Czarna Kamienica we Lwowie
| Czarna Kamienica we Lwowie | |
 Czarna Kamienica we Lwowie - fasada |
|
| Państwo |  Ukraina |
| Miejscowość | Lwów |
| Adres | Rynek 4 79008 Lwów |
| Typ budynku | kamienica |
| Styl architektoniczny | renesans |
| Architekt | Piotr Barbon |
| Kondygnacje | 4 |
| Pierwszy właściciel | Tomasz Alberti |
|
Położenie na mapie Ukrainy
  Czarna Kamienica we Lwowie
|
|
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Czarna Kamienica we Lwowie (nazywana też Lorencowiczowską lub Anczowską od nazwisk pierwszych właścicieli) – kamienica we Lwowie, w Rynku, renesansowa, wzniesiona w latach 1588–1589 według projektu Piotra Barbona[1]. Twórcą charakterystycznej elewacji był prawdopodobnie Andrzej Podleśny.
Przebudowana w 1596 (podwyższona o dwie kondygnacje) i 1884, jeden z najcenniejszych zabytków polskiej architektury XVI w.; w latach 1926–1940 mieściła Muzeum Historyczne Miasta Lwowa, od 1940 mieści ukraińskie Muzeum Historyczne we Lwowie.
Kamienica została zbudowana dla poborcy ceł, Włocha Tomasza Albertiego. Wkrótce przeszła ona w ręce aptekarskiej rodziny Lorencowiczów, następnie - bogatego patrycjusza Marcina Nikanora Anczowskiego.
Od 1926 stanowi własność miasta, które umieściło w niej muzeum historyczne miasta Lwowa.
Fasada kamienicy pokryta jest diamentową rustyką z piaskowca, który poczerniał ze starości lub - według innych źródeł - został pomalowany na czarno; stąd pochodzi nazwa kamienicy[2].
Czarna kamienica jest uważana za jeden z najcenniejszych zabytków budownictwa mieszczańskiego z epoki renesansu.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Charewiczowa Ł., Czarna Kamienica i jej mieszkańcy : z 33 ilustracjami w tekście, Lwów 1935, s. 49–62.
- ↑ Grzegorz Rąkowski: LWÓW. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Część IV. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008. ISBN 978-83-89188-70-8.
Bibliografia [edytuj]
- Grzegorz Rąkowski, LWÓW. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Część IV, wyd. Oficyna Wydawnicza „Rewasz” 2008, Pruszków, ISBN 978-83-89188-70-0
