Audouin Dollfus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Audouin Dollfus (ur. 12 listopada 1924 w Paryżu, Francja – zm. 1 października 2010[1]) – francuski astronom i aeronauta. Specjalista w dziedzinie Układu Słonecznego. 15 grudnia 1966 odkrył[a][b][2][3][4][5][6][7] księżyc Saturna - Janus.

Studiował na Sorbonie i tam w 1955 obronił doktorat z fizyki. Od 1946 pracował w Obserwatorium paryskim, tam współpracował z nim m.in. Bernard Lyot. Jednak większość swej pracy opierał na obserwacjach poczynionych w obserwatorium na szczycie Pic du Midi de Bigorre.

W grudniu 1966 roku podczas obserwacji Saturna, w momencie, gdy ten był zwrócony krawędzią swoich pierścieni do Ziemi[c] odkrył księżyc Janus. Prawdopodobnie zaobserwował wtedy również inny, mniejszy księżyc Epimeteusz. Nie zdał sobie jednak sprawy z tego, że mogą to być dwa różne obiekty. Dlatego Richard Walker, który zaobserwował Epimeteusza trzy dni później jest uznawany za jego odkrywcę. Przez dwanaście lat nie było jasne, czy zaobserwowano w rzeczywistości jeden, czy dwa księżyce. Pewność co do istnienia ich obu przyniosły dopiero zdjęcia z sondy Voyager 1, która przeleciała przez system Saturna 12 listopada 1980 roku.

Odbył kilka lotów balonem w celu wykonania obserwacji na dużych wysokościach, a także pierwszy lot stratosferyczny we Francji. Na podstawie własności polaryzujących światła stwierdził, że materiał na powierzchni Marsa składa się z limonitu i sporządził mapę Wenus pokazującą stałe cechy jej powierzchni.[8]

W 1993 roku przyznano mu nagrodę Prix Jules-Janssen.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Został odkryty przez A. Dollfusa, ale pewność co do jego istnienia potwierdziła dopiero sonda Voyager 1
  2. Dollfus zobaczył Janusa lub Epimeteusza.
  3. Przy takim ustawieniu pierścienie są niemal niewidoczne

Przypisy

  1. Ministere de l'Enseignement supérieur et de la Recherche: Déces d'Audouin Dollfus, astronome et aéronaute français (fr.). 2010-10-04. [dostęp 2013-11-20].
  2. IAUC 1987: PROBABLE NEW SATELLITE OF SATURN (ang.). W: Minor Planet Electronic Circular [on-line].
  3. IAUC 1995: SATURN X (JANUS) (ang.). W: Minor Planet Electronic Circular [on-line].
  4. IAUC 3417: NEW RING AND Satellites OF SATURN (ang.). W: Minor Planet Electronic Circular [on-line].
  5. IAUC 2702: PROBABLE NEW SATELLITE OF JUPITER (ang.). W: Minor Planet Electronic Circular [on-line].
  6. IAUC 3456: 1980 S 2 (ang.). W: Minor Planet Electronic Circular [on-line].
  7. IAUC 3497: SATURN (ang.). W: Minor Planet Electronic Circular [on-line].
  8. Encyklopedia Britannica. Ziemia i Wszechświat. Poznań: Wydawnictwo KURPISZ SA, 2006, s. 39. ISBN 978-83-60563-25-0.