Bernard Lyot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Obserwatorium Meudon

Bernard Lyot Ferdinand (ur. 27 lutego 1897 w Paryżu, zm. 2 kwietnia 1952 w Kairze) − francuski astronom, członek francuskiej Akademii Nauk, wynalazca koronografu (1930).

W 1922 skonstruował polarymetr do obserwacji planet. Dowiódł, że niektóre z linii Fraunhofera w widmie słonecznym reprezentują zjonizowane postacie znanych metali, a nie nieznane pierwiastki.

Większość jego badań w latach 20. dotyczyła spolaryzowanego światła , odbitego w kierunku Ziemi z Księżyca i innych planet. Stwierdził, że Księżyc jest prawdopodobnie pokryty warstwą wulkanicznego pyłu oraz że burze pyłowe są częstym zjawiskiem na powierzchni Marsa. Później skoncentrował się na badaniu korony słonecznej, do którego zaprojektował w 1931 koronograf. Umożliwiając obserwacje korony Słońca w pełnym świetle dnia, a nie tylko podczas zaćmień, koronograf pozwolił także dokonywać obserwacji ciągłych zmian korony słonecznej. Oznaczało to, że koronę można sfilmować, czego Lyot dowiódł po raz pierwszy w 1935. W 1947 nagrodzony Złotym Medalem Catherine Wolfe Bruce.

W 1932 roku przyznano mu nagrodę Prix Jules-Janssen.

W 1964 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna jeden z kraterów na Księżycu nazwała Lyot[1] a w 1973 roku krater Lyot na Marsie[2].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy