści |
Odkrycie i nazwa [edytuj]
Kometę tę odkrył astronom rosyjski Grigorij Nikołajewicz Nieujmin 24 lutego 1916 roku w obserwatorium w Simeiz na Krymie.
W nazwie znajduje się nazwisko odkrywcy.
Orbita komety [edytuj]
Orbita komety 25D/Neujmin ma kształt wydłużonej elipsy o mimośrodzie 0,56. Jej peryhelium znajduje się w odległości 1,33 j.a., aphelium zaś 4,84 j.a. od Słońca. Jej okres obiegu wokół naszej Dziennej Gwiazdy wynosi ponad 5,4 roku, nachylenie do ekliptyki to wartość 10,6˚.
Kometa ostatnio obserwowana była w roku 1927. Uważana jest za zagubioną.
Właściwości fizyczne [edytuj]
Jądro tej komety ma wielkość kilka lub kilkanaście km.
