Andrzej Bemer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrzej Bemer
Andreas Bemer
Data i miejsce urodzenia ok. 1555
Wrocław
Data i miejsce śmierci po 1626
Lwów
Zawód architekt, rzeźbiarz
Dawny ratusz lwowski przed 1826, z wieżą autorstwa Andrzeja Bemera

Andrzej Bemer (ur. ok. 1555 we Wrocławiu, zm. po 1626 we Lwowie) – polski architekt manierystyczny i rzeźbiarz.

Po raz pierwszy został ujęty w księgach lwowskiego cechu budowniczych w 1584, przy jego nazwisku dodano przydomek "Nierychły" (Nieskory, Powolny). Od 1584 do 1625 należał do grupy starszych cechu, w 1592 nabył prawa mieszczańskie tj. został uznany za pełnoprawnego obywatela miasta Lwów. Jego gwarantami byli Wojciech Kapinos i Jan Bloch, którzy potwierdzili jego metrykę podając, że jest synem Mateusza (Mathiasa) i Anny Bemerów z Wrocławia. W 1596 zamawiał alabaster z kamieniołomu Bydłowskiego w Czerniejowie, wynajmował tam plac, na którym rzeźbił. W 1619 razem z Wilhelmem Flegiem był rzeczoznawcą rozstrzygającym spór Olbrachta Ludzickiego z budowniczym lwowskim Jakubem Madlainą o prace wykonywane w Zbarażu. W 1621 zawarł umowę z wojewodą Mikołajem Kiszką o wybudowanie ołtarza w Iwiu w powiecie oszmiańskim. Jest autorem rzeźb znajdujących się w zbiorach lwowskich muzeów. Mieszkał w kamienicy przy ulicy Zarwańskiej 26 (obecnie Starojewrejska). Pracował na zlecenie patrycjuszy, władz miejskich i bogatych rodzin lwowskich.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Rzeźba lwa umieszczona na kolumnie przed ratuszem (tzw. Lew Lorencowicza) /1591/;
  • Kartusz z herbem miasta umieszczony na murach miejskich /1608/;
  • Wystrój rzeźbiarski kaplicy Boimów /1609-1615/;
  • Przebudowa na zamówienie burmistrza Marcina Kampiana gotyckiej wieży ratusza, prace wykonywali Bernard Dickembosch, Dobromysł, Steszko i Dropokrust /1617-1619/;
  • Wystrój rzeźbiarski kaplicy Kampianów /1619/;
  • Udział w przebudowie kaplicy Szolc-Wolfowiczów;
  • Prawdopodobnie nadzorował budowę wieży w klasztorze Bernardynów oraz wykonał rzeźby mnichów zdobiących fasadę świątyni.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Łoza "Architekci i budowniczowie w Polsce, Wydawnictwo "Budownictwo i architektura" Warszawa 1954 s. 25;
  • Grzegorz Rąkowski, "LWÓW. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej" część IV. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 2008, ISBN 978-83-89188-70-8;
  • В. Ф. Любченко "Львівська скульптура XVI—XVII століть" Наукова думка Київ 1981 s. 101—106;
  • Stanisław Łoza "Słownik architektów i budowniczych polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących" Wydawnictwo im. Mianowskiego, Instytutu popierania nauki, Warszawa 1931 s. 33;
  • W. Łoziński "Sztuka Lwowska w XVI i XVII wieku. Architektura i rzeźba" Lwów 1901 s. 94, 96.