Amílcar Cabral

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Amílcar Cabral
Stamps of Germany (DDR) 1978, MiNr 2293.jpg
Znaczek pocztowy z podobizną Cabrala
Data i miejsce urodzenia 12 września 1924
Bafatá
Data i miejsce śmierci 20 stycznia 1973
Konakry
Odznaczenia
Order Towarzyszy O. R. Tambo I klasy (Republika Południowej Afryki)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Amilcar Lopes Cabral (ur. 12 września 1924, zm. 20 stycznia 1973) pochodzący z Gwinei Portugalskiej, inżynier agronom, marksista, działacz polityczny na rzecz wyzwolenia Gwinei Portugalskiej (Gwinei Bissau) oraz Wysp Zielonego Przylądka spod portugalskiego kolonializmu. Założyciel (1959) PAIGC, Afrykańskiej Partii Niepodległości Gwinei i Wysp Zielonego Przylądka.

Biogram[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 12 września 1924 w Bafata w Gwinei Portugalskiej. Był synem Kabowerdyjczyków. W wieku 12 lat osiedlił się wspólnie z rodzicami w ich dawnej ojczyźnie na Wyspach Zielonego Przylądka. Jego ojciec, Juvenal Lopes był posiadaczem ziemskim który zmarł przed urodzeniem Amilcara. Pozostał pod opieką dziadka a następnie matki chrzestnej, Simoy Borges[1].

W 1945 roku rozpoczął studia w Portugalii. Po powrocie do Afryki w 1952 roku podjął działalność niepodległościową. Wcześniej, w czasie studiów, poznał portugalskich komunistów. Ich wpływ sprawił, że swoją walkę o dekolonizację chciał prowadzić m. in. w oparciu o "uświadamianie i budzenie mas". Początkowo zamierzał doprowadzić do upadku kolonializmu dostępnymi, legalnymi środkami. Jednak po pobycie w Angoli oraz w dawnej Gwinei Francuskiej, kiedy legalne metody nie przynosiły skutku, zdecydował się na walkę zbrojną, którą toczył wspólnie ze swoimi partyzantami przede wszystkim na terytorium Gwinei Portugalskiej. W Angoli wziął udział w tworzeniu ruchu wyzwoleńczego o nazwie Ludowy Ruch Wyzwolenia Angoli - Partia Pracy. W 1956 roku utworzył Afrykańską Partię Niepodległości Gwinei i Wysp Zielonego Przylądka. Partia głosiła hasła wyzwolenia narodowego Gwinejczyków i Kabowerdyjczyków, antykapitalizmu i antykolonializmu. Sam odżegnywał się od nacjonalizmu, uważał że wojna wyzwoleńcza to nie wojna przeciwko Portugalczykom lecz przeciw portugalskiemu kolonializmowi. Za sojusznika w walce z kolonialistami wybrał blok socjalistyczny dzięki czemu uzyskał wsparcie militarne i szkoleniowe bloku (a także Chin[2].

W 1963 roku Cabral ogłosił otwartą wojnę z Portugalią. Jego oddziały stoczyły kilka bitew z Portugalczykami zadając im dotkliwe straty. Mimo wzmożonej walki o niepodległość Portugalczycy nie zmienili twardego kursu względem Gwinei która była najsłabiej rozwiniętą kolonią Portugalii w Afryce.

Portugalska tajna policja podejmowała kilka razy próby zabicia Cabrala.

20 stycznia 1973 roku Cabral został zastrzelony[2] przez weterana wojny o niepodległość na jednej z ulic Konakry, stolicy dawnej Gwinei Francuskiej. Powszechnie uważa się, że za zamachem stały tajne służby portugalskie. Gwinea Bissau uzyskała uznaną przez Portugalię niepodległość rok później. Republika Zielonego Przylądka stała się niepodległa w 1975 roku. Obecnie uważany jest w Afryce za ikonę walki o wolność[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]